கோயில் வழிபாடு முதல் குடமுழுக்கு வரை… சமஸ்கிருதத்தில் அப்படி என்னதான் சொல்கிறார்கள், தெரியுமா? — முழுமையான ஆய்வுக் கட்டுரை

-வளர்மெய்யறிவான் (எ) விசுவா விசுவநாத், ஆசிரியர் : தமிழ் ஊடகம், தமிழியல் ஆய்வெழுத்தாளர்

கோயில் வழிபாடு முதல் குடமுழுக்கு வரை… சமஸ்கிருதத்தில் அப்படி என்னதான் சொல்கிறார்கள், தெரியுமா? 

நேரடியான பதில்

கோயில் பூசை, கணபதி ஹோமம், குடமுழுக்கு ஆகியவற்றில் அர்ச்சகர்கள் கூறும் சமஸ்கிருத உரைகள் பெரும்பாலும் பொருள் புரியாத மர்மச் சொற்கள் அல்ல.

அவற்றில் பொதுவாக இடம்பெறும் கருத்துகள்:

+ இறைவனை வரவேற்பது

+ இருக்கை, நீர், மலர், தூபம், தீபம், உணவு ஆகியவற்றை அளிப்பது

+ வழிபாட்டின் நோக்கத்தை அறிவிப்பது

+ தடைகள் நீங்க வேண்டுவது

+ நெருப்பில் காணிக்கை செலுத்துவது

+ கலசநீரைப் புனிதப்படுத்துவது

+ இறைத்திருமேனி, விமானம், கோபுரம் ஆகியவற்றுக்குத் திருமுழுக்கு செய்வது

+ தனிநபர், குடும்பம், நாடு, உலகம் ஆகியவற்றின் நலனை வேண்டுவது

ஆனால், “எல்லாப் பிராமணர்களும் எல்லாக் கோயில்களிலும் ஒரே சமஸ்கிருத மந்திரங்களைத்தான் கூறுகிறார்கள்” என்பது சரியல்ல.

சைவ ஆகமம், வைகானசம், பாஞ்சராத்திரம், வேத–ஸ்மார்த்த மரபு, கோயிலின் தலமரபு, வழிபடப்படும் தெய்வம், நடைபெறும் நிகழ்ச்சி ஆகியவற்றுக்கு ஏற்ப மந்திரங்களும் சடங்கு முறைகளும் மாறுகின்றன.

அதேபோல், “அர்ச்சகர்” என்பவரும் “பிராமணர்” என்பவரும் எல்லாச் சூழல்களிலும் ஒரே பொருளுடைய சொற்கள் அல்ல. வெவ்வேறு கோயில் மரபுகளில் வெவ்வேறு சமூகங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் பூசை செய்து வருகின்றனர்.

தமிழில் வழிபாடு நடத்தக்கூடாது என்று கூறும் பொதுவான மொழியியல் அல்லது இறையியல் தடை எதுவும் இல்லை. பக்தருக்குப் புரியும் தமிழில் வேண்டுதல், போற்றி, அர்ச்சனை ஆகியவற்றைச் சொல்லலாம். தேவாரம், திருவாசகம், திருமுறை, நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம், திருப்புகழ் போன்ற தமிழ் இறைப் பாடல்களையும் பாடலாம்.

ஆனால், குறிப்பிட்ட ஆகமக் கோயிலின் மூலச் சடங்குகளில் இடம்பெறும் சமஸ்கிருத மந்திரங்களை முழுமையாக நீக்கிவிட்டு, அவற்றின் தமிழாக்கத்தை மட்டும் பயன்படுத்துவது வேறொரு விவாதமாகும்.

வேத–ஆகம மரபுகளில் மந்திரத்தின் பொருளுடன் அதன் ஒலி, சுரம், சந்தம் மற்றும் மரபுவழிப் பயன்பாடும் முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது.

எனவே சரியான நடைமுறை:

மூல மந்திரத்தை உரிய முறையில் ஓதுவதுடன், அதன் பொருளைத் தமிழில் எடுத்துரைத்து, தமிழ் இறைப்பாடல்களையும் வழிபாட்டில் இணைக்கலாம்.

01. “மந்திரம்” என்றால் என்ன?

மந்திரம் என்பது சாதாரணமாகத் தகவல் தெரிவிக்கும் ஒரு வாக்கியம் மட்டுமல்ல என்று வேத மரபு கருதுகிறது.

வேத மந்திரங்களில் சொற்களோடு:

+ உதாத்தம்

+ அனுதாத்தம்

+ ஸ்வரிதம்

+ சந்தம்

+ உச்சரிப்புச் சுரம்

+ குறிப்பிட்ட சடங்கின்போது சொல்லப்படும் முறை

ஆகியவையும் முக்கியமானவை.

ஒரு மந்திரத்தின் தமிழாக்கம் அதன் பொருளை எடுத்துச் செல்லும். ஆனால் மூல மந்திரத்தின் ஒலி, சந்தம், சுர அமைப்பை அப்படியே எடுத்துச் செல்லாது.

இதனால் மந்திரங்களைத் தமிழில் மொழிபெயர்க்கக்கூடாது என்று பொருளல்ல.

“மந்திரத்தின் பொருளைத் தமிழில் கூறுவது” மற்றும் “மூல மந்திரத்துக்குப் பதிலாகத் தமிழாக்கத்தைச் சடங்கில் பயன்படுத்துவது” ஆகிய இரண்டும் வெவ்வேறானவை.

ஆகம வழிபாட்டில் பயன்படுத்தப்படும் அனைத்தும் வேத மந்திரங்களும் அல்ல. அவற்றில்:

+ ஆகம மந்திரங்கள்

+ தெய்வ மூலமந்திரங்கள்

+ பீஜ ஒலிகள்

+ நாமாவளிகள்

+ தியானச் செய்யுள்கள்

+ சங்கல்ப உரைகள்

+ உபசார வாக்கியங்கள்

+ நலவேண்டல் மந்திரங்கள்

எனப் பல வகைகள் உள்ளன.

“கம்”, “ஹ்ரீம்”, “க்லீம்”, “ஐம்” போன்ற சில பீஜ ஒலிகளுக்கு நேரடியான வாக்கியப் பொருள் கிடையாது. அவை குறிப்பிட்ட தெய்வத்தைக் குறிக்கும் ஒலிக்குறியீடுகளாக மரபில் கருதப்படுகின்றன.

02. அன்றாடக் கோயில் பூசையில் என்ன சொல்லப்படுகிறது?

கீழே கொடுக்கப்படுபவை பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் மந்திரங்களின் மாதிரிகள். எல்லாக் கோயில்களிலும் இவை அனைத்தும் ஒரே வரிசையில் கூறப்படும் என்று கருதக்கூடாது.

02.1 தூய்மை வேண்டுதல்

“ஓம் அபவித்ரஃ பவித்ரோ வா

ஸர்வாவஸ்தாம் கதோபிவா

யஃ ஸ்மரேத் புண்டரீகாக்ஷம்

ஸ பாஹ்யாப்யந்தரஃ சுசிஃ

தமிழாக்கம்

ஒருவர் தூயவராக இருந்தாலும், தூய்மை அற்றவராக இருந்தாலும், எந்த நிலையிலிருந்தாலும், தாமரைக் கண்ணனாகிய இறைவனை நினைத்தால் அகத்திலும் புறத்திலும் தூய்மை அடைவார்.

இது உடல்தூய்மையை மட்டும் குறிக்கவில்லை. மனம், எண்ணம், செயல் ஆகியவற்றின் தூய்மையையும் வேண்டுகிறது.

02.2 தடைகள் நீங்க வேண்டுதல்

“சுக்லாம்பரதரம் விஷ்ணும்

சசிவர்ணம் சதுர்புஜம்

பிரசன்னவதனம் தியாயேத்

சர்வ விக்னோபசாந்தயே”

தமிழாக்கம்

வெண்ணிற ஆடை அணிந்தவரும், எங்கும் நிறைந்தவரும், நிலவைப் போன்ற ஒளியுடையவரும், நான்கு கரங்களைக் கொண்டவரும், அருள் நிறைந்த முகத்தைக் கொண்டவருமான இறைவனைத் தியானிக்கிறோம். எல்லாத் தடைகளும் நீங்கட்டும்.

இந்தச் செய்யுள் நடைமுறையில் கணபதி வேண்டுதலாகப் பல இடங்களில் கூறப்படுகிறது. ஆனால் மூலச் சொல்லில் “விஷ்ணும்” என்பது இடம்பெற்றிருப்பதையும் கவனிக்க வேண்டும்.

02.3 சங்கல்பம் — வழிபாட்டின் நோக்க அறிவிப்பு

பூசை அல்லது ஹோமம் செய்வதற்கு முன்பு “சங்கல்பம்” கூறப்படுகிறது.

அதில் பொதுவாக:

+ காலம், நாள்

+ திதி, நட்சத்திரம்

+ நடைபெறும் இடம்

+ வழிபாடு செய்பவரின் பெயர்

+ கோத்திரம்

+ குடும்பத்தினர் பெயர்கள்

+ வழிபாடு செய்யப்படும் நோக்கம்

ஆகியவை கூறப்படுகின்றன.

எளிய தமிழாக்கம்

இன்றைய இந்த நல்ல நாளில், இவ்விடத்தில், இன்னாரின் நலனுக்காக, குடும்ப நலம், உடல்நலம், மன அமைதி, தடைகள் நீக்கம், தொழில் வளர்ச்சி மற்றும் நல்லறம் பெருக வேண்டி இந்த வழிபாட்டைச் செய்கிறேன்.

