ட்ரம்ப் Vs பத்திரிகையாளர்கள்: “Fake News” மோதல் எங்கு தொடங்கியது? பத்திரிகைச் சுதந்திரம் நசுக்கப்படுகிறதா?

--வளர்மெய்யறிவான் (எ) விசுவா விசுவநாத், ஆசிரியர் : தமிழ் ஊடகம்

உலகின் மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாடுகளில் ஒன்றான அமெரிக்காவில் அதிபருக்கும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் இடையே ஒரு விசித்திரமான போர் நடந்துகொண்டிருக்கிறது.

ஒருபுறம் அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப்.

மறுபுறம் CNN, Associated Press, Politico, MS NOW உள்ளிட்ட உலகின் முக்கிய ஊடக நிறுவனங்கள்.

ட்ரம்ப்பின் குற்றச்சாட்டு : தன்னைப் பற்றிய செய்திகள் பல பொய்யானவை; அரசியல் உள்நோக்கம் கொண்டவை; ஊடகங்கள் நடுநிலையாக இல்லை என்பது.

ஊடகங்களின் பதிலும் அதே அளவுக்குக் கூர்மையானது: அரசை விமர்சித்ததற்காக செய்தியாளர்களின் அணுகலைத் தடுக்க அரசு அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்த முடியாது.

இப்போது இந்த மோதல் வெறும் வார்த்தைப் போரைக் கடந்து அமெரிக்க நீதிமன்றங்களின் கதவுகளையும் தட்டியுள்ளது.

“Fake News” — மோதலின் தொடக்கம்!

ட்ரம்ப்புக்கும் அமெரிக்காவின் பிரதான ஊடகங்களுக்கும் இடையேயான மோதல் இன்று நேற்று தொடங்கியதல்ல.

2015–16 அதிபர் தேர்தல் பிரச்சாரத்திலேயே தன்னை விமர்சித்த செய்திகளை ட்ரம்ப் தொடர்ந்து “Fake News” என்று வர்ணிக்கத் தொடங்கினார்.

பின்னர் சில ஊடகங்களை மக்களின் எதிரிகள் என்ற அளவுக்குக் கடுமையாக விமர்சித்தார்.

2017–2021 முதல் அதிபர் பதவிக்காலத்தில் இந்த மோதல் மேலும் தீவிரமடைந்தது. 2018-ல் CNN செய்தியாளர் Jim Acosta-வின் White House அனுமதி ரத்து செய்யப்பட்ட விவகாரம் நீதிமன்றம் வரை சென்றது. நீதிமன்றத் தலையீட்டுக்குப் பிறகு அவரது அனுமதி மீட்டளிக்கப்பட்டது.

அப்போது எழுந்த அதே அடிப்படைக் கேள்விதான் இப்போது மீண்டும் எழுந்திருக்கிறது:

அமெரிக்க அதிபரை விமர்சிக்கும் ஊடகத்தை White House-லிருந்து வெளியேற்ற முடியுமா?

இரண்டாவது ஆட்சியில் மோதல் வேறு வடிவம்!

ட்ரம்ப்பின் இரண்டாவது ஆட்சிக்காலத்தில் இந்த மோதல் இன்னொரு கட்டத்தை அடைந்தது.

விமர்சனங்களுக்கு விமர்சனத்தால் பதிலளிப்பதைத் தாண்டி, எந்த ஊடகத்திற்கு அதிபரை நேரடியாக அணுக வாய்ப்பு கிடைக்க வேண்டும், எந்தச் செய்தியாளர் அரசு நிகழ்வுகளில் பங்கேற்க முடியும் என்பதுவரை சர்ச்சை விரிவடைந்திருக்கிறது.

அதற்குச் சிறந்த உதாரணம் Associated Press விவகாரம்.

“Gulf of America” — AP உடன் மோதல்

மெக்சிகோ வளைகுடாவை “Gulf of America” என்று அழைக்க ட்ரம்ப் நிர்வாகம் முடிவு செய்தது.

ஆனால் Associated Press தனது சர்வதேச வாசகர்களைக் கருத்தில் கொண்டு பழைய பெயரையே தொடர்ந்து பயன்படுத்தியது.

