ஓணம் பழந்தமிழர் விழாவா? சங்க இலக்கியம், கல்வெட்டுகள் சொல்லும் வரலாறு

ஓணம் மலையாளிகளின் விழா மட்டுமா? பழந்தமிழர் – முல்லைத் திணை மரபின் தொடர்ச்சியா?

தொல்லியல் ஆய்வறிஞர் நாராயணமூர்த்தி தமிழ் ஊடகத்திற்கு அளித்த நேர்காணலை அடிப்படையாகக் கொண்ட சிறப்புக் கட்டுரை

இன்று ஓணம் என்றதும் கேரளமும் மலையாள மக்களும்தான் நினைவுக்கு வருகின்றனர்.

பூக்கோலம், ஓணசத்யா, புத்தாடை, மாவலி மன்னன் வருகை என மலையாள மக்களின் மிகப்பெரிய பண்பாட்டு அடையாளங்களில் ஒன்றாக ஓணம் திகழ்கிறது.

ஆனால் ஓணத்தின் வரலாற்றைச் சில நூற்றாண்டுகள் பின்னோக்கிப் பார்த்தால் வேறொரு வரலாற்றுப் படம் நமக்குக் கிடைக்கிறது.

ஓணம் இன்றைய கேரள எல்லைக்குள் மட்டும் தோன்றிய விழாவா? அல்லது பழந்தமிழ்ச் சமூகத்திலும் அதன் வேர்கள் இருந்தனவா?

இதுகுறித்து தொல்லியல் ஆய்வறிஞர் நாராயணமூர்த்தி, தமிழ் ஊடகத்திற்கு அளித்த நேர்காணலில் பல முக்கியமான வரலாற்றுச் சான்றுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

சங்க இலக்கியத்திலேயே ஓணம்

ஓணத்தின் பழமையை அறிய நம்மை முதலில் அழைத்துச் செல்வது சங்க இலக்கியம்.

பத்துப்பாட்டில் இடம்பெற்றுள்ள மதுரைக்காஞ்சியில் ஓணம் குறித்த பதிவு காணப்படுகிறது.

இது மிகவும் முக்கியமானது.

ஏனெனில் இன்று மலையாளிகளின் விழாவாக அறியப்படும் ஓணம், நவீன கேரளத்தின் உருவாக்கத்திற்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழ் இலக்கியத்தில் பதிவாகியிருந்தது என்பதை இது காட்டுகிறது.

கேரள அரசின் பண்பாட்டு ஆவணங்களிலும் சங்க இலக்கியத்தில் ஓணம் கொண்டாடப்பட்டதற்கான குறிப்புகள் இருப்பது பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

மதுரைக்காஞ்சியில் காணப்படும் பதிவு தென்னிந்திய இலக்கியத்தில் ஓணம் குறித்த மிகப் பழைய குறிப்புகளில் ஒன்றாகவும் கருதப்படுகிறது.

இதனால்தான் ஓணத்தின் வரலாற்றை மலையாளப் பண்பாட்டு வரலாற்றுக்குள் மட்டும் சுருக்கிப் பார்க்க முடியாது என்ற கருத்தை நாராயணமூர்த்தி முன்வைக்கிறார்.

முல்லைத் திணை மக்களுக்கும் ஓணத்துக்கும் தொடர்பா?

சங்க இலக்கியத்தின் ஐந்திணை வாழ்க்கை முறையில் முல்லைத் திணை தனித்த பண்பாட்டு அமைப்பைக் கொண்டிருந்தது.

முல்லையின் தெய்வமாக மாயோன் குறிப்பிடப்படுகிறார்.

இந்தப் பின்னணியையும் திருவோண மரபையும் இணைத்துப் பார்க்கும்போது, ஓணம் பழந்தமிழரின் — குறிப்பாக முல்லைத் திணை மக்களுடன் தொடர்புடைய விழாவாக இருந்திருக்கலாம் என்ற வரலாற்றுப் பார்வையை நாராயணமூர்த்தி முன்வைக்கிறார்.

இங்கே கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் ஒன்று இருக்கிறது.

சங்க இலக்கியத்தில் ஓணம் குறித்த பதிவு இருப்பது ஒருபுறம்; அந்த விழாவின் சமூகப் பின்னணியை முல்லைத் திணையுடன் அடையாளப்படுத்துவது அதன் மீதான வரலாற்று விளக்கம்.

ஆனால் இந்த இரண்டையும் இணைத்து ஆராய்வதற்கான முக்கியமான ஆய்வுக் களம் இருப்பதை மறுக்க முடியாது.

சேரநாட்டுச் செப்பேடுகள் என்ன சொல்கின்றன?

இலக்கியத்தோடு மட்டும் இந்தத் தொடர்பு நின்றுவிடவில்லை.

சேர மன்னன் தாணுரவியின் காலத்தைச் சேர்ந்த கி.பி. 9-ஆம் நூற்றாண்டு திருவல்லா செப்பேடு, ஓண நாளுடன் தொடர்புடைய உணவு மற்றும் சடங்கு நடைமுறைகளைப் பதிவு செய்வதாகச் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.

அரிசி, நெய், பயறு, சர்க்கரை, வாழை உள்ளிட்ட உணவுப் பொருட்களுடன் தொடர்புடைய ஏற்பாடுகளும் இதில் இடம்பெற்றிருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

இதன்மூலம் ஓணம் வெறும் இலக்கிய நினைவாக மட்டுமின்றி, சேரநாட்டின் சமூக–சமய வாழ்விலும் நடைமுறையில் இருந்த விழா என்பதை அறிய முடிகிறது.

