தனித் தமிழ்நாடு வேண்டும்; தமிழர் கழகம் வேண்டாமா? ஈ.வெ.இராமசாமியின் தன்முரண் அரசியல்!

தனித் தமிழ்நாடு வேண்டும்; தமிழர் கழகம் வேண்டாமா?

ஈ.வெ.இராமசாமியின் தன்முரண் அரசியல்!

-தமிழ் ஊடகம்

திராவிட நாடு கோரிக்கை நடைமுறைச் சாத்தியத்தை இழந்தபோது தனித் தமிழ்நாடு கோரிக்கையை முன்னிறுத்திய ஈ.வெ.இராமசாமி, தனது இயக்கத்திற்குத் தமிழர் கழகம் என்று பெயர் சூட்டுவதை ஏன் எதிர்த்தார்? தமிழர் அடையாளத்தை வலியுறுத்திய கி.ஆ.பெ.விசுவநாதம் உள்ளிட்டோருடன் அவர் முரண்பட்டது ஏன்?

தமிழ்நாட்டின் அரசியல் வரலாற்றில் ஈ.வெ.இராமசாமியின் மொழி, இன, மாநில உரிமைக் கொள்கைகளை ஆராயும்போது தவிர்க்க முடியாத கேள்விகள் இவை.

தமிழ்நாடு தமிழருக்கே; பிறகு திராவிட நாடு திராவிடருக்கே!

1938ஆம் ஆண்டு இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டக் காலத்தில் 'தமிழ்நாடு தமிழருக்கே' என்ற முழக்கம் முன்னிலைக்கு வந்தது. ஈ.வெ.இராமசாமியும் இந்த முழக்கத்தைப் பயன்படுத்தினார்.

ஆனால் பின்னர் அவரது அரசியல் கோரிக்கை 'திராவிட நாடு திராவிடருக்கே' என்பதாக மாறியது.

1940ஆம் ஆண்டு திருவாரூரில் நடைபெற்ற நீதிக்கட்சி மாநாட்டில் திராவிட நாடு கோரிக்கை முன்னிறுத்தப்பட்டது. தமிழர் என்ற மொழிவழி அடையாளத்தைவிடத் திராவிடர் என்ற பரந்த அடையாளத்திற்கு அரசியல் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டது.

இந்த நிலைப்பாட்டுடன் நீதிக்கட்சியின் முக்கியத் தலைவர்களில் ஒருவரான கி.ஆ.பெ.விசுவநாதம் முரண்பட்டார்.

தமிழர் கழகம் என்ற பெயருக்கு எதிர்ப்பு ஏன்?

1944ஆம் ஆண்டு சேலம் மாநாட்டில் நீதிக்கட்சிக்குத் 'திராவிடர் கழகம்' என்று பெயர் மாற்றப்பட்டது.

தமிழர் என்ற அடையாளத்தை முன்னிறுத்திய கி.ஆ.பெ.விசுவநாதம், அண்ணல் தங்கோ உள்ளிட்டோரின் சிந்தனைகள் இதிலிருந்து வேறுபட்டிருந்தன.

ஆந்திரர் தங்களை ஆந்திரர் என்றும், கன்னடர் தங்களைக் கன்னடர் என்றும், மலையாளிகள் தங்களை மலையாளிகள் என்றும் அடையாளப்படுத்திக்கொள்ளும்போது, தமிழர்கள் மட்டும் ஏன் திராவிடர் என்று அழைக்கப்பட வேண்டும் என்ற கேள்வி எழுப்பப்பட்டது.

தமிழர் கழகம் என்ற பெயரையும் தமிழர் அடையாளத்தை முன்னிறுத்திய அரசியல் முயற்சிகளையும் ஈ.வெ.இராமசாமி கடுமையாக விமர்சித்ததாக வரலாற்றுப் பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன.

இங்கேதான் அவரது அரசியல் கொள்கையின் அடிப்படை முரண்பாடு வெளிப்படுகிறது.

திராவிட நாடு சாத்தியமாகவில்லை; தனித் தமிழ்நாடு வந்தது!

1953ஆம் ஆண்டு ஆந்திர மாநிலம் உருவானது. 1956 நவம்பர் 1ஆம் தேதி மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்பின் மூலம் தமிழர், தெலுங்கர், கன்னடர், மலையாளிகள் வாழும் பகுதிகள் தனித்தனி மாநிலங்களாக அமைந்தன.