சமஸ்கிருத சங்கல்பத்தில் அண்டவியல் காலக்கணக்கு, யுகம், ஆண்டு, பருவம், மாதம், திதி மற்றும் மரபுப் புவியியல் குறிப்புகள் மிகவும் நீளமாக இடம்பெறலாம்.

பக்தர்களுக்குப் புரியாமல் போகும் முக்கியமான பகுதி பெரும்பாலும் இந்தச் சங்கல்பமே.

03. இறைவனுக்கு அளிக்கப்படும் உபசாரங்கள்

தியானம்

வழிபடப்படும் இறைவனின் வடிவம், தன்மை மற்றும் அருள் இயல்புகளை மனத்தில் நிலைநிறுத்துவது.

தமிழில்

வழிபடும் இறைவடிவத்தை மனத்தில் நிலைநிறுத்தி ஒருமுகமாகத் தியானிக்கிறேன்.

ஆவாஹனம்

“ஆவாஹயாமி”

இறைவனே அல்லது இறைவியே, இங்கு எழுந்தருளி அருள்புரிய வேண்டுகிறேன்.

ஆசனம்

“ஆசனம் சமர்ப்பயாமி”

இறைவனே, இந்த இருக்கையை ஏற்றருள்க.

பாத்யம்

“பாத்யம் சமர்ப்பயாமி”

உமது திருவடிகளைக் கழுவுவதற்கான இந்த நீரை ஏற்றருள்க.

அர்க்யம்

“அர்க்யம் சமர்ப்பயாமி”

வரவேற்பு மற்றும் மரியாதைக்குரிய இந்த நீர்க்காணிக்கையை ஏற்றருள்க.

ஆசமனீயம்

“ஆசமனீயம் சமர்ப்பயாமி”

அருந்துவதற்கும் வாய்தூய்மை செய்வதற்குமான இந்த நீரை ஏற்றருள்க.

ஸ்நானம் அல்லது அபிஷேகம்

“ஸ்நானம் சமர்ப்பயாமி”

இந்தத் திருமுழுக்கு நீரை ஏற்றருள்க.

வஸ்திரம்

“வஸ்திரம் சமர்ப்பயாமி”

இந்த ஆடையை ஏற்றருள்க.

கந்தம்

“கந்தம் சமர்ப்பயாமி”

இந்த நறுமணச் சந்தனத்தை ஏற்றருள்க.

புஷ்பம்

“புஷ்பம் சமர்ப்பயாமி”

இந்த மலர்களை ஏற்றருள்க.

தூபம்

“தூபம் ஆக்ராபயாமி”

இந்த நறுமணப் புகையை ஏற்றருள்க.

தீபம்

“தீபம் தர்சயாமி”

இந்த ஒளிக்காணிக்கையை ஏற்றருள்க.

நைவேத்யம்

“நைவேத்யம் நிவேதயாமி”

இந்த உணவுக் காணிக்கையை ஏற்றருள்க.

நைவேத்யத்தின்போது:

“ப்ராணாய ஸ்வாஹா

அபானாய ஸ்வாஹா

வியானாய ஸ்வாஹா

உதானாய ஸ்வாஹா

சமானாய ஸ்வாஹா”

என்று கூறப்படலாம்.

தமிழாக்கம்

உயிரை இயக்கும் பிராணன், அபானன், வியானன், உதானன், சமானன் ஆகிய ஐந்து உயிராற்றல்களுக்கும் இந்த உணவை அர்ப்பணிக்கிறேன்.

தாம்பூலம்

“தாம்பூலம் சமர்ப்பயாமி”

வெற்றிலை உள்ளிட்ட மரியாதைக் காணிக்கையை ஏற்றருள்க.

நீராஜனம்

“நீராஜனம் சமர்ப்பயாமி”

இந்த ஆரத்தி ஒளியை ஏற்றருள்க.

நமஸ்காரம்

“நமஸ்காரம் சமர்ப்பயாமி”

எனது வணக்கத்தை ஏற்றருள்க.

இவை அனைத்தும் விருந்தோம்பலின் ஆன்மிக வடிவங்களே. ஐந்து, பத்து, பதினாறு அல்லது அறுபத்து நான்கு உபசாரங்களாக மரபுக்கு ஏற்ப விரிவுபடுத்தப்படுகின்றன.

04. அர்ச்சனையில் என்ன கூறப்படுகிறது?

அர்ச்சனையில் இறைவனின் வெவ்வேறு பெயர்களும் குணங்களும் கூறப்பட்டு, ஒவ்வொரு பெயருக்கும் மலர் அல்லது அர்ச்சனைப் பொருள் அளிக்கப்படுகிறது.

“ஓம் கணேசாய நமஃ”

கணேசருக்கு வணக்கம்.

“ஓம் விக்னராஜாய நமஃ”

இடையூறுகளின் தலைவராகியவருக்கு வணக்கம்.

“ஓம் சிவாய நமஃ”

சிவனுக்கு வணக்கம்.

“ஓம் நாராயணாய நமஃ”

நாராயணனுக்கு வணக்கம்.

“நமஃ” என்ற சொல்லின் அடிப்படைக் கருத்து:

வணக்கம்; எனது அகந்தையைத் தாழ்த்தி அர்ப்பணிக்கிறேன்.

தமிழில் இதையே:

+ அருளின் வடிவே போற்றி!

+ அறிவின் ஒளியே போற்றி!

+ இடையூறு களைவோனே போற்றி!

+ எளியோர்க்கு அருள்புரிவோனே போற்றி!

என்று சொல்லலாம்.

05. கணபதி ஹோமத்தில் என்ன சொல்லப்படுகிறது?

கணபதி ஹோமம் எல்லா இடங்களிலும் ஒரே மாதிரியாக நடைபெறுவதில்லை.

வேத–ஸ்மார்த்த மரபு, கணபத்ய மரபு, பிரதேச வழிபாட்டு முறை, புரோகிதர் பின்பற்றும் சடங்குக் கையேடு ஆகியவற்றுக்கு ஏற்ப நடைமுறை மாறலாம்.

பொதுவாகக் கணபதி ஹோமத்தில் இடம்பெறும் நிகழ்வுகள்:

1. உடல், மனம், இடம் ஆகியவற்றின் தூய்மை வேண்டுதல்

2. சங்கல்பம்

3. கலச வழிபாடு

4. கணபதி ஆவாஹனம்

5. அக்னியை ஏற்படுத்துதல்

6. அக்னி வழிபாடு

7. கணபதி தியானம்

8. மூலமந்திர ஜபம்

9. நெய், அருகம்புல், தானியம், மோதகம் முதலியவற்றை நெருப்பில் அளித்தல்

10. பூர்ணாஹுதி

11. குறைகளுக்காக மன்னிப்பு வேண்டுதல்

12. நலவேண்டல்

13. ஆரத்தி மற்றும் பிரசாதம்

“ஓம் கம் கணபதயே நமஃ”

தமிழாக்கம்

ஓம்; கணபதிக்கு வணக்கம்.

இதில் “கம்” என்பது கணபதியின் பீஜ ஒலியாகக் கருதப்படுகிறது. இதற்கு முழுமையான வாக்கியத் தமிழாக்கம் கிடையாது.

“ஓம் கம் கணபதயே ஸ்வாஹா”

தமிழாக்கம்

கணபதிக்காக இந்த நெருப்புக் காணிக்கையை அர்ப்பணிக்கிறேன்.

“ஸ்வாஹா” என்பது ஹோமத்தில் அளிக்கப்படும் காணிக்கையைத் தெய்வத்திடம் ஒப்படைக்கும் சடங்கு உச்சரிப்பாகும்.

ஒவ்வொரு முறை “ஸ்வாஹா” என்று சொல்லும்போதும் நெய் அல்லது குறிப்பிட்ட ஹோமப் பொருள் அக்னியில் அளிக்கப்படும்.

“வக்ரதுண்ட மஹாகாய”

“வக்ரதுண்ட மஹாகாய

சூர்யகோடி சமப்ரப

நிர்விக்னம் குருமே தேவ

சர்வ கார்யேஷு சர்வதா”

தமிழாக்கம்

வளைந்த துதிக்கையும் பெரும் உடலும் உடையவரே! கோடி சூரியர்களுக்கு இணையான ஒளியுடையவரே! நான் மேற்கொள்ளும் எல்லாச் செயல்களும் எப்போதும் இடையூறின்றி நடைபெற அருள்புரிவீராக.

“கஜானனம் பூதகணாதி சேவிதம்”

“கஜானனம் பூதகணாதி சேவிதம்

கபித்த ஜம்பூ பலசார பக்ஷிதம்

உமாசுதம் சோகவிநாச காரணம்

நமாமி விக்னேஸ்வர பாதபங்கஜம்”

தமிழாக்கம்

யானை முகத்தவரும், சிவகணங்களால் வழிபடப்படுபவரும், விளாம்பழம் மற்றும் நாவற்பழத்தின் சுவையை விரும்புபவரும், உமையம்மையின் மகனும், துயரங்களை அழிப்பவருமான விக்னேஸ்வரரின் தாமரைத் திருவடிகளை வணங்குகிறேன்.

