3 தமிழர்கள் சுடப்பட்ட சம்பவம்: வெளிவரும் ‘33 என்கவுன்டர்’ குற்றச்சாட்டு; கர்நாடக வனங்களில் என்ன நடக்கிறது?

தமிழ் ஊடகம் புலனாய்வுக் கட்டுரை

கர்நாடகத்தின் சாமராஜநகர் மாவட்ட வனப்பகுதியில் மூன்று தமிழர்கள் வனத்துறையினரின் துப்பாக்கிச் சூட்டில் உயிரிழந்த சம்பவம் தமிழ்நாட்டில் கடும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

ஆனால் இந்தச் சம்பவத்தை “கர்நாடக வனத்துறை மூன்று தமிழர்களைச் சுட்டுக் கொன்றது” என்ற ஒரு மாநில அல்லது இன அடையாளப் பார்வைக்குள் மட்டும் அடக்கிவிட முடியுமா?

அப்படிச் செய்தால் இந்தப் பிரச்சினையின் மிக முக்கியமான இன்னொரு பக்கம் மறைந்துவிடும்.

உயிரிழந்தவர்கள் தமிழர்கள். ஆனால் இந்தச் சம்பவத்திற்கு எதிராகக் குரல் எழுப்பியவர்களில் கன்னட மலைவாழ் மக்களும் உள்ளனர்.

அதனால்தான் இந்த விவகாரத்தை,

தமிழர் Vs கன்னடர்

என்ற கோணத்தில் மட்டும் பார்க்காமல்,

வனத்துறை Vs வனத்தை ஒட்டி வாழும் மலைவாழ் மக்கள்

என்ற மிகப் பெரிய சமூக, சட்ட மற்றும் மனித உரிமைப் பிரச்சினையின் பின்னணியிலும் ஆராய வேண்டியுள்ளது.

என்ன நடந்தது?

கர்நாடக அரசும் வனத்துறையும் முன்வைக்கும் விளக்கத்தின்படி, உயிரிழந்த மூவரும் சட்டவிரோத வேட்டைக்காக வனப்பகுதிக்குள் நுழைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

அவர்களிடம் ஆயுதங்கள் இருந்ததாகவும், வனத்துறை அதிகாரிகளுடன் மோதல் ஏற்பட்டதாகவும் அதிகாரப்பூர்வத் தரப்பு கூறுகிறது.

ஆனால் துப்பாக்கிச் சூட்டில் உயிரிழந்தவர்கள் தங்கள் தரப்பு விளக்கத்தை அளிப்பதற்கு இன்று உயிருடன் இல்லை.

+ எனவே அரசு தரப்பு கூறும் குற்றச்சாட்டுகள் உண்மையா?

+ உயிரிழந்தவர்கள் முதலில் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினார்களா?

+ வனத்துறை அதிகாரிகளுக்கு உடனடியான உயிர் ஆபத்து ஏற்பட்டதா?

+ அவர்களைக் கைது செய்ய முடியாத சூழ்நிலை உண்மையிலேயே இருந்ததா?

என்பதெல்லாம் சுயாதீன விசாரணையின் மூலம் நிரூபிக்கப்பட வேண்டியவை.

மான் வேட்டையாடினால் சுட்டுக் கொல்ல எந்தச் சட்டம் சொல்கிறது?

இந்த விவகாரத்தில் எழும் அடிப்படையான கேள்வி இதுதான்.

மான் உள்ளிட்ட பாதுகாக்கப்பட்ட வனவிலங்குகளை வேட்டையாடுவது இந்தியச் சட்டப்படி குற்றம்.

Wild Life (Protection) Act, 1972 சட்டவிரோத வேட்டையைத் தடை செய்கிறது. குற்றத்தின் தன்மையைப் பொறுத்து சிறைத்தண்டனை மற்றும் அபராதம் விதிக்க சட்டத்தில் வழிவகை உள்ளது.