தமிழ்நாட்டுக் கல்வெட்டுகளிலும் திருவோணம்

நாராயணமூர்த்தி முன்வைக்கும் பார்வையை மேலும் சுவாரசியமாக்குவது தமிழகத்தில் கிடைக்கும் கல்வெட்டுச் செய்திகள்.

திருச்செங்கோடு, கீழப்பழுவூர், திருவெள்ளரை உள்ளிட்ட இடங்களின் கல்வெட்டுகளில் திருவோண நாளுடன் தொடர்புடைய கொடைகள், உணவு மற்றும் படையல் பற்றிய செய்திகள் இடம்பெற்றிருப்பதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

கீழப்பழுவூரில் ஓண நாளில் அவல், தேங்காய், சர்க்கரை உள்ளிட்டவற்றைப் படையலிடுவது பற்றியும், திருவெள்ளரையில் திருவோண நாளுக்கான திருவமுது பற்றியும் பதிவுகள்

இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

இதனால் ஒரு முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது:

ஓணம் கேரளத்தில் மட்டும் கொண்டாடப்பட்ட விழாவாக இருந்திருந்தால் தமிழகக் கல்வெட்டுகளில் திருவோண நாள் ஏன் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது?

இந்தக் கேள்விதான் ஓணத்தின் பழைய வரலாறு இன்றைய மாநில எல்லைகளைக் கடந்தது என்பதை நோக்கி நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது.

மாவலி – வாமனன் கதை பின்னர் இணைந்ததா?

இன்றைய ஓணத்தின் மையத்தில் மாவலி மன்னன் இருக்கிறார்.

மக்களைச் சமமாக நடத்தி செழிப்பான ஆட்சியை வழங்கிய மாவலி, ஆண்டுக்கு ஒருமுறை தனது மக்களைப் பார்க்க வருவதாக நம்பப்படும் நாளாக ஓணம் கொண்டாடப்படுகிறது.

கேரளத்தின் மக்கள் நினைவில் மாவலி இன்றும் ஓணத்தின் பிரிக்க முடியாத அடையாளம்.

அதே நேரத்தில் ஓணத்தின் தொடக்க காலம் எது, மாவலி–வாமனன் கதை எந்தக் காலகட்டத்தில் அதன் மையமானது என்பதில் வரலாற்று விவாதங்கள் இருக்கின்றன.

கேரள அரசின் ஆவணங்களிலும் ஓணத்தின் துல்லியமான தொடக்கத்தை நிர்ணயிப்பது கடினம் என்றும், வரலாறும் தொன்மமும் ஒன்றோடொன்று கலந்துள்ளன என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது.

இதனால் ஓணம் ஒரே காலகட்டத்தில், ஒரே சமயக் கதையிலிருந்து உருவான விழா என்பதைவிட பல்வேறு பண்பாட்டு அடுக்குகளைக் கடந்து வளர்ந்த விழாவாக அணுகுவதற்கான வாய்ப்பு உருவாகிறது.

ஓணம் யாருடையது?

இன்று ஓணம் மலையாள மக்களின் பெருவிழா என்பதில் எந்த மாற்றுக் கருத்துக்கும் இடமில்லை.

ஆனால் இன்று ஒரு சமூகத்தின் தனித்துவமான அடையாளமாக இருக்கும் ஒரு விழாவுக்கு, அதற்கு முந்தைய காலத்தில் வேறு பண்பாட்டு அடுக்குகள் இருந்திருக்கலாம்.

அந்த இடத்தில்தான் நாராயணமூர்த்தி முன்வைக்கும் பார்வை முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

மதுரைக்காஞ்சியின் ஓணப் பதிவு...

சேரநாட்டுச் செப்பேடுகள்...

தமிழகத்தின் திருவோணக் கல்வெட்டுகள்...

முல்லைத் திணையின் மாயோன் மரபு...

இவற்றை ஒன்றாக வைத்துப் பார்க்கும்போது, ஓணத்தின் வரலாற்றில் பழந்தமிழ்ச் சமூகத்தின் தொடர்பு குறித்து மேலும் விரிவான ஆய்வு செய்ய வேண்டிய தேவை இருக்கிறது.

எனவே,

“ஓணம் தமிழர்களுடையதா, மலையாளிகளுடையதா?”

என்ற போட்டிக்குரிய கேள்வியைவிட,

“இன்று மலையாள மக்களின் பெருவிழாவாகத் திகழும் ஓணத்தின் தொன்மையான பண்பாட்டு வேர்களில் பழந்தமிழர்களின் பங்கு என்ன?”

என்ற கேள்வியே வரலாற்று ஆய்வுக்கு முக்கியமானதாகிறது.

இன்றைய அரசியல் எல்லைகள் வரையப்படுவதற்கு வெகுகாலத்திற்கு முன்பே மக்கள், மொழி, வழிபாடு, வணிகம், விழாக்கள் பரந்த நிலப்பரப்புகளில் பயணித்திருக்கின்றன. ஓணத்தின் வரலாறும் அத்தகைய ஒரு நீண்ட பண்பாட்டுப் பயணமாக இருக்கலாம் என்பதே தொல்லியல் ஆய்வறிஞர் நாராயணமூர்த்தியின் பார்வையின் மையமாக அமைகிறது.