இலங்கை வடக்கு–கிழக்கு பொருளாதாரம்: போருக்குப் பின் வளர்ச்சி அடைந்ததா? GDP தரவுகள் என்ன சொல்கின்றன?

போருக்குப் பிந்தைய வடக்கு–கிழக்கு பொருளாதாரம் முன்னேறுகிறதா?

இலங்கையின் GDP-யில் 9.4% பங்களிப்பு – 15 ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட மாற்றம் என்ன?

இலங்கையில் போர் முடிவடைந்து 15 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகிவிட்டது. போரால் மிகக் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்ட வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்கள் இன்று பொருளாதார ரீதியாக எந்த நிலையில் இருக்கின்றன?

வடக்கு–கிழக்கு பொருளாதாரம் உண்மையில் முன்னேறியிருக்கிறதா?
இதற்கான பதில் — ஆம்; முன்னேற்றம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் அந்த வளர்ச்சி அதன் முழுமையான பொருளாதார ஆற்றலை எட்டவில்லை.

போருக்குப் பின்னர் தொடங்கிய பொருளாதார மீட்சி
2009-ல் போர் முடிவடைந்தபோது வடக்கு–கிழக்கின் பொருளாதார அடித்தளம் பல வகைகளில் பாதிக்கப்பட்டிருந்தது.

மக்கள் இடம்பெயர்வு, விவசாய நிலங்கள் பயன்பாட்டில் இல்லாமை, மீன்பிடித் தடைகள், போக்குவரத்து மற்றும் சந்தைத் தொடர்புகளில் ஏற்பட்ட பாதிப்புகள், குறைந்த தனியார் முதலீடு ஆகியவை பொருளாதார நடவடிக்கைகளை மட்டுப்படுத்தியிருந்தன.

போர் முடிவடைந்த பின்னர் இந்த நிலை படிப்படியாக மாறியது.

இலங்கை மத்திய வங்கியின் அக்காலத் தரவுகளின்படி, 2009-ல் வடக்கு மாகாணத்தின் பெயரளவிலான GDP 14.2% வளர்ந்தது; கிழக்கு மாகாணம் 14.4% வளர்ச்சி கண்டது.
வடக்கு மாகாணத்தின் தேசிய GDP பங்களிப்பும் 2006-ல் 2.8% ஆக இருந்ததிலிருந்து 2009-ல் 3.3% ஆக உயர்ந்தது.

இது போருக்குப் பிந்தைய பொருளாதார மீட்சியின் ஆரம்ப அறிகுறிகளில் ஒன்றாக இருந்தது.

விவசாயமும் மீன்பிடியும் மீண்டும் எழுந்தன
வடக்கு–கிழக்கின் பொருளாதார மீட்சியில் முதலில் உயிர்ப்புப் பெற்ற துறைகளில் விவசாயமும் மீன்பிடியும் முக்கியமானவை.

பயன்பாட்டில் இல்லாத விவசாய நிலங்கள் மீண்டும் சாகுபடிக்குக் கொண்டுவரப்பட்டன. கிளிநொச்சி, முல்லைத்தீவு, வவுனியா உள்ளிட்ட பகுதிகளில் விவசாய நடவடிக்கைகள் விரிவடைந்தன.

வடக்கின் கடல் மீன் உற்பத்தி 2010-ல் 58% அதிகரித்து சுமார் 33,600 மெட்ரிக் டன்களை எட்டியதாக மத்திய வங்கி அக்காலத்தில் பதிவு செய்தது.

கிழக்கிலும் நெல், மீன்பிடி, கால்நடை மற்றும் பிற விவசாய நடவடிக்கைகள் பொருளாதாரத்தில் தொடர்ந்து முக்கிய பங்கு வகித்தன.

சாலைகளும் சந்தைகளும் மீண்டும் இணைந்தன
போருக்குப் பிந்தைய மற்றொரு பெரிய மாற்றம் உட்கட்டமைப்பு.
வடக்கு–தெற்கு சாலைப் போக்குவரத்து இயல்படைதல், ரயில் இணைப்புகள் மீளமைக்கப்படுதல், கிராமப்புறச் சாலைகள், நீர்ப்பாசனம் மற்றும் பிற அடிப்படை வசதிகள் மேம்படுத்தப்படுதல் ஆகியவை வடக்கை நாட்டின் பிற சந்தைகளுடன் மீண்டும் இணைக்க உதவின.

யாழ்ப்பாணம், கிளிநொச்சி, வவுனியா, முல்லைத்தீவு, மன்னார் போன்ற வடக்கு மாவட்டங்களிலும் திருகோணமலை, மட்டக்களப்பு, அம்பாறை போன்ற கிழக்கு மாவட்டங்களிலும் வர்த்தகம் மற்றும் சேவை நடவடிக்கைகள் விரிவடைவதற்கும் இது அடித்தளமிட்டது.

இன்று வடக்கு–கிழக்கு இலங்கையின் GDP-யில் எவ்வளவு தருகிறது?
இலங்கை மத்திய வங்கியின் 2024 மாகாண GDP தரவுகளின்படி:
வடக்கு மாகாணம் — 4.4%
கிழக்கு மாகாணம் — 5.0%

அதாவது வடக்கு மற்றும் கிழக்கு இரண்டும் சேர்ந்து இலங்கையின் மொத்த GDP-யில் 9.4% 
பங்களிக்கின்றன.