ஆனால்,

“மான் வேட்டையாடியவரை வனத்துறை அதிகாரி சுட்டுக் கொல்லலாம்”

என்ற தண்டனை Wildlife Protection Act-ல் இல்லை.

சட்டத்தின் இயல்பான நடைமுறை:

குற்றச்சாட்டு → கைது → ஆதாரங்கள் சேகரித்தல் → வழக்குப் பதிவு → நீதிமன்ற விசாரணை → குற்றம் நிரூபித்தல் → தண்டனை.

வேட்டையாடியது நிரூபிக்கப்பட்டாலும் தண்டனையைத் தீர்மானிக்க வேண்டியது நீதிமன்றமே.

அதேநேரம், ஆயுதம் ஏந்திய ஒருவர் வன அதிகாரியின் உயிருக்கு உடனடி ஆபத்தை ஏற்படுத்தினால் தற்காப்பு மற்றும் தேவையான force பயன்படுத்துதல் என்ற முற்றிலும் வேறுபட்ட சட்டக் கேள்வி எழலாம்.

அதனால்தான் தற்போதைய சம்பவத்தில்,

“அவர்கள் வேட்டையாடினார்களா?”

என்பது ஒரு கேள்வி என்றால்,

“அவர்களை உயிருடன் கைது செய்ய முடியாத அளவுக்கு என்ன நடந்தது?”

என்பது அதைவிட முக்கியமான கேள்வி.

துப்பாக்கிச் சூடு நடந்த அந்த சில நிமிடங்களில் என்ன நடந்தது?

+ இந்த வழக்கின் உண்மை இங்குதான் மறைந்திருக்கிறது.

+ உயிரிழந்தவர்களிடம் இருந்ததாகக் கூறப்படும் துப்பாக்கிகள் உண்மையில் பயன்படுத்தப்பட்டனவா?

+ அந்த ஆயுதங்களில் இருந்து தோட்டாக்கள் வெடிக்கப்பட்டதற்கான forensic ஆதாரம் உள்ளதா?

+ உயிரிழந்தவர்களின் கைகளில் gunshot residue இருந்ததா?

+ வனத்துறை அதிகாரிகள் எத்தனை தோட்டாக்களைச் சுட்டனர்?

+ எந்தத் தூரத்திலிருந்து சுடப்பட்டது?

+ உயிரிழந்தவர்களின் உடலில் குண்டுகள் நுழைந்த திசை என்ன?

+ சம்பவ இடத்தில் கிடைத்த cartridge cases எந்த ஆயுதங்களுடன் பொருந்துகின்றன?

+ வனத்துறை அதிகாரிகள் யாராவது காயமடைந்தார்களா?

இந்தக் கேள்விகளுக்கு ballistic மற்றும் forensic ஆதாரங்களுடன் பதில் கிடைக்காமல் துப்பாக்கிச் சூட்டின் சட்டபூர்வத்தன்மையை முடிவு செய்ய முடியாது.

‘33 வனத்துறை என்கவுன்டர்கள்’ — மனித உரிமை அமைப்புகள் எழுப்பும் குற்றச்சாட்டு

தற்போதைய சம்பவத்திற்குப் பிறகு இன்னொரு அதிர்ச்சிகரமான குற்றச்சாட்டும் மீண்டும் பேசப்படுகிறது.

கர்நாடகத்தில் பல்வேறு அரசுகளின் காலகட்டங்களிலும் வனத்துறையினரால் நடத்தப்பட்டதாகக் கூறப்படும் ‘என்கவுன்டர்களில்’ உயிரிழந்தவர்களின் எண்ணிக்கை 33 வரை இருக்கலாம் என்று மனித உரிமை அமைப்புகள் குற்றம்சாட்டுகின்றன.

இந்தக் குற்றச்சாட்டின் உண்மைத்தன்மையைத் தெளிவுபடுத்த வேண்டிய பொறுப்பு கர்நாடக அரசுக்கே உள்ளது.