“கணானாம் த்வா கணபதிம் ஹவாமஹே”

ரிக்வேதம் 2.23.1-ல் இடம்பெறும் மந்திரத்தின் தொடக்கம்:

“கணானாம் த்வா கணபதிம் ஹவாமஹே

கவிம் கவீனாம் உபமஸ்ரவஸ்தமம்

ஜ்யேஷ்டராஜம் பிரஹ்மணாம் பிரஹ்மணஸ்பத

ஆ நஃ ச்ருண்வன் ஊதிபிஃ சீத சாதனம்”

தமிழாக்கம்

கூட்டங்களின் தலைவரே! ஞானிகளுள் ஞானியே! புகழில் முதன்மையானவரே! மந்திரங்களுக்கும் வேண்டுதல்களுக்கும் தலைவரே! எங்களுடைய அழைப்பைக் கேட்டு, அருளுடன் வந்து உமது இருக்கையில் அமர்வீராக.

முக்கிய ஆய்வுக் குறிப்பு

ரிக்வேதத்தின் மூலச் சூழலில் “கணபதி” என்ற சொல் பிரஹ்மணஸ்பதி அல்லது பிருஹஸ்பதியைக் குறிக்கும் வகையில் வருகிறது என்று வேத ஆய்வாளர்கள் விளக்குகின்றனர்.

பிற்காலத்தில் இந்த மந்திரம் கணேச வழிபாட்டுடன் இணைக்கப்பட்டு, கணபதி ஹோமங்களில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

எனவே “ரிக்வேதம் இன்றைய யானைமுகக் கணேச வடிவத்தை நேரடியாக விவரிக்கிறது” என்று உறுதியாகக் கூறுவது வரலாற்று ஆய்வுக்கு ஏற்றதல்ல.

கணபதி அதர்வசீர்ஷம்

இதன் தொடக்கம்:

“ஓம் நமஸ்தே கணபதயே

த்வமேவ பிரத்யக்ஷம் தத்த்வமஸி

த்வமேவ கேவலம் கர்த்தாஸி

த்வமேவ கேவலம் தர்த்தாஸி

த்வமேவ கேவலம் ஹர்த்தாஸி

த்வமேவ சர்வம் கல்விதம் பிரஹ்மாஸி”

தமிழாக்கம்

+ கணபதியே, உமக்கு வணக்கம்.

+ நீரே கண்முன் வெளிப்படும் மெய்ப்பொருள்.

+ நீரே அனைத்தையும் படைப்பவர்.

+ நீரே அனைத்தையும் காப்பவர்.

+ நீரே அனைத்தையும் அழிப்பவர்.

+ இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்தும் நீரே.

+ நீரே அழிவற்ற பரம்பொருள்.

“த்வம் சாக்ஷாத் ஆத்மாஸி நித்யம்”

என்று கூறப்படுகிறது.

தமிழாக்கம்

நீரே நேரடியாக உணரப்படுகின்ற என்றும் நிலையான ஆன்மப் பொருள்.

மேலும்:

“ரிதம் வச்மி

சத்யம் வச்மி”

தமிழாக்கம்

ஒழுங்கும் நேர்மையும் பொருந்தியதைப் பேசுகிறேன். உண்மையைப் பேசுகிறேன்.

பின்னர்:

“அவ த்வம் மாம்

அவ வக்தாரம்

அவ ச்ரோதாரம்

அவ தாதாரம்

அவ தாதாரம்”

என்று பாதுகாப்பு வேண்டப்படுகிறது.

தமிழாக்கம்

+ என்னைக் காப்பாயாக.

+ இதனைச் சொல்பவரைக் காப்பாயாக.

+ இதைக் கேட்பவரைக் காப்பாயாக.

+ அறிவைப் பகிர்பவரைக் காப்பாயாக.

+ அறிவைப் பெறுபவரைக் காப்பாயாக.

கணபதி அதர்வசீர்ஷம் அதர்வவேதத்துடன் இணைக்கப்படும் பிற்காலச் சிறு உபநிடதமாக ஆய்வாளர்களால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது. இதன் பாட அமைப்பில் வெவ்வேறு உரை வடிவங்களும் காணப்படுகின்றன.

06. ஹோமத்தில் அக்னிக்கு என்ன சொல்லப்படுகிறது?

ஹோமத்தில் அக்னி வெறும் எரியும் நெருப்பாக மட்டும் கருதப்படுவதில்லை. மனிதர்கள் அளிக்கும் காணிக்கையைத் தெய்வங்களிடம் கொண்டு செல்லும் தூதுவராக வேத மரபில் அக்னி போற்றப்படுகிறது.

ரிக்வேதத்தின் முதல் மந்திரமே:

“அக்னிமீளே புரோஹிதம்

யஜ்ஞஸ்ய தேவம் ரித்விஜம்

ஹோதாரம் ரத்னதாதமம்”

தமிழாக்கம்

யாகத்தின் முன்னோடியும், தெய்வீகச் சடங்கை உரிய காலத்தில் நடத்துபவரும், காணிக்கையை எடுத்துச் செல்பவரும், நன்மைகளை வழங்குபவருமான அக்னியைப் போற்றுகிறேன்.

கணபதி ஹோமத்தில் அக்னியை நிறுவும்போது, அக்னி வழிபாடு தொடர்பான வேத மந்திரங்களும் நடைமுறை மந்திரங்களும் கூறப்படலாம்.

“இதம் ந மம” என்றால் என்ன?

ஹோமக் காணிக்கைகளுக்குப் பின்னர் சில சடங்குகளில்:

“இதம் ந மம”

என்று கூறப்படும்.

தமிழாக்கம்

இது எனக்குரியது அல்ல.

அதாவது:

நான் அளிக்கும் இந்தக் காணிக்கையை எனது சொத்து அல்லது எனது பெருமையாகக் கருதவில்லை. இதனை முழுமையாக இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன்.

இது சடங்கின் மிக முக்கியமான தத்துவக் கருத்தாகும். காணிக்கை அளிப்பதன் வழியாக அகந்தையையும் உரிமை உணர்வையும் விடுவது இதன் நோக்கம்.

07. பூர்ணாஹுதி என்றால் என்ன?

ஹோமத்தின் இறுதியில் அளிக்கப்படும் நிறைவுக் காணிக்கை “பூர்ணாஹுதி” எனப்படுகிறது.

தேங்காய், நெய், மூலிகைகள், மலர், ஆடை அல்லது மரபில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பொருட்கள் ஒன்றாகச் சேர்த்து அக்னியில் அளிக்கப்படலாம்.

அதன் தமிழ்க் கருத்து

இந்த வழிபாட்டின் அனைத்துச் செயல்களையும் பயன்களையும் இறைவனுக்கே முழுமையாக அர்ப்பணிக்கிறோம். அறிந்தும் அறியாமலும் ஏற்பட்ட குறைகளைப் பொறுத்தருளி, வழிபாட்டை நிறைவுடையதாக ஏற்றருள்வீராக.

08. குடமுழுக்கில் என்ன சொல்லப்படுகிறது?

“கும்பாபிஷேகம்” என்பதன் நேரடிப் பொருள் “கலசத்தால் திருமுழுக்கு செய்தல்.”

தமிழில் “குடமுழுக்கு” என்று வழங்கப்படுகிறது. வைணவ மரபுகளில் “மகா சம்ப்ரோக்ஷணம்” என்ற பெயரும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

குடமுழுக்கு என்பது கோபுரத்தில் கலசநீர் ஊற்றப்படும் இறுதி சில நிமிடங்களை மட்டும் குறிக்கவில்லை. அது பல நாட்கள் நடைபெறும் விரிவான சடங்குத் தொகுப்பு.

கோயிலின் ஆகமம், தெய்வம் மற்றும் தலமரபுக்கு ஏற்ப நடைமுறை மாறும்.

08.1 விக்னேஸ்வர பூசை

குடமுழுக்கு நிகழ்ச்சி தடையின்றி நடைபெறக் கணபதியை வேண்டுவது.

தமிழில்

இறைவனே! இத்திருப்பணி எந்த இடையூறும் இல்லாமல் நிறைவடைய அருள்புரிவீராக.

08.2 புண்யாஹவாசனம்

இடம், நீர், பூசைப் பொருட்கள் மற்றும் பங்கேற்பவர்களின் சடங்குத் தூய்மை வேண்டப்படுகிறது.

“புண்யாஹம்” என்பதன் அடிப்படைக் கருத்து “இது புனிதமான நல்ல நாளாகட்டும்” என்பதாகும்.

தமிழில்

இந்த இடமும், இந்த நாளும், இந்த நீரும், வழிபாட்டில் பங்கேற்கும் அனைவரும் தூய்மையும் நன்மையும் பெறட்டும்.

08.3 வாஸ்து சாந்தி

ஆலயம் அமைந்துள்ள இடம், நிலம் மற்றும் திசைகளுடன் தொடர்புடைய தெய்வ ஆற்றல்களுக்கு மரியாதை செலுத்தி அமைதி வேண்டப்படுகிறது.

தமிழில்

இந்த நிலத்திலும் ஆலயத்திலும் அமைதி நிலவட்டும். அனைத்து திசைகளிலிருந்தும் நன்மை பெருகட்டும். இத்திருப்பணி எந்தத் தடையும் இல்லாமல் நிறைவடையட்டும்.

08.4 அங்குரார்ப்பணம்

விதைகள் விதைக்கப்பட்டு முளைக்கச் செய்யப்படும் சடங்கு இது. வளர்ச்சி, உயிர்ப்பு, வளம் மற்றும் செழிப்பு ஆகியவற்றின் குறியீடாகக் கருதப்படுகிறது.

தமிழில்

விதை முளைத்து வளர்வதுபோல இந்த ஆலயமும், இங்கு வழிபடும் மக்களின் வாழ்வும் செழித்து வளரட்டும்.