இங்கே ஒரு முக்கியமான நீண்டகால மாற்றத்தையும் பார்க்கலாம்.

வடக்கு மாகாணத்தின் தேசிய GDP பங்கு:
2006 — 2.8%
2009 — 3.3%
2024 — 4.4%
என உயர்ந்துள்ளது.

இதை நேரடியாக ஒரே தொடர் அளவீடாக எடுத்துக்கொள்ளும்போது புள்ளிவிவர முறைகளில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களையும் கவனிக்க வேண்டும். இருப்பினும், போருக்கு முந்தைய நிலையுடன் ஒப்பிடும்போது வடக்கின் பொருளாதாரப் பங்கு அதிகரித்திருப்பதை இந்தத் தரவுகள் காட்டுகின்றன.

கிழக்கு வடக்கைவிட சற்று முன்னிலையில்
2024-ல் கிழக்கு மாகாணத்தின் GDP மதிப்பு சுமார் ரூ.1.496 டிரில்லியன். தேசிய GDP-யில் அதன் பங்கு 5%.

வடக்கு மாகாணத்தின் GDP சுமார் ரூ.1.322 டிரில்லியன்; தேசிய GDP பங்கு 4.4%.
எனவே தற்போதைய மாகாண GDP அளவில் கிழக்கு, வடக்கைவிட சற்று முன்னிலையில் உள்ளது.

கிழக்கின் பொருளாதாரத்தில் விவசாயம் முக்கியமான இடத்தை வகிக்கிறது. திருகோணமலை துறைமுகம், சுற்றுலா, மீன்பிடி மற்றும் தொழில்துறை வளர்ச்சிக்கான வாய்ப்புகளும் கிழக்கின் எதிர்கால பொருளாதாரத்திற்கு முக்கியமானவை.

வடக்கின் பொருளாதாரம் விவசாயம் மட்டுமல்ல
வடக்கு என்றவுடன் விவசாயம் மற்றும் மீன்பிடி மட்டுமே என்ற பார்வையும் தற்போதைய புள்ளிவிவரங்களுடன் முழுமையாகப் பொருந்தாது.

2024-ல் வடக்கு மாகாணத்தின் பொருளாதார மதிப்பு உருவாக்கத்தில்:

விவசாயம் — 14.6%
தொழில் — 31.1%
சேவைகள் — 54.3%
என்ற அமைப்பு காணப்படுகிறது.

குறிப்பாக 2023-ல் 27.9% ஆக இருந்த தொழில்துறையின் பங்கு 2024-ல் 31.1% ஆக உயர்ந்துள்ளது.

அதாவது வடக்கின் பொருளாதார அமைப்பிலும் மாற்றம் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

அப்படியானால் வடக்கு–கிழக்கு முழுமையாக முன்னேறிவிட்டதா?

இல்லை.

இதனைப் புரிந்துகொள்ள இலங்கையின் மேற்கு மாகாணத்துடன் ஒரு ஒப்பீடு மட்டும் 
போதுமானது.

கொழும்பு, கம்பஹா, களுத்துறை மாவட்டங்களை உள்ளடக்கிய மேற்கு மாகாணம் மட்டும் 2024-ல் இலங்கையின் GDP-யில் 42.4% பங்களித்துள்ளது.

வடக்கு–கிழக்கு இரண்டும் சேர்ந்து 9.4%.

அதாவது வடக்கு–கிழக்கின் மொத்த GDP பங்களிப்பைவிட மேற்கு மாகாணத்தின் பங்களிப்பு சுமார் 4.5 மடங்கு அதிகம்.

ஆனால் இந்த ஒப்பீட்டை மக்கள் தொகை, நகரமயமாக்கல், தலைநகரச் செயல்பாடுகள், துறைமுகம், விமான நிலையம் மற்றும் பெருநிறுவனங்கள் கொழும்பைச் சுற்றி குவிந்திருப்பது போன்ற காரணிகளைத் தவிர்த்துப் பார்க்க முடியாது.

கொழும்பிடம் இருப்பது வடக்கு–கிழக்கில் குறைவு
மேற்கு மாகாணத்தில் கொழும்புத் துறைமுகம், கட்டுநாயக்க சர்வதேச விமான நிலையம், ஏற்றுமதி செயலாக்க வலயங்கள், வங்கிகள், காப்பீட்டு நிறுவனங்கள், பெருநிறுவனத் தலைமையகங்கள், தகவல் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் மற்றும் பெரிய வர்த்தக வலையமைப்பு ஆகியவை குவிந்துள்ளன.

வடக்கு–கிழக்கில் இதே அளவிலான தொழில் மற்றும் பெருநிறுவன முதலீட்டு அடித்தளம் இன்னும் உருவாகவில்லை.

இதுவே அடுத்தகட்ட வளர்ச்சியின் முக்கியமான கேள்வி.