இதையடுத்து AP செய்தியாளர்களின் சில White House நிகழ்வுகளுக்கான அணுகல் கட்டுப்படுத்தப்பட்டது. AP நீதிமன்றத்தை நாடியது.

இங்குதான் விவகாரம் ஒரு பெயர் விவாதத்தைக் கடந்து பத்திரிகைச் சுதந்திரம் தொடர்பான கேள்வியாக மாறியது.

ஒரு செய்தி நிறுவனம் அரசின் விருப்பமான சொல்லைப் பயன்படுத்தவில்லை என்பதற்காக அதன் செய்தி சேகரிக்கும் வாய்ப்பைக் கட்டுப்படுத்த முடியுமா?

இந்தக் கேள்வி அமெரிக்க நீதித்துறையிலும் விவாதிக்கப்பட்டது.

Pentagon கதவுகளிலும் பத்திரிகையாளர்கள்

இதற்கிடையில் அமெரிக்க பாதுகாப்புத் துறையான Pentagon-ல் செய்தியாளர்களுக்கான புதிய விதிகளும் பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தின.

அதிகாரப்பூர்வமாக அனுமதிக்கப்படாத தகவல்களைச் செய்தியாளர்கள் பெறுவது மற்றும் வெளியிடுவது தொடர்பான கட்டுப்பாடுகள் செய்தி நிறுவனங்களின் எதிர்ப்பைச் சந்தித்தன.

இது தேசியப் பாதுகாப்புக்குத் தேவையான ஒழுங்குமுறையா?

அல்லது பாதுகாப்புத் துறைக்குள் நடப்பவற்றைப் பத்திரிகையாளர்கள் சுதந்திரமாக விசாரிப்பதைக் கட்டுப்படுத்துமா?

என்ற விவாதம் உருவானது.

இங்கே ட்ரம்ப் நிர்வாகம் முன்வைக்கும் “தேசியப் பாதுகாப்பு” என்ற வாதத்தையும் முற்றிலுமாக ஒதுக்கிவிட முடியாது.

ஒரு நாட்டின் இராணுவ ரகசியங்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.

அதேநேரத்தில் “தேசியப் பாதுகாப்பு” என்ற பெயரில் அரசுக்கு சங்கடத்தை ஏற்படுத்தும் செய்திகளையும் விசாரணைகளையும் கட்டுப்படுத்திவிடக் கூடாது என்பதுதான் ஊடகச் சுதந்திர அமைப்புகளின் வாதம்.

CNN, MS NOW, Politico — மோதலின் உச்சம்

இந்தப் பின்னணியில்தான் 2026 செப்டம்பரில் ட்ரம்ப்–ஊடக மோதல் இன்னும் தீவிரமடைந்தது.

CNN, MS NOW மற்றும் Politico ஆகிய மூன்று செய்தி நிறுவனங்களின் White House அணுகலை ட்ரம்ப் நிர்வாகம் தடை செய்தது.

ட்ரம்ப் அவற்றின் செய்திகளை “Fake News” என்று விமர்சித்ததுடன், சில செய்திகள் தேசியப் பாதுகாப்புக்கே ஆபத்தை ஏற்படுத்தியதாக நிர்வாகம் நீதிமன்றத்தில் வாதிட்டது.

மூன்று ஊடகங்களும் நீதிமன்றத்திற்குச் சென்றன.

“எங்களது செய்திகளின் உள்ளடக்கத்தை அதிபர் விரும்பவில்லை என்பதற்காக White House அனுமதியை ரத்து செய்ய முடியாது” என்பதே அவற்றின் வாதத்தின் மையம்.

அமெரிக்க அரசியலமைப்பின் First Amendment வழங்கும் பேச்சு மற்றும் பத்திரிகைச் சுதந்திரத்தையும், உரிய நடைமுறையின்றி அனுமதியைப் பறித்ததால் Fifth Amendment உரிமைகளையும் நிர்வாகம் மீறியதாக அவை வாதிட்டன.

நீதிபதி சொன்னது என்ன?