08.5 ரக்ஷாபந்தனம்

சடங்கு தடையின்றி நிறைவேறப் பாதுகாப்புக் காப்பு கட்டப்படுகிறது.

தமிழில்

இந்த வழிபாடும் இதில் பங்கேற்கும் அனைவரும் பாதுகாப்புடன் இருக்கட்டும். தீய இடையூறுகள் அணுகாமல் இருக்கட்டும்.

08.6 கலாகர்ஷணம்

திருப்பணியின்போது மூலவர் திருமேனியில் வழக்கமான பூசை செய்ய இயலாத சூழலில், இறைச்சாந்நித்யத்தை மரபுப்படி கலசம் அல்லது மாற்று இருப்பிடத்தில் வேண்டி நிலைநிறுத்துவது “கலாகர்ஷணம்” எனப்படுகிறது.

இதனை “இறைவனை ஓரிடத்திலிருந்து மற்றோர் இடத்திற்குக் கொண்டு செல்கின்றனர்” என்று இயந்திரத்தனமாகப் புரிந்துகொள்ளக்கூடாது.

இது ஆகம மரபில் செய்யப்படும் குறியீட்டு மற்றும் சடங்கியல் நிகழ்வு.

08.7 யாகசாலை பூசைகள்

பல யாக குண்டங்களில் அக்னி வளர்க்கப்பட்டு, அந்தந்த தெய்வம் மற்றும் தத்துவங்களுக்குரிய மந்திரங்களுடன் காணிக்கைகள் செலுத்தப்படுகின்றன.

அப்போது மரபுக்கு ஏற்ப:

+ அக்னி மந்திரங்கள்

+ கணபதி மந்திரங்கள்

+ ருத்ர மந்திரங்கள்

+ புருஷசூக்தம்

+ ஸ்ரீசூக்தம்

+ சாந்தி மந்திரங்கள்

+ தெய்வ மூலமந்திரங்கள்

+ ஆகம மந்திரங்கள்

+ அஸ்திர மற்றும் கவச மந்திரங்கள்

இடம்பெறலாம்.

எந்த மந்திரம் கட்டாயமாகச் சொல்லப்பட வேண்டும் என்பதை அந்தக் கோயில் பின்பற்றும் ஆகமத்தையும் சடங்கு முறையையும் அறியாமல் பொதுவாகத் தீர்மானிக்க முடியாது.

08.8 அதிவாசங்கள்

திருமேனி அல்லது கலசம்:

+ நீர்

+ தானியம்

+ மலர்

+ மணல்

+ நறுமணப் பொருட்கள்

போன்றவற்றுடன் சடங்குப்படி நிலைப்படுத்தப்படும்.

இவை ஜலாதிவாசம், தான்யாதிவாசம் போன்ற பெயர்களில் மரபுக்கு ஏற்ப நடைபெறலாம்.

தமிழில் அதன் கருத்து

நீர் உயிரையும் தூய்மையையும் அளிப்பதுபோலவும், தானியம் வளத்தையும் உணவையும் அளிப்பதுபோலவும், இத்திருமேனி உலக உயிர்களுக்கு அருளும் நலனும் வழங்கட்டும்.

08.9 மந்திர நியாசம்

இறைத்திருமேனியின் பல்வேறு பகுதிகளில் மந்திர எழுத்துகள், தத்துவங்கள் மற்றும் தெய்வ ஆற்றல்களை மனத்தாலும் தொடுதலாலும் நிறுவுவதாகக் கருதப்படும் சடங்கு.

தமிழில்

இறைவனின் அருள், அறிவு, ஆற்றல் மற்றும் காப்பு ஆகியவை இத்திருமேனியின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் நிலைபெறட்டும்.

08.10 பிராணப் பிரதிஷ்டை

இது பொதுவாக “சிலைக்கு உயிர் கொடுப்பது” என்று கூறப்படுகிறது.

ஆனால் உயிரியல் பொருளில் ஒரு கற்சிலைக்கு உயிர் ஊட்டுவதாகப் புரிந்துகொள்ளக்கூடாது. வழிபாட்டு மரபில் அந்தத் திருமேனியைப் புனிதமான இறைச்சாந்நித்யமாக நிறுவுவதைக் குறிக்கிறது.

தமிழில்

எல்லையற்ற இறையருள் இந்தத் திருமேனியில் பக்தர்கள் வழிபடத்தக்க திருச்சாந்நித்யமாக நிலைபெறட்டும்.

08.11 நேத்ரோன்மீலனம்

இறைத்திருமேனியின் திருக்கண்கள் சடங்குப்படி திறக்கப்படுகின்றன.

தமிழில்

இறைவனின் அருட்பார்வை உலக உயிர்கள் அனைத்தின் மீதும் பொழியட்டும்.

08.12 மகா பூர்ணாஹுதி

யாகத்தின் நிறைவாக முழுமையான காணிக்கை அக்னியில் அளிக்கப்படுகிறது.

தமிழில்

இந்த வழிபாட்டின் அனைத்துப் பயன்களையும் இறைவனுக்கே அர்ப்பணிக்கிறோம். அறியாமையால் ஏற்பட்ட குறைகளைப் பொறுத்து, இவ்வழிபாட்டை நிறைவுடையதாக ஏற்றருள்வீராக.

08.13 கடம் புறப்பாடு மற்றும் குடமுழுக்கு

மந்திரங்களுடன் வழிபாடு செய்யப்பட்ட கலசங்கள் யாகசாலையிலிருந்து எடுத்துச் செல்லப்படுகின்றன.

பின்னர்:

+ கோபுரக் கலசம்

+ விமானம்

+ மூலவர்

+ பரிவாரத் தெய்வங்கள்

+ ஆலயத்தின் பிற பகுதிகள்

ஆகியவற்றுக்குக் கலசநீரால் திருமுழுக்கு செய்யப்படுகிறது.

தமிழில் அதன் கருத்து

இறையருளை வேண்டி வழிபாடு செய்யப்பட்ட இந்த நீர், ஆலயத்தின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் அருளையும் அமைதியையும் நலனையும் பெருக்கட்டும்.

காமிக ஆகமம் போன்ற சைவ ஆகம நூல்கள் கோயில் வழிபாடு தனிநபர் நலனுக்காக மட்டும் அல்லாமல், உலக நலம், நாட்டின் வளர்ச்சி மற்றும் மக்களின் செழிப்புக்காக நடைபெறுவதாகவும் விவரிக்கின்றன.

09. காயத்திரி மந்திரத்தின் முழுத் தமிழாக்கம்

காயத்திரி மந்திரம் ரிக்வேதம் 3.62.10-ல் இடம்பெறுகிறது.

“தத் ஸவிதுர் வரேண்யம்

பர்கோ தேவஸ்ய தீமஹி

தியோ யோ நஃ ப்ரசோதயாத்”

மரபுவழி ஜபத்தில் இதற்கு முன்பு:

“ஓம் பூர் புவஃ ஸுவஃ”

என்று சேர்த்துச் சொல்லப்படுகிறது.

ஆனால் ரிக்வேதம் 3.62.10-ல் இடம்பெறும் மூலப் பாடல் மேற்கண்ட மூன்று பகுதிகள்தான். “ஓம் பூர் புவஃ ஸுவஃ” என்பது மகாவ்யாஹிருதி என்ற முன்னுரையாக மரபுவழி ஜபத்தில் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

சொல் பிரித்துப் பொருள்

தத் — அந்த; அம்மெய்ப்பொருள்

ஸவிதுஃ — தூண்டும், இயக்கும், உயிர்ப்பிக்கும் சவிதா தெய்வத்தின்

வரேண்யம் — தேர்ந்தெடுத்து வணங்கத்தக்க; உயர்ந்த

பர்கஃ — தூய பேரொளி; தீயவற்றை அகற்றும் ஒளிமிகு ஆற்றல்

தேவஸ்ய — தெய்வத்தின்

தீமஹி — நாம் தியானிப்போம்

தியஃ — அறிவாற்றல்களை; சிந்தனைகளை

யஃ — எவர் அல்லது எது

நஃ — நமது

ப்ரசோதயாத் — தூண்டி வழிநடத்தட்டும்

மூலத்திற்கு நெருக்கமான தமிழாக்கம்

உயிர்களை இயக்கும் சவிதா தெய்வத்தின் வணங்கத்தக்க தூய பேரொளியை நாம் தியானிப்போம்; அந்தப் பேரொளி நமது அறிவுகளைத் தூண்டி நல்வழிப்படுத்தட்டும்.

எளிய தமிழாக்கம்

உயிர்ப்பிக்கும் இறைப் பேரொளியை நாம் தியானிப்போம்; அந்த ஒளி நமது அறிவைத் தெளிவாக்கி நல்வழியில் செலுத்தட்டும்.

“சவிதா” என்பது சூரியனா?

சவிதா என்பது கண்களுக்குத் தெரியும் சூரிய வட்டத்தை மட்டும் குறிக்கவில்லை.

வேதப் பாடல்களில்:

+ உயிர்களை இயக்குபவர்

+ செயல்படத் தூண்டுபவர்

+ உயிர்ப்பிக்கும் ஆற்றல்

+ ஒளியையும் விழிப்பையும் வழங்குபவர்

என்ற தன்மைகளோடு பாடப்படுகிறார்.

எனவே “சூரியக் கடவுள்” என்ற ஒரு சொல்லாக்கம் மட்டும் காயத்திரி மந்திரத்தின் முழுப் பொருளையும் அளிக்காது.