கடந்த 30 அல்லது 40 ஆண்டுகளில்,

+ வனத்துறை துப்பாக்கிச் சூட்டில் உயிரிழந்தவர்கள் எத்தனை பேர்?

+ அவர்கள் எந்த மாவட்டங்களைச் சேர்ந்தவர்கள்?

+ எந்த வனச்சரகங்களில் சம்பவங்கள் நடந்தன?

+ எந்த அரசுகளின் காலங்களில் அவை நடந்தன?

+ ஒவ்வொரு மரணத்திற்கும் FIR பதிவு செய்யப்பட்டதா?

+ மாஜிஸ்திரேட் விசாரணை நடைபெற்றதா?

+ Post-mortem மற்றும் ballistic அறிக்கைகள் என்ன கூறின?

+ அந்த வழக்குகளின் இறுதி முடிவு என்ன?

என்பதை அரசு ஒரு வெள்ளை அறிக்கையாக வெளியிட்டால் “33 என்கவுன்டர்கள்” என்ற குற்றச்சாட்டின் உண்மையைத் தெளிவாக அறிய முடியும்.

இது தமிழர்–கன்னடர் மோதலா?

இந்தச் சம்பவத்தில் உயிரிழந்தவர்கள் தமிழர்கள் என்பதால் தமிழ்நாட்டில் இயல்பாகவே கடும் எதிர்ப்பு எழுந்துள்ளது.

ஆனால் சம்பவத்தின் இன்னொரு முக்கியமான சமூகப் பரிமாணத்தையும் கவனிக்க வேண்டும்.

உயிரிழந்தவர்கள் தமிழர்கள் என்றாலும், துப்பாக்கிச் சூட்டுக்கு எதிராக குரல் எழுப்பியவர்களில் கன்னட மலைவாழ் மக்களும் உள்ளனர்.

இதுவே பிரச்சினையின் தன்மையை மாற்றுகிறது.

ஒருபுறம் தமிழ்நாட்டில் இருந்து நீதிக்கான குரல்.

மறுபுறம் கர்நாடக வனப்பகுதிகளை ஒட்டியுள்ள மக்களிடமிருந்தும் வனத்துறைக்கு எதிரான கேள்விகள்.

ஆகவே,

இது தமிழர் Vs கன்னடர் என்ற இன அல்லது மொழி மோதலாக மட்டும் பார்க்கப்பட வேண்டிய விவகாரம் அல்ல.

அதையும் தாண்டி,

வனத்துறைக்கும் வனத்தை ஒட்டி தலைமுறைகளாக வாழும் மலைவாழ் மக்களுக்கும் இடையே நீண்டகாலமாக உருவாகியிருக்கும் நம்பிக்கையின்மை மற்றும் அதிகார மோதலின் ஒரு பகுதியாகவும் இதைப் பார்க்க வேண்டியுள்ளது.

இதுதான் இந்தச் சம்பவத்தில் தீவிரமாக ஆராயப்பட வேண்டிய முக்கியமான கோணம்.

வனத்தைக் காப்பாற்றுவது என்றால் வனத்தை ஒட்டி வாழும் மக்களை வெளியேற்றுவதா?

இந்தியாவின் வனப் பாதுகாப்புக் கொள்கைகளில் பல ஆண்டுகளாக விவாதிக்கப்படும் அடிப்படைக் கேள்வி இது.

வனம் என்பது வெறும் மரங்களும் விலங்குகளும் வாழும் நிலப்பரப்பு மட்டுமல்ல.

பல இடங்களில் அது மனிதர்களின் வாழ்விடமும் கூட.

+ மலைக்கிராம மக்கள் தலைமுறைகளாக வன எல்லைகளில் வாழ்கிறார்கள்.

+ கால்நடை வளர்க்கிறார்கள்.

+ சிறு வனப்பொருட்களைச் சேகரிக்கிறார்கள்.

+ விவசாயம் செய்கிறார்கள்.

+ வன வளங்களைச் சார்ந்து வாழ்கிறார்கள்.

