உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாடு நடத்த இந்தோனேசியா முன்வருகிறது; தமிழ்நாடு ஏன் முன்வரவில்லை?

12-வது மாநாடு இந்தோனேசியாவில்? அண்ணா–எம்.ஜி.ஆர்.–ஜெயலலிதா வரிசையில் விஜய் இடம்பெறுவாரா?

- வளர்மெய்யறிவான் (எ) விசுவா விசுவநாத்

தமிழின் பெயரால் அரசியல் செய்வதில் தமிழ்நாடு எப்போதும் முன்னணியில் நிற்கிறது.

ஆனால் தமிழை உலகளவில் ஆய்வு செய்யும் உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டை நடத்துவதில் தமிழ்நாடு ஏன் தொடர்ந்து முன்னணியில் நிற்கவில்லை?

இந்தக் கேள்வியை மீண்டும் எழுப்பியுள்ளது 12-வது உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாடு குறித்த புதிய தகவல்.

வரும் 2027 மே மாதம் 12-வது உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டை நடத்த இந்தோனேசியா முன்வந்துள்ளதாக உலகத் தமிழாராய்ச்சி மன்றம் — International Association of Tamil Research (IATR) தரப்பில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இது அதிகாரப்பூர்வமாக இறுதி செய்யப்பட்டால், உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டின் வரலாற்றில் இந்தோனேசியா புதிய இடத்தைப் பெறும்.

ஆனால் தமிழ்நாட்டிற்கு இது மற்றொரு கேள்வியையும் விட்டுச் செல்கிறது.

தமிழுக்காக உலக நாடுகள் முன்வரும்போது தமிழ்நாடு எங்கே நிற்கிறது?

மலேசியா காட்டிய முன்னுதாரணம்

2023 ஜூலை 21 முதல் 23 வரை 11-வது உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாடு மலேசியத் தலைநகர் கோலாலம்பூரில் உள்ள மலாயா பல்கலைக்கழகத்தில் நடைபெற்றது.

மலேசியப் பிரதமர் அன்வர் இப்ராகிம் மாநாட்டை அதிகாரப்பூர்வமாகத் தொடங்கி வைத்தார். ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட அறிஞர்கள், ஆய்வாளர்கள் மற்றும் தமிழ் ஆர்வலர்கள் அதில் பங்கேற்றதாக மலாயா பல்கலைக்கழகத்தின் பதிவும் தெரிவிக்கிறது.

அதிலும் முக்கியமாக, மாநாட்டில் பேசிய அன்வர் இப்ராகிம் தமிழ் மொழிக் கல்வி மற்றும் ஆய்வுக்கான நிதி ஆதரவையும் அறிவித்தார்.

தமிழ் பெரும்பான்மை மக்களின் மொழியாக இல்லாத ஒரு நாட்டின் பிரதமர் உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டில் நேரடியாகப் பங்கேற்று தமிழின் ஆய்வுக்கும் கல்விக்கும் ஆதரவு தெரிவிப்பது சாதாரண நிகழ்வு அல்ல.

அது தமிழின் உலகளாவிய பரப்புக்கான அடையாளம்.

ஆனால் தமிழ்நாட்டின் வரலாறு என்ன?

உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டின் வரலாற்றைப் பார்த்தால் தமிழ்நாடு மூன்று முக்கியமான மாநாடுகளை நடத்தியிருக்கிறது.

1968 — சென்னை — முதலமைச்சர் பேரறிஞர் அண்ணா காலம்.

1981 — மதுரை — முதலமைச்சர் எம்.ஜி.ஆர். காலம்.

1995 — தஞ்சாவூர் — முதலமைச்சர் ஜெயலலிதா காலம்.

அதன்பிறகு IATR மாநாட்டு வரிசையில் தமிழ்நாட்டில் உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாடு நடைபெறவில்லை.

2010-ல் கோவையில் முதலமைச்சர் கருணாநிதி தலைமையில் உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாடு நடைபெற்றது. அது மிகப்பெரிய சர்வதேசத் தமிழ் நிகழ்வு என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால் அது IATR உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டு வரிசையிலான மாநாடு அல்ல.

அப்படியானால் கேள்வி இன்னும் கூர்மையாகிறது:

1995-க்குப் பிறகு 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக IATR உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டை தமிழ்நாடு ஏன் நடத்தவில்லை?

மலேசியா நடத்துகிறது.

அமெரிக்காவின் சிகாகோ நடத்துகிறது.