10. அப்படியானால் தமிழில் ஏன் சொல்லக்கூடாது?

உண்மையில், “கோயில் வழிபாட்டு மந்திரங்களைத் தமிழில் சொல்லவே கூடாது” என்ற பொதுவான தடையை வேதத்திலிருந்தோ ஆகமங்களிலிருந்தோ நிறுவுவது கடினம்.

மொழி என்பது இறைவனிடம் கருத்தை வெளிப்படுத்தும் கருவி. பக்தர் தனது தாய்மொழியில் இறைவனை வேண்டுவதும் போற்றுவதும் இந்து சமயத்திற்கு அந்நியமான நடைமுறை அல்ல.

இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் மக்கள் தங்களது தாய்மொழிகளில்:

+ இறைவனைப் பாடுகின்றனர்

+ பஜனைகள் செய்கின்றனர்

+ வேண்டுதல்களை முன்வைக்கின்றனர்

+ பூசை விளக்கங்களைச் சொல்கின்றனர்

+ தெய்வ நாமங்களைப் போற்றுகின்றனர்

தமிழ்நாட்டிலும் தமிழில் வழிபடும் மரபு பல நூற்றாண்டுகளாக இருந்து வருகிறது.

11. தமிழில் சொல்லலாம் என்பதற்கான காரணங்கள்

11.1 வழிபாட்டின் பொருள் பக்தருக்குப் புரிய வேண்டும்

ஒரு வழிபாட்டில் என்ன சொல்லப்படுகிறது என்பதே பக்தருக்குப் புரியவில்லை என்றால், அவர் சடங்கின் பங்கேற்பாளராக இல்லாமல் வெறும் பார்வையாளராக மாறிவிடுகிறார்.

புரிதல் என்பது பக்தியின் எதிரி அல்ல.

மாறாக:

+ பொருள் அறிந்து கூறுதல்

+ மனமார வேண்டுதல்

+ சொல்லப்படும் கருத்தோடு ஒன்றுதல்

+ வழிபாட்டின் நோக்கத்தை உணர்தல்

ஆகியவை பக்தரின் ஈடுபாட்டை அதிகரிக்கும்.

உதாரணமாக, சங்கல்பத்தில் பக்தரின் பெயர், குடும்பம், பிறந்த நட்சத்திரம் ஆகியவை கூறப்படுகின்றன. ஆனால் அந்த வழிபாடு எதற்காக நடத்தப்படுகிறது என்பதே அவருக்குப் புரியாமல் போகலாம்.

அதைத் தமிழில்:

“இன்னாரின் உடல்நலம், குடும்ப நலம், மன அமைதி, தொழில் வளர்ச்சி மற்றும் தடைகள் நீக்கம் வேண்டி இந்த வழிபாடு நடத்தப்படுகிறது”

என்று கூறினால் பக்தர் சடங்கின் நோக்கத்தைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்வார்.

11.2 தமிழுக்கு வளமான இறைவழிபாட்டு மரபு உள்ளது

தமிழில் இறைவனைப் பாடும் மரபு அண்மையில் உருவானதல்ல.

தமிழில் உள்ள முக்கிய இறைநூல்கள் மற்றும் பாடல் மரபுகளில் சில:

+ தேவாரம்

+ திருவாசகம்

+ திருமந்திரம்

+ பெரியபுராணம்

+ நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம்

+ திருப்பல்லாண்டு

+ திருப்பாவை

+ நாச்சியார் திருமொழி

+ திருப்புகழ்

+ கந்தர் அனுபூதி

+ கந்தர் அலங்காரம்

+ அபிராமி அந்தாதி

+ திருவருட்பா

இவை அனைத்தும் வெறும் இலக்கியப் படைப்புகள் அல்ல. கோயில் வழிபாடு, திருவிழா, ஊர்வலம், இல்ல வழிபாடு, பஜனை போன்றவற்றில் தொடர்ந்து பயன்படுத்தப்பட்ட இறைப்பாடல்கள்.

சைவக் கோயில்களில் ஓதுவார்கள் தேவாரம் மற்றும் திருமுறைகளைப் பாடி வருகின்றனர்.

வைணவக் கோயில்களில் அரையர்கள் மற்றும் அத்யாபகர்கள் நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தத்தைப் பாடுகின்றனர். வைணவ மரபில் திவ்வியப் பிரபந்தம் “திராவிட வேதம்” என்றும் போற்றப்படுகிறது.

எனவே தமிழ் வழிபாடு என்பது சமஸ்கிருதத்திற்கு எதிராக அண்மையில் உருவாக்கப்பட்ட அரசியல் நடைமுறை என்று கூற முடியாது.

11.3 “இறைவனுக்குச் சமஸ்கிருதம் மட்டுமே புரியும்” என்ற வாதம்

இறைவன் அனைத்தையும் அறிந்தவன் என்று நம்பும் ஒருவர், இறைவனுக்கு ஒரு மொழி மட்டுமே புரியும் என்றும் மற்ற மொழிகள் புரியாது என்றும் கூறுவது தத்துவ முரண்பாடாகும்.

இறைவன்:

+ மனிதரின் மனத்தை அறிபவன்

+ சொல்லப்படாத வேண்டுதலையும் உணர்பவன்

+ எல்லா உயிர்களிலும் நிறைந்திருப்பவன்

+ மொழிகளைக் கடந்த மெய்ப்பொருள்

என்று சமய நூல்கள் போற்றுகின்றன.

அப்படியிருக்கையில், தமிழில் செய்யப்படும் வேண்டுதலை இறைவன் ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டார் என்று கூறுவதற்கு உறுதியான இறையியல் அடிப்படை இல்லை.

பக்தி இலக்கியங்கள் இதைத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன. நாயன்மார்களும் ஆழ்வார்களும் தமிழில் பாடிய இறைப்பாடல்கள் கோயில் மரபுகளில் புனிதமானவையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளன.

12. தமிழாக்கமும் மந்திரமும் ஒன்றா?

இங்கே ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

காயத்திரி மந்திரத்தின் தமிழாக்கமாக:

“உயிர்ப்பிக்கும் இறைப் பேரொளியை நாம் தியானிப்போம்; அந்த ஒளி நமது அறிவைத் தெளிவாக்கி நல்வழியில் செலுத்தட்டும்”

என்று கூறலாம்.

இந்தத் தமிழாக்கம் காயத்திரி மந்திரத்தின் பொருளை நமக்குப் புரியவைக்கிறது.

ஆனால் இது ரிக்வேதத்தில் உள்ள காயத்திரி சந்த அமைப்பையும் வேத சுரத்தையும் அப்படியே கொண்டிருக்காது.

எனவே:

+ சமஸ்கிருத மூல மந்திரம் — மரபுவழி மந்திர ஓதல்

+ தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு — அதன் பொருளுரை

+ தமிழில் அமைக்கப்படும் தனித்த வழிபாட்டுப் பாடல் — புதிய தமிழ் வழிபாட்டு வடிவம்

ஆகிய மூன்றும் வெவ்வேறானவை.

இந்த வேறுபாட்டை ஏற்றுக்கொள்வது தமிழுக்கு எதிரான நிலைப்பாடு அல்ல. மொழிபெயர்ப்பின் இயல்பைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்வதாகும்.

13. மரபைப் பின்பற்றுவோர் முன்வைக்கும் எதிர்வாதங்கள்

13.1 மந்திரம் பொருள் மட்டுமல்ல

வேத மந்திரங்களில்:

+ ஒலி

+ உச்சரிப்பு

+ சுரம்

+ சந்தம்

+ சொற்களின் வரிசை

+ சொல்லப்படும் சடங்குச் சூழல்

ஆகியவை ஒன்றிணைந்த முழுமையாகக் கருதப்படுகின்றன.

எனவே மூல மந்திரத்தை மொழிபெயர்க்கும்போது அதன் கருத்தைப் பெறலாம். ஆனால் அதன் மூல ஒலி அமைப்பை அப்படியே பெற முடியாது என்பது அவர்களின் வாதம்.

இந்த வாதத்தில் சடங்கியல் அடிப்படை இருக்கிறது.

ஆனால் அதிலிருந்து “தமிழில் வேண்டுதல் செய்யக்கூடாது” என்ற முடிவு வராது.

13.2 பீஜ மந்திரங்களை மொழிபெயர்க்க முடியுமா?

“கம்”, “ஹ்ரீம்”, “க்லீம்”, “ஐம்”, “ஸ்ரீம்” போன்றவை பீஜ மந்திரங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

இவை முழுமையான வாக்கியங்கள் அல்ல. குறிப்பிட்ட தெய்வம் அல்லது ஆற்றலைக் குறிக்கும் ஒலிவடிவங்களாக மரபில் கருதப்படுகின்றன.

எனவே அவற்றுக்கு:

+ தத்துவ விளக்கம் தரலாம்

+ மரபுப் பொருளை எடுத்துரைக்கலாம்

+ எந்தத் தெய்வத்துடன் தொடர்புடையது என்று கூறலாம்

ஆனால் நேரடியான வாக்கிய மொழிபெயர்ப்பைத் தர முடியாது.

உதாரணமாக “கம்” என்பதற்குப் பதிலாக ஒரு தமிழ் சொல்லை வைத்தால் அது அதே பீஜ மந்திரமாகக் கருதப்படாது.