வேலைவாய்ப்பும் தனியார் முதலீடும் முக்கிய சவால்
போருக்குப் பின்னர் சாலைகள், பாலங்கள், ரயில் பாதைகள் மற்றும் பிற உட்கட்டமைப்புகள் உருவாக்கப்பட்டாலும், அவற்றைத் தொடர்ந்து பெரிய அளவிலான நிலையான தனியார் முதலீடும் உயர்தர வேலைவாய்ப்புகளும் உருவாக வேண்டிய தேவை தொடர்ந்து உள்ளது.

உலக வங்கியின் முந்தைய ஆய்வுகளும் வடக்கு–கிழக்கில் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம் போருக்குப் பிந்தைய முக்கிய சவால்களில் ஒன்றாக இருப்பதைச் சுட்டிக்காட்டியுள்ளன.

எனவே சாலைகளும் கட்டடங்களும் மட்டும் பொருளாதார வளர்ச்சியின் இறுதி அளவுகோல் அல்ல.

அந்த உட்கட்டமைப்பு எத்தனை தொழில்களை உருவாக்கியது? எவ்வளவு தனியார் முதலீட்டை ஈர்த்தது? எத்தனை நிரந்தர வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கியது?
என்பதே முக்கியம்.

வடக்கு–கிழக்கின் அடுத்த பொருளாதார வாய்ப்பு எங்கே?
வடக்கு–கிழக்கின் எதிர்கால வளர்ச்சிக்கு இயற்கையாகவே சில வலுவான துறைகள் உள்ளன.

விவசாயம் மற்றும் உணவுப் பதப்படுத்தல் — உற்பத்திப் பொருட்களை நேரடியாக விற்பனை செய்வதைவிட மதிப்புக்கூட்டிய பொருட்களாக மாற்றுதல்.

மீன்பிடி மற்றும் கடல்சார் பொருளாதாரம் — மீன் பதப்படுத்தல், குளிர்சாதனச் சங்கிலி 
மற்றும் ஏற்றுமதி.

திருகோணமலை துறைமுகம் — கிழக்கின் தொழில், எரிசக்தி மற்றும் கடல்சார் வர்த்தக வளர்ச்சிக்கான முக்கிய வாய்ப்பு.

சுற்றுலா — யாழ்ப்பாணம் முதல் திருகோணமலை, பாசிக்குடா, மட்டக்களப்பு வரை தனித்துவமான சுற்றுலா வளங்கள்.

புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி — வடக்கின் காற்றாலை மற்றும் சூரிய மின்சார வாய்ப்புகள்.

தகவல் தொழில்நுட்பம் மற்றும் அறிவுசார் சேவைகள் — யாழ்ப்பாணம் உள்ளிட்ட நகரங்களின் கல்வி மற்றும் மனிதவள அடித்தளத்தைப் பயன்படுத்தக்கூடிய துறை.

சிறு மற்றும் நடுத்தரத் தொழில்கள் — உள்ளூர் உற்பத்தியை தேசிய மற்றும் ஏற்றுமதிச் சந்தைகளுடன் இணைப்பது.

மீட்சியிலிருந்து வளர்ச்சிக்கு...
2009-க்குப் பிந்தைய வடக்கு–கிழக்கின் பொருளாதார வரலாற்றை இரண்டு கட்டங்களாகப் பார்க்கலாம்.

முதல் கட்டம் மீட்சி.

மக்கள் மீள்குடியேற்றம், விவசாயம் மீண்டும் தொடங்குதல், மீன்பிடி வளர்ச்சி, சாலைகள் மற்றும் அடிப்படை வசதிகளை மீளமைத்தல்.

அடுத்த கட்டம் நிலையான பொருளாதார வளர்ச்சி.

அதற்கு தனியார் முதலீடு, தொழில்மயமாக்கல், மதிப்புக்கூட்டிய உற்பத்தி, ஏற்றுமதி, தொழில்நுட்பம் மற்றும் நிலையான வேலைவாய்ப்புகள் தேவை.

எனவே,
“போருக்குப் பின்னர் வடக்கு–கிழக்கு பொருளாதாரம் முன்னேறியிருக்கிறதா?”
என்ற கேள்விக்கு,
ஆம். குறிப்பிடத்தக்க மீட்சி ஏற்பட்டிருக்கிறது. தேசிய GDP-க்கான பங்களிப்பும் உயர்ந்துள்ளது.

ஆனால் அடுத்த கேள்வியே முக்கியமானது:

15 ஆண்டுகளுக்கு மேலான அமைதிக்குப் பின்னரும் வடக்கு–கிழக்கு தனது முழுமையான பொருளாதார ஆற்றலை அடைந்துவிட்டதா?

அதற்கான பதில் இன்னும் இல்லை என்பதாகவே புள்ளிவிவரங்கள் காட்டுகின்றன.

வடக்கு–கிழக்கின் அடுத்த பயணம் “போருக்குப் பிந்தைய மீட்சி” என்பதிலிருந்து “உற்பத்தி, முதலீடு, ஏற்றுமதி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு சார்ந்த வளர்ச்சி” நோக்கி நகர்வதாக இருக்க வேண்டும்.