செப்டம்பர் 24 அன்று கூட்டாட்சி நீதிபதி Timothy Kelly முக்கியமான இடைக்கால உத்தரவைப் பிறப்பித்தார்.

CNN, MS NOW, Politico ஆகியவற்றின் White House அனுமதியை உடனடியாக மீட்டளிக்க வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டார்.

அவற்றின் அனுமதியை ரத்து செய்ததில் உரிய சட்ட நடைமுறை பின்பற்றப்படவில்லை என்பதை ஊடக நிறுவனங்கள் நிரூபிக்க வாய்ப்புள்ளதாக நீதிபதி குறிப்பிட்டார்.

தேசியப் பாதுகாப்பைக் காரணமாகக் கூறிய அரசுத் தரப்பின் வாதத்திற்கும் பதிவுகளில் போதுமான ஆதாரம் இல்லை என்று நீதிபதி சந்தேகம் தெரிவித்தார். இது இறுதித் தீர்ப்பு அல்ல; 14 நாட்களுக்கான இடைக்காலத் தடையுத்தரவு.

அதன்பின்னர் மூன்று நிறுவனங்களின் செய்தியாளர்களும் White House-க்கு மீண்டும் அனுமதிக்கப்பட்டனர்.

ஆனால் கதை அத்துடன் முடியவில்லை.

செப்டம்பர் 30: இன்னும் முடியாத சட்டப் போர்!

செப்டம்பர் 29 நிலவரப்படி CNN, MS NOW, Politico ஆகிய நிறுவனங்கள் இந்த இடைக்காலப் பாதுகாப்பை நீட்டிக்குமாறு நீதிமன்றத்தைக் கேட்டுள்ளன.

தங்களுக்கான White House அணுகல் நிரந்தரமாகப் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்பதே அவற்றின் கோரிக்கை.

எனவே “ட்ரம்ப் தோற்றுவிட்டார்; ஊடகங்கள் வென்றுவிட்டன” என்று இப்போதே கூற முடியாது.

வழக்கு இன்னும் தொடர்கிறது.

ட்ரம்ப்பின் கேள்வியிலும் நியாயம் இல்லையா?

இங்குதான் இந்த விவகாரத்தை இன்னும் நுட்பமாக அணுக வேண்டியுள்ளது.

ஊடகங்களுக்கு எல்லையற்ற சுதந்திரம் இருக்கிறதா?

இல்லை.

ஒரு செய்தி நிறுவனம் தவறான தகவலை வெளியிட்டால் அதை மறுக்கவும், திருத்தம் கோரவும், அவதூறாக இருந்தால் சட்ட நடவடிக்கை மேற்கொள்ளவும் ஒருவருக்கு உரிமை உள்ளது.

அது அமெரிக்க அதிபருக்கும் பொருந்தும்.

தேசியப் பாதுகாப்புக்கு உண்மையாகவே ஆபத்து ஏற்படுத்தக்கூடிய ரகசியத் தகவல்களுக்கும் தனித்த சட்டச் சிக்கல்கள் இருக்கலாம்.

ஆகவே, “ஊடகம்” என்ற ஒரே காரணத்திற்காக எந்தச் செய்தி நிறுவனமும் விமர்சனத்திற்கு அப்பாற்பட்டதாகிவிடுவதில்லை.

ட்ரம்ப் தரப்பும் இதையே வேறு விதமாக முன்வைக்கிறது. White House அணுகல் என்பது அனைவருக்கும் தானாகக் கிடைக்கும் உரிமை அல்ல; பாதுகாப்பு மற்றும் செய்தியாளர் நடத்தை தொடர்பான விதிகளை அரசு நிர்ணயிக்க முடியும் என்பது நிர்வாகத்தின் வாதம்.

அப்படியானால் பிரச்சினை எங்கே?

இதுதான் இந்த மோதலின் மிக முக்கியமான பகுதி.

தவறான செய்தியை அரசு மறுப்பது ஒன்று.

அந்த ஊடகத்திற்கு எதிராக நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடர்வது ஒன்று.

