தமிழர்களுக்கு எதிரி காங்கிரஸ்; துரோகி திமுக?! தமிழ்த்தேசிய அரசியல் தள்ளாடுவது ஏன்?

-வளர்மெய்யறிவான் (எ) விசுவா விசுவநாத், ஆசிரியர் : தமிழ் ஊடகம்

தமிழ்நாட்டின் அரசியல் வரலாற்றில் 1967 ஒரு திருப்புமுனை.

அதுவரை தமிழ்நாட்டை ஆட்சி செய்த இந்திய தேசிய காங்கிரசை வீழ்த்தி அண்ணாதுரை தலைமையிலான திமுக ஆட்சியைப் பிடித்தது. இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டம், மொழி அரசியல், விலைவாசி உயர்வு, அரிசித் தட்டுப்பாடு உள்ளிட்ட பல காரணிகள் அந்த அரசியல் மாற்றத்திற்குப் பின்னணியாக இருந்தன. அதன்பிறகு கிட்டத்தட்ட ஆறு தசாப்தங்களாக, இடையிலான குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சிக் காலங்களைத் தவிர, திமுக அல்லது அதிமுகவைச் சேர்ந்தவர்களே தமிழகத்தின் முதலமைச்சர்களாக இருந்தனர். 

அதாவது காங்கிரசை நேரடியாக அதிகாரத்திலிருந்து அகற்றிய தமிழ்நாடு, பாஜகவையும் இதுவரை தனித்து ஆட்சிக்கு அருகில் கொண்டுவரவில்லை.

ஆனால் 2026 தேர்தல் அந்தப் பழைய அரசியல் சமன்பாட்டையே மாற்றிவிட்டது.

விஜய் மூலம் மீண்டும் காங்கிரஸ்!

2026 சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் விஜயின் தமிழக வெற்றிக் கழகம் 108 இடங்களை வென்றது. திமுக 59, அதிமுக 47 இடங்களுக்குச் சரிந்தன; காங்கிரஸ் ஐந்து இடங்களிலும் பாஜக ஓரிடத்திலும் வென்றன. 

தனிப்பெரும்பான்மைக்கு ஏழு இடங்கள் குறைந்த நிலையில் விஜய் அரசு அமைந்தது. தற்போது காங்கிரஸ், விசிக, மதிமுக, இந்திய யூனியன் முஸ்லிம் லீக் உள்ளிட்ட கட்சிகளை உள்ளடக்கிய விஜய் தலைமையிலான அணிக்கு “மதச்சார்பற்ற சமூகநீதி வெற்றிக் கூட்டணி” என்ற பெயரும் வழங்கப்பட்டுள்ளது.

இங்குதான் தமிழக அரசியலின் முரண் தொடங்குகிறது.

1967இல் தமிழக ஆட்சியிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட காங்கிரஸ் இன்று தனித்து ஆட்சியைப் பிடிக்கவில்லை. ஆனால் விஜய் தலைமையிலான புதிய அரசியல் மையத்தின் கூட்டணிப் பங்காளியாக மீண்டும் அதிகார அரசியலுக்குள் முக்கியத்துவம் பெற்றிருக்கிறது.

இதை “விஜய் மூலம் தென்னிந்தியா முழுவதையும் காங்கிரஸ் கைப்பற்றுகிறது” என்று இப்போதே கூற முடியாது. ஆனால் தமிழகத்தில் தனது அரசியல் பேரம் பேசும் சக்தியை காங்கிரஸ் மீண்டும் பெற்றுள்ளது என்பது தெளிவு. 2029 மக்களவைத் தேர்தலிலும் ராகுல் காந்திதான் பிரதமர் வேட்பாளர் என்ற தனது தேசிய நிலைப்பாட்டை தமிழக காங்கிரஸ் ஏற்கெனவே வலியுறுத்தத் தொடங்கியுள்ளது.

திமுகவின் மிகப்பெரிய அரசியல் முரண்

1967இல் காங்கிரசை வீழ்த்திய இயக்கத்தின் அரசியல் வாரிசு திமுக.

மாநில உரிமை, இந்தி எதிர்ப்பு, தமிழ் மொழி, சமூகநீதி ஆகியவற்றைத் தனது அரசியல் அடையாளத்தின் பகுதிகளாகத் திமுக தொடர்ந்து முன்வைத்தது.