இதனால் பல மொழி மக்களை உள்ளடக்கிய திராவிட நாடு கோரிக்கையின் நடைமுறைச் சாத்தியம் மேலும் குறைந்தது.

இந்தச் சூழலில் ஈ.வெ.இராமசாமி தனித் தமிழ்நாடு கோரிக்கையை முன்னிறுத்தினார். 1973ஆம் ஆண்டு தனது பிறந்தநாள் அறிக்கையிலும்கூட சுதந்திரத் தமிழ்நாடு இலட்சியத்தை வலியுறுத்தினார்.

ஆனால் திராவிட நாடு என்ற அரசியல் இலக்கு தனித் தமிழ்நாடு என்று மாறிய பிறகும், அவரது இயக்கத்தின் பெயர் திராவிடர் கழகமாகவே நீடித்தது.

திராவிட நாடு வேண்டாம்; தனித் தமிழ்நாடு வேண்டும் என்று அரசியல் இலக்கை மாற்றிக்கொள்ள முடிந்தவரால், திராவிடர் கழகத்தைத் தமிழர் கழகம் என்று மாற்றிக்கொள்ள ஏன் முடியவில்லை?

சமூக அடையாளமா? அரசியல் தன்முரணா?

ஈ.வெ.இராமசாமியின் பார்வையில் 'திராவிடர்' என்பது நிலப்பரப்பு சார்ந்த அடையாளம் மட்டுமல்ல. சாதிய ஆதிக்கத்திற்கும் அவர் எதிர்த்த ஆரிய மேலாதிக்கத்திற்கும் மாற்றாக முன்னிறுத்தப்பட்ட சமூக அரசியல் அடையாளமாகவும் இருந்தது.

அதனால் திராவிடர் கழகம் என்ற பெயரைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்தியிருக்கலாம் என்பது அவரது கொள்கைக்கு ஆதரவாக முன்வைக்கப்படும் விளக்கம்.

ஆனால் அந்த விளக்கம் மற்றொரு கேள்வியை எழுப்புகிறது.

தமிழர் என்ற அடையாளம் சாதி ஒழிப்புக்கும் சமூகச் சமத்துவத்திற்கும் எதிரானதா? தமிழர் என்ற பெயரிலேயே சமூகச் சீர்திருத்த இயக்கத்தை நடத்த முடியாதா?

தமிழர் அடையாளத்தை முன்னிறுத்திய கி.ஆ.பெ.விசுவநாதம் உள்ளிட்டோரின் நிலைப்பாடுகளை எதிர்ப்பதற்கு என்ன கொள்கை அடிப்படை இருந்தது?

வரலாறு எழுப்பும் கேள்வி!

திராவிட நாடு கோரிக்கையிலிருந்து தனித் தமிழ்நாடு கோரிக்கைக்கு மாறியதை அரசியல் சூழ்நிலைக்கேற்ப ஏற்பட்ட கொள்கை மாற்றம் என்று விளக்கலாம்.

ஆனால் தமிழ்நாட்டின் தனி அரசுரிமையை வலியுறுத்தியபோதும், தமிழர் என்ற இன அடையாளத்தை இயக்கத்தின் பெயராக ஏற்க மறுத்ததையும், அந்த அடையாளத்தை முன்னிறுத்தியவர்களைக் கடுமையாக எதிர்த்ததையும் தனியாக ஆராய வேண்டியுள்ளது.

தனித் தமிழ்நாடு வேண்டும்; ஆனால் தமிழர் கழகம் வேண்டாம்!

இது வெறும் பெயர் தொடர்பான முரண்பாடு அல்ல. தமிழ், தமிழர், திராவிடர், தமிழ்நாடு ஆகிய அடையாளங்களுக்கு ஈ.வெ.இராமசாமி அளித்த அரசியல் முக்கியத்துவத்தை மறுமதிப்பீடு செய்ய வேண்டிய வரலாற்றுக் கேள்வி.

ஈ.வெ.இராமசாமியின் அரசியல் வரலாற்றை அவரது புகழுரைகளைக் கொண்டு மட்டுமல்லாமல், அவரது சொந்த எழுத்துகள், உரைகள், கொள்கை மாற்றங்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்டும் மதிப்பிட வேண்டியது அவசியம்.

தமிழர் வரலாறு என்பது எந்தவொரு தனித் தலைவரின் வரலாறும் அல்ல. அது பல்வேறு தலைவர்களும் இயக்கங்களும் மக்களும் நடத்திய போராட்டங்களின் வரலாறு!