மீண்டும் மலேசியா நடத்துகிறது.

இப்போது இந்தோனேசியாவும் முன்வருகிறது.

தமிழின் தாயகமான தமிழ்நாடு ஏன் தொடர்ந்து முன்வரவில்லை?

விஜய் அரசுக்கு இப்போது ஒரு வரலாற்று வாய்ப்பு

இந்த இடத்தில்தான் தற்போதைய தவெக அரசின் நடவடிக்கை கவனம் பெறுகிறது.

உலகத் தமிழ் மாநாட்டை தமிழ்நாட்டில் நடத்துவதற்கான ஆரம்பகட்டப் பணிகளை அரசு மேற்கொண்டு வருவதாகவும், முதலமைச்சர் விஜய்யின் ஒப்புதலைப் பெறுவதற்கான நடவடிக்கைகள் நடைபெறுவதாகவும் 2026 ஜூலையில் செய்திகள் வெளியாகின. அமைச்சர் ராஜ்மோகன் தலைமையில் மாநாட்டின் வடிவம் உள்ளிட்டவை குறித்து ஆலோசனை நடைபெறுவதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டது.

எனவே இந்தோனேசியா 12-வது உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டை நடத்தினாலும்கூட ஒரு பெரிய வாய்ப்பு தமிழ்நாட்டின் முன் இருக்கிறது.

அண்ணா — எம்.ஜி.ஆர். — ஜெயலலிதா

என்ற தமிழ்நாட்டு முதலமைச்சர்களின் உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டு வரலாற்று வரிசையில்,

நான்காவது முதலமைச்சராக விஜய் இடம்பெறுவாரா?

12-வது மாநாடு இந்தோனேசியாவில் நடைபெறுமானால், அதற்குப் பிந்தைய IATR மாநாட்டை தமிழ்நாட்டுக்குக் கொண்டுவர தமிழக அரசு இப்போதே முயற்சி மேற்கொள்ளலாம்.

அல்லது இந்தோனேசியாவில் நடைபெறும் மாநாட்டில் தமிழ்நாடு அரசு மிகப்பெரிய பங்கேற்பை உறுதிப்படுத்தலாம்.

தமிழை விழாவாக மட்டும் கொண்டாடுவது போதாது

தமிழுக்காக மாநாடுகள் நடத்துவது வெறும் பெருமைப் பேச்சுக்காக இருக்கக்கூடாது.

உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாடு என்பது ஆய்வுக்கான களம்.

தமிழின் தொன்மை, கல்வெட்டியல், தொல்லியல், மொழியியல், இலக்கியம், கடல்சார் வரலாறு, உலகத் தமிழர் புலம்பெயர்வு, கணினித் தமிழ், செயற்கை நுண்ணறிவு,

ஓலைச்சுவடிகள், உலகப் பல்கலைக்கழகங்களின் தமிழாய்வு ஆகிய அனைத்தையும் ஒரே சர்வதேச ஆய்வுக் குடையின் கீழ் கொண்டுவரக்கூடிய வாய்ப்பு அது.

தமிழ்நாட்டிற்குத்தான் அதற்கான மிகப்பெரிய இயற்கையான உரிமையும் பொறுப்பும் இருக்கிறது.

தமிழை அரசியல் மேடைகளில் பேசுவது மட்டும் தமிழ்ப்பணி அல்ல.

தமிழை உலக அறிவுத்துறையின் வலிமையான ஆய்வு மொழியாக உயர்த்துவதும் தமிழ்ப்பணிதான்.

அதனால் இந்தோனேசியா முன்வந்திருப்பதை நாம் வரவேற்போம்.

அதே நேரத்தில் தமிழ்நாடு அரசை நோக்கி ஒரு கேள்வியையும் வைப்போம்:

உலக நாடுகள் உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டை நடத்த முன்வரும்போது, தமிழின் தாயகமான தமிழ்நாடு ஏன் பின்தங்க வேண்டும்?

அண்ணா செய்தார்.

எம்.ஜி.ஆர். செய்தார்.

ஜெயலலிதா செய்தார்.

அந்த வரலாற்று வரிசையை மீண்டும் தொடர வேண்டிய நேரம் இது.

அடுத்த உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாடுகளில் ஒன்றைத் தமிழ்நாட்டிற்குக் கொண்டுவர முதலமைச்சர் விஜய் முன்வருவாரா?

அதற்கான பதிலைத் தமிழுலகம் எதிர்பார்க்கலாம்.