13.3 குறிப்பிட்ட ஆகமப்படி நிறுவப்பட்ட கோயில்கள்

ஒரு கோயில் எந்த ஆகமத்தைப் பின்பற்றி நிறுவப்பட்டதோ, அந்த ஆகமத்தில் கூறப்பட்டுள்ள:

+ தெய்வ வடிவம்

+ கருவறை அமைப்பு

+ பூசை முறை

+ மந்திரம்

+ கால பூசைகள்

+ திருவிழாக்கள்

+ பிரதிஷ்டை முறை

ஆகியவை அந்தக் கோயிலின் தனித்த மரபாகக் கருதப்படலாம்.

ஆனால் இதிலிருந்து:

+ தமிழில் இறைவனைப் போற்றக்கூடாது

+ தமிழில் அர்ச்சனை செல்லாது

+ தமிழ் இறைப்பாடல்கள் கருவறையில் ஒலிக்கக்கூடாது

+ இறைவன் சமஸ்கிருதத்தை மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்வார்

என்ற முடிவுகள் தானாக வருவதில்லை.

மூல வேத–ஆகம ஓதலைப் பாதுகாப்பது, அதன் பொருளைத் தமிழில் விளக்குவதற்கு எதிரான செயல் அல்ல. தமிழ் இறைப்பாடல்களை இணைப்பதும் மூல மந்திரத்தை அழிப்பதாகாது.

14. சமஸ்கிருதத்துடன் தமிழும் வழிபாட்டில் இருந்ததா?

தமிழ்நாட்டுக் கோயில் வழிபாடு வரலாற்றில் ஒரே மொழியை மட்டும் சார்ந்ததாக இருந்ததில்லை.

சைவக் கோயில்களில்:

+ வேத மந்திரங்கள்

+ சைவ ஆகம மந்திரங்கள்

+ தேவாரம்

+ திருவாசகம்

+ திருமுறைப் பாடல்கள்

ஆகியவை வெவ்வேறு நிலைகளில் இடம்பெற்றன.

வைணவக் கோயில்களில்:

+ வேத ஓதல்

+ வைகானச அல்லது பாஞ்சராத்திர ஆகமச் சடங்குகள்

+ நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம்

+ திருப்பல்லாண்டு

+ திருப்பாவை

+ ஆழ்வார் பாசுரங்கள்

ஆகியவை இடம்பெற்றன.

எனவே “தமிழ் அல்லது சமஸ்கிருதம்” என்ற இருமுனைப் போட்டியாக மட்டுமே இந்த விவாதத்தை அணுகுவது வரலாற்றின் முழுமையை வெளிப்படுத்தாது.

அதேநேரம், தமிழ்ப் பாடல்களுக்கு உரிய இடம் மறுக்கப்பட்டதா, மொழியின் பெயரால் சாதிய ஆதிக்கம் நிறுவப்பட்டதா என்ற சமூகக் கேள்விகளையும் புறக்கணிக்க முடியாது.

15. மொழிப் பிரச்சினைக்குள் சாதிப் பிரச்சினையும் இருக்கிறதா?

கோயில் வழிபாட்டின் மொழி குறித்த விவாதம் மொழியை மட்டும் சார்ந்ததல்ல. அர்ச்சகர் உரிமை, கருவறை நுழைவு, சடங்குக் கல்வி மற்றும் சாதி ஆதிக்கம் போன்ற கேள்விகளுடனும் இது தொடர்புபடுகிறது.

சமஸ்கிருதம் கற்றல் அல்லது வேத–ஆகமப் பயிற்சி பெறுதல் குறிப்பிட்ட சாதியினருக்கு மட்டும் ஒதுக்கப்பட்டபோது, மொழி அதிகாரத்தின் கருவியாக மாறியது.

பெரும்பான்மையான பக்தர்களுக்குப் புரியாத மொழியில் சடங்குகள் நடத்தப்படுவதும், அதன் பொருள் விளக்கப்படாமல் இருப்பதும், அர்ச்சகர்–பக்தர் இடையிலான அதிகார இடைவெளியை அதிகரித்தது.

ஆனால் இங்கும் வேறுபடுத்திப் பார்க்க வேண்டும்.

சமஸ்கிருத மொழி தன்னளவில் சாதி அல்ல. ஒரு மொழியை ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தினர் மட்டும் கட்டுப்படுத்தும் அமைப்பே சாதிய ஆதிக்கத்தை உருவாக்குகிறது.

எனவே தீர்வு:

+ சமஸ்கிருதத்தை அழிப்பது அல்ல

+ அதன் அறிவை அனைவருக்கும் திறப்பது

+ ஆகமக் கல்வியைச் சாதி வேறுபாடின்றி வழங்குவது

+ தமிழிலும் முழுமையான வழிபாட்டு அறிவை உருவாக்குவது

+ பக்தருக்குச் சடங்கின் பொருளைத் தெரிவிப்பது

ஆகியவையாக இருக்க வேண்டும்.

16. நீதிமன்றங்கள் உண்மையில் என்ன கூறியுள்ளன?

16.1 சேஷம்மாள் வழக்கு — உச்சநீதிமன்றம், 1972

இந்த வழக்கில் பரம்பரை அர்ச்சகர் நியமனம் தொடர்பான தமிழ்நாடு சட்டத் திருத்தம் ஆய்வு செய்யப்பட்டது.

உச்சநீதிமன்றம் தெரிவித்த முக்கிய அம்சங்கள்:

+ அர்ச்சகர் கோயிலின் ஆன்மிகத் தலைவர் அல்ல

+ அவர் கோயிலில் பணியாற்றும் ஊழியர்

+ பரம்பரை அடிப்படையில் மட்டுமே அர்ச்சகரை நியமிக்க வேண்டும் என்பது மாற்ற முடியாத உரிமையல்ல

+ பரம்பரை நியமன முறையை அரசு ஒழுங்குபடுத்தலாம்

+ அதேவேளை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட ஆகமக் கோயிலின் சடங்கு விதிகள் மத முக்கியத்துவம் பெறலாம்

16.2 ஆதி சைவ சிவாச்சாரியார்கள் வழக்கு — உச்சநீதிமன்றம், 2015

அர்ச்சகர் நியமனம் மற்றும் ஆகம விதிகள் தொடர்பான இந்த வழக்கில், சாதிப் பிறப்பு மட்டுமே தகுதியை நிர்ணயிக்க முடியாது என்ற அரசமைப்புச் சட்டக் கொள்கைக்கும், குறிப்பிட்ட கோயிலின் ஆகமத் தேவைகளுக்கும் இடையே சமநிலை தேவைப்பட்டது.

தீர்ப்பில் வெளிப்பட்ட அடிப்படை நிலை:

+ பிறப்பு மட்டுமே ஒருவரைத் தகுதியுடையவராகவோ தகுதியற்றவராகவோ மாற்றாது

+ முறையான பயிற்சியும் சடங்கு அறிவும் முக்கியம்

+ குறிப்பிட்ட கோயிலின் ஆகமத் தேவைகளை முற்றாகப் புறக்கணிக்க முடியாது

+ சர்ச்சைகள் ஒவ்வொரு கோயிலின் தனிப்பட்ட ஆகமம் மற்றும் நடைமுறையை வைத்து ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும்

இந்தத் தீர்ப்பு வழிபாட்டு மொழியை நேரடியாகத் தீர்மானிக்கும் தீர்ப்பல்ல. ஆனால் ஆகமக் கோயில்களின் சடங்கு முறையில் மாற்றம் செய்வது தொடர்பான சட்டப் பின்னணியை வழங்குகிறது.

16.3 வி.எஸ். சிவகுமார் வழக்கு — சென்னை உயர்நீதிமன்றம், 2008

தமிழில் அர்ச்சனை செய்வதை ஊக்குவித்த நிர்வாக அறிவுறுத்தல்களுக்கு எதிராகத் தாக்கல் செய்யப்பட்ட மனுக்கள் இந்த வழக்கில் விசாரிக்கப்பட்டன.

தமிழ் மற்றும் சமஸ்கிருதம் ஆகிய இரு மொழிகளும் கோயில் வழிபாட்டில் வரலாற்றாக இடம்பெற்றிருப்பதை நீதிமன்றம் எடுத்துரைத்தது.

தமிழில் அர்ச்சனை செய்வதற்கான வாய்ப்பை ஏற்படுத்துவது மட்டும் மதமரபை அழிப்பதாகாது என்ற நிலைப்பாடே தீர்ப்பில் வெளிப்பட்டது.

16.4 “அன்னைத் தமிழில் அர்ச்சனை” வழக்கு — 2021

தமிழ்நாடு அரசின் “அன்னைத் தமிழில் அர்ச்சனை” திட்டத்துக்கு எதிராக மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டது.

தமிழில் மந்திரங்களைக் கூறுவதற்கு அனுமதி அளித்திருப்பது ஆகமத்துக்கு எதிரானது என்று மனுதாரர் வாதிட்டார்.

சென்னை உயர்நீதிமன்றம் அந்த மனுவை ஏற்க மறுத்தது. 2008-ஆம் ஆண்டிலேயே தமிழர்ச்சனைப் பிரச்சினை குறித்து நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்திருப்பதையும் சுட்டிக்காட்டியது.

எனவே தமிழில் அர்ச்சனை செய்வது சட்டவிரோதமானது என்ற வாதத்தை நீதிமன்றம் ஏற்கவில்லை.

16.5 குடமுழுக்கில் தமிழ்ப் பாடல்கள் — 2021 உயர்நீதிமன்றக் கருத்து

கோயில் குடமுழுக்கு விழாக்களில் சமஸ்கிருதத்துடன் நாயன்மார், ஆழ்வார், அருணகிரிநாதர் உள்ளிட்டோரின் தமிழ்ப் பாடல்களும் இடம்பெற வேண்டும் என்று சென்னை உயர்நீதிமன்றம் கருத்துத் தெரிவித்தது.