ஆனால் காலப்போக்கில் திமுகவும் காங்கிரசும் கூட்டணிக் கட்சிகளாக மாறின.

இதன் மிகக் கடுமையான விமர்சனம் ஈழத்தமிழர் அரசியலில்தான் உருவானது.

2009 முள்ளிவாய்க்கால் இறுதிப்போரின்போது மத்தியில் காங்கிரஸ் தலைமையிலான UPA அரசில் திமுக முக்கியக் கூட்டணிக் கட்சியாக இருந்தது. அக்காலத்தில் ஈழத்தமிழர்களைக் காப்பாற்றுவதற்கு திமுக தனது மத்திய அரசியல் அதிகாரத்தைப் போதுமான அளவு பயன்படுத்தவில்லை என்பது தமிழ்த்தேசிய இயக்கங்களின் நீண்டகாலக் குற்றச்சாட்டு.

அதனால் அவர்களின் அரசியல் மொழியில்,

“காங்கிரஸ் எதிரி என்றால், அதனுடன் அதிகாரத்தைப் பகிர்ந்த திமுக துரோகி”

என்ற கடுமையான அரசியல் மதிப்பீடு உருவானது.

அப்படியானால் தமிழ்த்தேசிய அரசியல் எங்கே?

இங்குதான் மிகப்பெரிய முரண்பாடு தெரிகிறது.

2026 தேர்தலில் நாம் தமிழர் கட்சி 234 தொகுதிகளிலும் போட்டியிட்டு சுமார் 19.73 லட்சம் வாக்குகளையும் 4% வாக்குப் பங்கையும் பெற்றது; ஓர் இடத்திலும் வெற்றிபெறவில்லை.

அதே தேர்தலில் புதிதாக உருவான விஜயின் TVK சுமார் 34.9% வாக்குகளுடன் 108 இடங்களை வென்றது. 

இந்த இரண்டு எண்களும் தமிழ்த்தேசிய அரசியலுக்கு மிகப்பெரிய பாடத்தைச் சொல்கின்றன.

ஒரு கொள்கைக்கு ஆதரவாளர்கள் இருப்பதும், அந்த ஆதரவை ஆட்சி அதிகாரமாக மாற்றுவதும் இரண்டு வெவ்வேறு விஷயங்கள்.

தமிழ்த்தேசிய அரசியலின் பிரச்சினை அதன் கேள்விகளில் மட்டும் இல்லை; அந்தக் கேள்விகளை பெரும்பான்மை மக்களின் அன்றாட அரசியலாக மாற்றுவதில்தான் இருக்கிறது.

திமுக–காங்கிரஸ் முரண்பாடுதான் தமிழ்த்தேசியத்திற்கான அரசியல் இடம்!

இப்போது தமிழக அரசியலில் சுவாரசியமான வாய்ப்பு உருவாகியிருக்கிறது.

திமுகவுக்கும் காங்கிரசுக்கும் இடையிலிருந்த நீண்டகால கூட்டணி அமைப்பு உடைந்துள்ளது. காங்கிரஸ் தற்போது விஜய் தலைமையிலான ஆட்சியின் முக்கிய ஆதரவுக் கட்சியாக இருக்கிறது. திமுக எதிர்க்கட்சியாகியுள்ளது. அதிமுகவும் தனது பழைய அதிகார மையத்தை மீட்டெடுக்கப் போராடுகிறது.

அதனால் கடந்த காலத்தைப் பற்றிய பல கேள்விகளை மீண்டும் எழுப்புவதற்கான அரசியல் வெளி திறந்திருக்கிறது.

+ இந்தி எதிர்ப்பின் வரலாறு என்ன?

+ கச்சத்தீவு முதல் ஈழத்தமிழர் பிரச்சினை வரை காங்கிரசின் முடிவுகள் என்ன?

+அவற்றை எதிர்ப்பதாகச் சொன்ன திமுக, மத்திய அதிகாரத்தில் பங்குபெற்ற காலங்களில் என்ன செய்தது?

+ தமிழ்நாட்டுக்கான மாநில உரிமைகளில் இரண்டு கட்சிகளின் நடைமுறை சாதனை என்ன?