ஆனால் தன்னை விமர்சிக்கும் செய்தியின் காரணமாக அந்த ஊடகத்தின் செய்தி சேகரிக்கும் வாய்ப்பையே அரசு அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்திக் கட்டுப்படுத்துவது வேறு.

இந்த எல்லைக்கோட்டை எங்கே வரைய வேண்டும் என்பதுதான் அமெரிக்க நீதிமன்றங்களில் இப்போது விவாதிக்கப்படுகிறது.

CNN, MS NOW, Politico வழக்கில் நீதிபதி Kelly-யின் இடைக்கால உத்தரவும் இந்த நடைமுறை மற்றும் அரசியலமைப்பு சார்ந்த கேள்விகளையே மையப்படுத்துகிறது.

பத்திரிகைச் சுதந்திரத்தை நசுக்குகிறாரா ட்ரம்ப்?

இந்தக் கேள்விக்கு இப்போதே ஒரே வார்த்தையில் தீர்ப்பு எழுதுவதைவிட, நடந்தவற்றை வரிசைப்படுத்திப் பார்ப்பதே பொருத்தமானது.

ட்ரம்ப் ஊடகங்களை மிகக் கடுமையாக விமர்சித்திருக்கிறார்.

சில ஊடகங்களின் White House அணுகலை அவரது நிர்வாகம் கட்டுப்படுத்தியிருக்கிறது.

அதற்கு எதிராக ஊடக நிறுவனங்கள் நீதிமன்றத்தை நாடியிருக்கின்றன.

சில நடவடிக்கைகளுக்கு நீதிமன்றங்கள் இடைக்காலத் தடைகளையும் விதித்திருக்கின்றன.

அதேநேரத்தில் தவறான செய்தி, தேசியப் பாதுகாப்பு, White House அணுகலை நிர்வகிக்கும் நிர்வாக அதிகாரம் ஆகியவற்றை ட்ரம்ப் தரப்பு தனது நியாயங்களாக முன்வைக்கிறது.

எனவே விவாதிக்க வேண்டிய உண்மையான கேள்வி “ட்ரம்ப்புக்கு ஊடகங்களை விமர்சிக்க உரிமை இருக்கிறதா?” என்பதல்ல.

நிச்சயமாக ஓர் அதிபருக்கும் ஊடகங்களை விமர்சிக்கும் உரிமை இருக்கிறது.

ஆனால்,

தனக்கு விருப்பமில்லாத செய்தியை வெளியிட்ட ஊடகத்தை அரசு அதிகாரத்தின் மூலம் தண்டிக்க முடியுமா?

அரசு எடுக்கும் முடிவுகளை விமர்சிக்கும் செய்தியாளருக்கும், அதிபரைப் பாராட்டும் செய்தியாளருக்கும் அரசின் கதவுகள் ஒரே விதமாகத் திறந்திருக்க வேண்டுமா?

“தேசியப் பாதுகாப்பு” எங்கே முடிகிறது? “மக்களின் அறியும் உரிமை” எங்கே தொடங்குகிறது?

இவை ட்ரம்ப்பைப் பற்றிய கேள்விகள் மட்டுமல்ல.

உலகம் முழுவதும் அதிகாரத்தைக் கேள்வி கேட்கும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும், அவர்களிடம் பதில் சொல்ல வேண்டிய அரசுகளுக்கும் இடையேயான உறவைத் தீர்மானிக்கும் அடிப்படைக் கேள்விகள்.

அதனால்தான் அமெரிக்காவில் நடக்கும் ட்ரம்ப் Vs பத்திரிகையாளர்கள் மோதலை உலக ஊடகங்கள் உற்றுநோக்குகின்றன.

ஏனெனில் அதிகாரத்திடம் கேள்வி கேட்பது பத்திரிகையாளனின் வேலை. அந்தக் கேள்விக்குப் பதில் சொல்வதா, அதை மறுப்பதா என்பது அரசின் உரிமை. ஆனால் கேள்வியே கேட்க முடியாத சூழல் உருவாகிறதா என்பதுதான் பத்திரிகைச் சுதந்திரத்தின் உண்மையான சோதனை.