“சமஸ்கிருதம் மட்டுமே கடவுளின் மொழி” என்று மக்களை நம்பவைக்கும் நிலைப்பாட்டையும் நீதிமன்றம் விமர்சித்தது.

தமிழ்நாட்டுக் கோயில்களில்கூட தமிழ் பயன்படுத்தப்படவில்லை என்றால் தமிழ் வேறு எங்கு பயன்படுத்தப்படும் என்ற கேள்வியையும் நீதிமன்றம் எழுப்பியது.

16.6 மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயில் வழக்கு — செப்டம்பர் 2026

மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயில் குடமுழுக்கின்போது யாகசாலை, கருவறை, கோபுர விமானம் ஆகிய இடங்களில் சமஸ்கிருதத்துடன் தமிழ் மந்திரங்களும் இறைப்பாடல்களும் சொல்லப்படுவதை உறுதிசெய்ய உத்தரவிடக் கோரி மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டிருந்தது.

2026 செப்டம்பர் 3 அன்று அந்தக் குறிப்பிட்ட மனுவைச் சென்னை உயர்நீதிமன்ற மதுரைக் கிளை தள்ளுபடி செய்ததாகச் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

ஆனால் நீதிமன்றத்தின் முழுமையான உத்தரவும் அதற்கான காரணங்களும் ஆராயப்படாமல்:

“தமிழில் வழிபாடு நடத்தக்கூடாது என்று உயர்நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்துவிட்டது”

என்று பொதுவாகக் கூறுவது தவறாகும்.

ஒரு குறிப்பிட்ட கோரிக்கையின் அடிப்படையில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட மனுவை நீதிமன்றம் நிராகரிப்பதும், தமிழில் வழிபாடு செய்வதே சட்டவிரோதம் என்று தீர்ப்பளிப்பதும் ஒன்றல்ல.

17. நடைமுறையில் வழிபாட்டை எப்படித் தமிழ்ப்படுத்தலாம்?

முதல் வழி — இருமொழி விளக்கம்

ஒவ்வொரு முக்கியமான சமஸ்கிருத மந்திரத்துக்கும் முன்போ அல்லது பின்போ அதன் தமிழ்ப் பொருளைச் சுருக்கமாக அறிவிக்கலாம்.

உதாரணமாக:

“இப்போது குடும்ப நலம், உடல்நலம், மன அமைதி மற்றும் தடைகள் நீக்கம் வேண்டிச் சங்கல்பம் கூறப்படுகிறது.”

என்று தமிழில் அறிவித்துவிட்டு, மரபுவழிச் சங்கல்பத்தைச் சொல்லலாம்.

இதனால் மூலச் சடங்கும் தொடரும்; பக்தருக்கும் அதன் பொருள் புரியும்.

இரண்டாம் வழி — தமிழ் இணை வழிபாடு

வேத–ஆகம மந்திரங்களுடன் பொருத்தமான இடங்களில்:

+ தேவாரம்

+ திருவாசகம்

+ திருப்பல்லாண்டு

+ திவ்வியப் பிரபந்தம்

+ திருப்புகழ்

+ திருவருட்பா

போன்ற தமிழ் இறைப்பாடல்களை இணைக்கலாம்.

மூன்றாம் வழி — பக்தருக்கு மொழித் தேர்வு

தனிப்பட்ட அர்ச்சனைகளில்:

+ தமிழில்

+ மரபு மொழியில்

+ தமிழ் மற்றும் சமஸ்கிருதம் ஆகிய இரண்டிலும்

என்ற தெரிவைப் பக்தருக்கு வழங்கலாம்.

பக்தர் பணம் செலுத்தி அர்ச்சனை செய்யும்போது, தமக்குப் புரியும் மொழியைத் தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பு வழங்கப்படுவது இயல்பானதும் நியாயமானதுமாகும்.

நான்காம் வழி — அங்கீகரிக்கப்பட்ட தமிழ் வழிபாட்டுக் கையேடுகள்

சைவ, வைணவ ஆகம அறிஞர்கள், தமிழ் அறிஞர்கள், ஓதுவார்கள், அரையர்கள் மற்றும் பயிற்சி பெற்ற அர்ச்சகர்கள் இணைந்து:

+ கணபதி பூசை

+ சிவ பூசை

+ அம்மன் பூசை

+ திருமால் பூசை

+ கணபதி ஹோமம்

+ புதுமனை வழிபாடு

+ குடமுழுக்கு

+ தமிழ் நாமாவளிகள்

ஆகியவற்றுக்கு முறையான தமிழ் வழிபாட்டுக் கையேடுகளை உருவாக்கலாம்.

வெறும் சமஸ்கிருதச் சொற்களைத் தமிழ்ச் சொற்களால் மாற்றுவது மட்டும் போதாது. தமிழ் இலக்கணம், யாப்பு, இசை, சமய மரபு மற்றும் சடங்கின் நோக்கம் ஆகியவற்றை இணைத்து உயர்தரமான வழிபாட்டு உரைகளை உருவாக்க வேண்டும்.

ஐந்தாம் வழி — அர்ச்சகர்களுக்குப் பொருளறிந்த பயிற்சி

சமஸ்கிருதத்தைப் பொருள் தெரியாமல் ஒலிப்பதும் முழுமையான வழிபாடு அல்ல.

தமிழை இலக்கணம், பொருள், இசை மற்றும் வழிபாட்டு மரபு அறியாமல் வெறும் மாற்றுப் பொருளாகப் பயன்படுத்துவதும் தரமான வழிபாடு அல்ல.

அர்ச்சகர்கள் தாங்கள் கூறும் மந்திரத்தின்:

+ சொற்பொருள்

+ சடங்குப் பொருள்

+ வரலாற்றுப் பின்னணி

+ தத்துவ நோக்கம்

ஆகியவற்றை அறிந்திருக்க வேண்டும்.

பக்தர் கேட்டால் தமிழில் விளக்கக்கூடிய பயிற்சியும் அர்ச்சகர்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டும்.

18. இந்த விவாதத்தில் தவிர்க்க வேண்டிய மிகைப்படுத்தல்கள்

“எல்லா சமஸ்கிருத மந்திரங்களுக்கும் பொருளே இல்லை”

இது தவறு. பல மந்திரங்களுக்கு தெளிவான சொற்பொருளும் தத்துவப் பொருளும் உள்ளன.

“சமஸ்கிருதத்தில் சொன்னால்தான் இறைவன் ஏற்றுக்கொள்வார்”

இதற்குப் பொதுவான வேத, ஆகம அல்லது இறையியல் ஆதாரம் இல்லை.

“தமிழாக்கத்தைச் சொன்னால் அது அப்படியே அதே வேத மந்திரமாகிவிடும்”

இதுவும் சரியல்ல. மொழிபெயர்ப்பு பொருளை வழங்கும்; மூல வேத ஒலி, சுரம், சந்தத்தை அப்படியே வழங்காது.

“எல்லாக் கோயில்களும் ஒரே ஆகமத்தையே பின்பற்றுகின்றன”

இது தவறு. கோயில்கள் வெவ்வேறு ஆகமங்கள் மற்றும் தலமரபுகளைப் பின்பற்றுகின்றன.

“அர்ச்சகர்கள் அனைவரும் பிராமணர்கள்தான்”

இதுவும் வரலாற்று மற்றும் நடைமுறை ரீதியாகத் தவறு. பல்வேறு கோயில் மரபுகளில் வெவ்வேறு சமூகங்களைச் சேர்ந்த பூசகர்கள் உள்ளனர்.

“தமிழ் வழிபாடு அண்மைக்கால அரசியல் உருவாக்கம்”

தேவாரம், திருவாசகம், திருமுறை, திவ்வியப் பிரபந்தம் போன்ற நீண்ட வழிபாட்டு மரபுகள் இந்தக் கூற்றை மறுக்கின்றன.

முடிவுரை

கோயில் பூசையில் கூறப்படும் சமஸ்கிருதத்தின் பெரும்பகுதி:

+ வணக்கம்

+ வரவேற்பு

+ காணிக்கை

+ தூய்மை

+ நன்றி

+ தடைகள் நீக்கம்

+ அறிவுத் தெளிவு

+ குடும்ப நலம்

+ உலக நலம்

ஆகிய மனிதர்களுக்குப் புரியக்கூடிய கருத்துகளையே கொண்டுள்ளது.

காயத்திரி மந்திரம்கூட:

“இறைப் பேரொளி நமது அறிவைத் தூண்டி நல்வழியில் நடத்தட்டும்”

என்ற உயர்ந்த வேண்டுதலையே முன்வைக்கிறது.

தமிழில் சொன்னால் இறைவன் ஏற்கமாட்டார் என்பது வேதத்தாலும், ஆகமத்தாலும், நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளாலும் நிறுவப்பட்ட பொதுவிதி அல்ல.

அதே நேரத்தில், மூல மந்திரத்தின் ஒலி, சுரம், சந்தம் மற்றும் சடங்கு அடையாளத்தை ஒரு மொழிபெயர்ப்பு அப்படியே கொண்டிருக்காது என்பதும் உண்மை.

எனவே மொழிக்கொள்கை இரண்டு தீவிர முனைகளில் இருக்க வேண்டியதில்லை:

+ சமஸ்கிருதத்தை முற்றாக ஒழிப்பது

+ தமிழை முற்றாக ஒதுக்குவது

இரண்டுமே தேவையில்லை.