இவற்றை ஆதாரங்களுடன் பேசுவதுதான் தமிழ்த்தேசிய அரசியலுக்கான இயல்பான களம்.

ஆனால் அதற்குப் பதிலாக திமுகவுக்கு மறைமுக ஆதரவு, தமிழ்த் தேசிய ஆதரவாளர்களுக்குத் துரோகிப் பட்டம், தங்களின் குறைகளை சுட்டிக்காட்டுபவர்களைப் பிற கட்சியின் பினாமிக்கள் என்று பொய்ப் பரப்புரை செய்து, தனிநபர் தாக்குதல், சாதி மோதல், சமூக ஊடகச் சண்டை ஆகியவற்றில் சக்தி விரயமானானால் அந்த அரசியல் வேறு கட்சிகளுக்குச் சென்றுவிடும்.

தமிழ்த்தேசிய அரசியல் ஏன் தள்ளாடுகிறது?

இதற்கான காரணத்தை அரசியல் அறிவியல் மொழியில் சொன்னால் "மக்களின் உரிமைப் பிரச்சினைகளின் முதன்மைக் குரலாக இருந்தும், அதற்கான ஆதரவைத் தேர்தல் வெற்றியாகவும் ஆட்சி அதிகாரமாகவும் மாற்ற முடியாத நிலை". இதைத்தான் ஆங்கிலத்தில் “Issue ownership without electoral conversion” என்பார்கள்.

அதாவது மொழி உரிமை, மாநில உரிமை, ஈழத்தமிழர் உரிமை, காவிரி, நீட் போன்ற பல பிரச்சினைகளில் தமிழ்த்தேசிய இயக்கங்கள் தொடர்ந்து குரல் எழுப்பியிருக்கலாம்.

ஆனால் அந்தப் பிரச்சினைகளின் அரசியல் உரிமையை வைத்திருப்பது மட்டும் போதாது. மாறாக, அதை மக்கள் நம்பும் தலைமை + அமைப்பு + கூட்டணி + கொள்கை + தேர்தல் வெற்றி என்ற கட்டமைப்பாக மாற்ற வேண்டும்.

2026 தேர்தல் இதற்கான எச்சரிக்கையை மிகத் தெளிவாக வழங்கியிருக்கிறது.

தமிழகத்தின் இரண்டு பழைய அதிகார மையங்களான திமுகவும் அதிமுகவும் பின்னடைந்திருக்கின்றன. தேசியக் கட்சியான காங்கிரஸ் விஜய் தலைமையிலான புதிய கூட்டணிக்குள் அதிகார அரசியலுக்குத் திரும்பியிருக்கிறது. அதே நேரத்தில் தன்னை நேரடியாகத் தமிழ்த்தேசிய அரசியலாக முன்வைக்கும் நாம் தமிழர் கட்சி 4% வாக்குகளில் நிற்கிறது.

இதுதான் தமிழ்த்தேசிய அரசியல் சிந்திக்க வேண்டிய தருணம்.

காங்கிரசை “எதிரி” என்றும் திமுகவை “துரோகி” என்றும் அழைப்பது மட்டும் அரசியல் அல்ல.

அவர்கள் தமிழர்களுக்கு என்ன தீங்கு செய்தார்கள் என்பதை ஆவணங்களுடன் நிறுவ வேண்டும்.

அதற்கும் மேலாக,

“நாங்கள் தமிழ்நாட்டை ஆட்சி செய்தால் என்ன செய்வோம்?”

என்பதற்கான நம்பகமான பதிலை மக்களிடம் கொடுக்க வேண்டும்.

தமிழ்த்தேசிய அரசியல் கடந்த காலத்தின் காயங்களை மட்டும் பேசிக்கொண்டிருக்க வேண்டுமா, அல்லது அந்த வரலாற்றிலிருந்து 21ஆம் நூற்றாண்டுக்கான தமிழர் அரசியல், பொருளாதாரம், மொழி, மாநில உரிமை சார்ந்த மாற்று ஆட்சித் திட்டத்தை உருவாக்க வேண்டுமா?

தமிழ்த்தேசிய அரசியலின் அடுத்த எழுச்சியோ அல்லது அதன் தொடர்ந்த தேக்கமோ — இந்தக் கேள்விக்குக் கொடுக்கப்படும் பதிலில்தான் இருக்கிறது.