மூல மந்திரத்தைப் பொருள் அறிந்து ஓதுதல்; அதன் கருத்தைப் பக்தருக்குத் தமிழில் எடுத்துரைத்தல்; தமிழ் இறைப்பாடல்களுக்கு உரிய இடமளித்தல்; பக்தரின் மொழித் தேர்வை மதித்தல் — இதுவே இறைநம்பிக்கைக்கும் மொழிநீதிக்கும் ஏற்ற நடைமுறை.

கோயில் கட்டுமானத்தின் தமிழ் மரபையும் மறந்துவிட முடியாது

எல்லாவற்றையும்விட, தமிழ்நாட்டின் சைவ, வைணவக் கோயில்களை உருவாக்கியதில் தமிழ் மரபைச் சேர்ந்த மயன் வழித் தச்சர்களுக்கும் சிற்பிகளுக்கும் முதன்மையான பங்கு இருந்துள்ளது. கோயில்களின் கட்டுமானம், சிற்ப அளவியல், மனை அமைப்பு, திசைத் தேர்வு, கருவறை, விமானம், கோபுரம் மற்றும் இறைத்திருமேனி அமைப்பு ஆகியவை ஸ்தபதிகளின் ஆழமான தொழில்நுட்ப அறிவோடு தொடர்புடையவை.

இந்த மரபில் “வாஸ்து” என்பது இன்று பொதுவாகச் சொல்லப்படும் கதவு, சன்னல், அறை மற்றும் திசைத் தேர்வு தொடர்பான நம்பிக்கைகளுடன் மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை. அது அளவிடக்கூடிய பருப்பொருள் அமைப்பையும், இடம்–காலம்–ஒலி–ஆற்றல் தொடர்பான நுண்பொருள் விளக்கத்தையும் உள்ளடக்கிய கட்டுமான அறிவியலாக எடுத்துரைக்கப்படுகிறது.

பத்மபூஷண் வை. கணபதி ஸ்தபதி, மாமுனி மயனின் “ஐந்திறம்” தமிழர்களின் தொன்மையான கட்டுமான, சிற்ப, அளவியல் அறிவைப் பதிவு செய்த அடிப்படை நூல் என்று விளக்கியுள்ளார். சிற்பம், கட்டிடம், இசை, நடனம் மற்றும் ஒலி ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கும் தமிழ் அறிவுமரபே இந்தியக் கோயில் கட்டுமானக் கலையின் அடித்தளம் என்பது அவரது ஆய்வு நிலைப்பாடு. அவரது Mayan’s Aintiram, Temples of Space Science, Building Architecture of Sthapatya Veda போன்ற நூல்கள் இந்தக் கருத்தை விரிவாக முன்வைக்கின்றன. தாராபுரம் சிவ.நா. குப்புசாமி ஸ்தபதியும் தனது “விஞ்ஞான வாஸ்து” உள்ளிட்ட விளக்கங்களில், வாஸ்துவையும் கோயில் கட்டுமானத்தையும் தமிழர் தச்சு–சிற்ப மரபின் பருப்பொருள் மற்றும் நுண்பொருள் அறிவாக அணுகுகிறார்.

கணபதி ஸ்தபதி, குப்புசாமி ஸ்தபதி ஆகியோர் முன்வைக்கும் ஆய்வு நிலைப்பாட்டின்படி, கோயில் கட்டுமானம், சிற்பம், அளவியல், வாஸ்து மற்றும் வழிபாட்டு அமைப்புக்கான முதன்மையான அறிவு மயன் வழித் தமிழ் மரபில் உருவானது; அதன் பல கூறுகள் பிற்காலத்தில் வடமொழியில் எழுதப்பட்டும் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டும் வேத–வைதிக மரபுகளுடன் இணைக்கப்பட்டன.

எனினும், இன்று கிடைக்கும் சைவ, வைணவ ஆகமங்களின் பெரும்பாலான சுவடிகள் சமஸ்கிருதத்திலும் கிரந்த எழுத்திலும் காணப்படுகின்றன.

அதேவேளை, தமிழகக் கோயில்களின் கட்டுமானம், சிற்பம், அளவியல் மற்றும் பண்பாட்டு வாழ்வில் தமிழர்களின் அடிப்படைப் பங்களிப்பை மறைத்துவிட்டு, கோயில் மரபு முழுவதையும் வடவேத–வைதிக மரபின் உருவாக்கமாக மட்டும் காட்டுவதும் வரலாற்று முழுமையல்ல.

தமிழர் தச்சு–சிற்ப–ஆகம மரபோடு வடவேத–வைதிகச் சடங்குகள் வெவ்வேறு காலங்களில் இணைக்கப்பட்டிருக்கலாம். இந்தக் கலப்பில் எந்தக் கூறு கட்டுமான மரபைச் சேர்ந்தது, எந்தக் கூறு ஆகம வழிபாட்டைச் சேர்ந்தது, எந்தக் கூறு வேத யாக மரபிலிருந்து சேர்க்கப்பட்டது என்பதைத் தனித்தனியாக ஆய்வு செய்யாமல் அனைத்தையும் ஒரே மரபாகக் காட்டியதாலேயே இன்று மொழி, சாதி, அர்ச்சகர் உரிமை மற்றும் வழிபாட்டு முறை தொடர்பான பல முரண்பாடுகளும் குழப்பங்களும் ஏற்பட்டுள்ளன.

எனவே கோயில்களின் கட்டுமானத்திற்கும் சிற்பத்திற்கும் அடித்தளமிட்ட தமிழர் மயன்–தச்சர்–ஸ்தபதி மரபையும், தமிழில் வளர்ந்த இறைவழிபாட்டு இலக்கியங்களையும் மீண்டும் ஆய்வின் மையத்திற்குக் கொண்டுவர வேண்டும்.

ஆக...

கோயில் மரபின் முழு வரலாற்றை அறிய வேண்டுமானால், இன்று கிடைக்கும் வடமொழி ஆகமங்களை மட்டும் படிப்பது போதாது. மயன் மரபு, ஐந்திறம், தமிழர் தச்சு–சிற்ப அறிவியல், தேவாரம், திருமுறை, திவ்வியப் பிரபந்தம், கல்வெட்டுகள் மற்றும் கோயில்களின் கட்டுமானச் சான்றுகள் ஆகியவற்றையும் இணைத்து ஆராய வேண்டும். அப்போதுதான் தமிழர் உருவாக்கிய கோயில் மரபின் மீது பிற்காலத்தில் இணைக்கப்பட்ட வேத–வைதிகக் கூறுகளைத் தனித்தனியாக அடையாளம் காண முடியும்.

முக்கிய ஆதாரங்கள் :

1. [Vedic Heritage Portal — இந்திய அரசின் பண்பாட்டு அமைச்சகம்](https://vedicheritage.gov.in/)

2. [ரிக்வேதம் 3.62.10 — காயத்திரி மந்திரம்](https://sacred-texts.com/hin/rigveda/rv03062.htm)

3. [காமிக ஆகமம் — உத்தரபாத ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு](https://astrwa.com/wp-content/uploads/2018/03/kamika-agama-uttara-pada-part-2-1.pdf)

4. [Seshammal v. State of Tamil Nadu — உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு, 1972](https://indiankanoon.org/docfragment/641343/)

5. [Adi Saiva Sivachariyargal Nala Sangam v. Government of Tamil Nadu — 2015](https://indiankanoon.org/doc/192421140/)

6. [V.S. Sivakumar v. M. Pitchai — சென்னை உயர்நீதிமன்றம், 2008](https://www.casemine.com/judgement/in/5609037fe4b014971115bb94)

7. [“அன்னைத் தமிழில் அர்ச்சனை” திட்டத்திற்கு எதிரான மனு தள்ளுபடி — 2021](https://lawbeat.in/top-stories/madras-high-court-rejects-plea-challenging-tamil-nadus-annai-thamizhil-archanai-scheme)

8. [குடமுழுக்குகளில் தமிழ்ப் பாடல்கள் தொடர்பான சென்னை உயர்நீதிமன்றக் கருத்து](https://indianexpress.com/article/cities/chennai/tamil-nadu-tamil-is-the-language-of-gods-says-hc-sanskrit-ancient-language-7505609/)

9. [மீனாட்சியம்மன் கோயில் தமிழ்ப் பாடல் மனு தொடர்பான செய்தி — 3 செப்டம்பர் 2026](https://timesofindia.indiatimes.com/city/madurai/plea-to-ensure-chanting-of-tamil-hymns-along-

with-sanskrit-dismissed/articleshow/133742162.cms)

10. [கணபதி ஸ்தபதியின் நூல்கள் மற்றும் பணிகள்](https://www.tamilonline.com/mobile/article.aspx?aid=5480), [கோயில்–வாஸ்து குறித்த அவரது அணுகுமுறை](https://dokumen.pub/temples-of-space-science-1nbsped.html), 

11. [குப்புசாமி ஸ்தபதியின் “விஞ்ஞான வாஸ்து”](https://www.udumalai.com/vinggaana-vasthu.htm) 

ஆய்வுக் குறிப்பு:

ஆகமங்களும் நடைமுறைக் கையேடுகளும் கோயிலுக்குக் கோயில் மாறுகின்றன. இக்கட்டுரையில் வழங்கப்பட்ட மந்திரங்கள் பிரதிநிதி எடுத்துக்காட்டுகள் மட்டுமே.