இந்த வரலாற்றுப் பின்னணியில்தான் Forest Rights Act, 2006 உருவானது.

பட்டியல் பழங்குடியினர் மற்றும் பிற பாரம்பரிய வனவாசிகளின் பல்வேறு சட்டபூர்வ வன உரிமைகளை அந்தச் சட்டம் அங்கீகரிக்கிறது.

அதேநேரத்தில் வன உரிமை என்பது வனவிலங்குகளைச் சட்டவிரோதமாக வேட்டையாடும் உரிமை அல்ல.

இரண்டையும் குழப்பக்கூடாது.

வேட்டை குற்றமாக இருந்தால் சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.

வனவாசிகளுக்கு சட்டபூர்வ உரிமைகள் இருந்தால் அவற்றையும் அரசு பாதுகாக்க வேண்டும்.

மலைவாழ் மக்களை வனத்தைவிட்டு வெளியேற்றும் திட்டமிட்ட முயற்சியா?

இந்தக் கேள்வியும் எழுப்பப்படுகிறது.

+ வன எல்லைக் கிராமங்களில் எத்தனை குடும்பங்களுக்கு Forest Rights Act கீழ் உரிமைகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன?

+ எத்தனை மனுக்கள் நிராகரிக்கப்பட்டுள்ளன?

+ எத்தனை கிராமங்கள் relocation பட்டியலில் உள்ளன?

+ வனவிலங்கு சரணாலயங்கள் மற்றும் protected areas உருவாக்கப்பட்ட பிறகு எத்தனை குடும்பங்கள் இடம்பெயர்ந்துள்ளன?

+ வனத்துறைக்கும் கிராம மக்களுக்கும் இடையே பதிவு செய்யப்பட்ட வழக்குகள் எத்தனை?

இந்தப் புள்ளிவிவரங்களைப் பெற்றால்தான்,

“பாதுகாப்பு நடவடிக்கையா?”

அல்லது

“மக்களை வனத்திலிருந்து படிப்படியாக அகற்றும் நடைமுறையா?”

என்ற கேள்விக்கு ஆதாரபூர்வமான பதில் கிடைக்கும்.

வனவிலங்குகள் அதிகரித்தனவா?

இந்தியாவில் Wildlife Protection Act 1972 முதல் நடைமுறையில் உள்ளது.

கர்நாடகத்தில் Karnataka Forest Act, 1963 உள்ளிட்ட சட்டங்களும் பல தசாப்தங்களாக அமலில்

உள்ளன.

இவ்வளவு ஆண்டுகளாக கடுமையான வன மற்றும் வனவிலங்கு பாதுகாப்பு நடைமுறைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டிருந்தால் அதன் விளைவுகளைப் புள்ளிவிவரங்களிலும் பார்க்க முடிந்திருக்க வேண்டும்.

அதாவது,

+ யானைகள் எவ்வளவு அதிகரித்துள்ளன?

+ புலிகள் எவ்வளவு அதிகரித்துள்ளன?

+ மான்களின் எண்ணிக்கை என்ன?

+ சந்தன மரங்களின் எண்ணிக்கை என்ன?

+ வனப்பரப்பு அதிகரித்ததா அல்லது குறைந்ததா?

+ மனித–வனவிலங்கு மோதல்கள் அதிகரித்தனவா அல்லது குறைந்தனவா?

என்ற நீண்டகாலத் தரவுகளை ஒன்றாக வைத்து ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.

ஒரு சட்டம் இருந்தது என்பதாலேயே வனம் பாதுகாக்கப்பட்டது என்று முடிவு செய்ய முடியாது.

சட்டத்தின் விளைவு தரவுகளில் தெரிய வேண்டும்.

வீரப்பன் கொல்லப்பட்ட பிறகு எத்தனை சந்தன மரங்கள் அதிகரித்தன?

இதே தர்க்கத்தை சந்தன மரங்களுக்கும் பயன்படுத்தலாம்.

வீரப்பன் 2004-ஆம் ஆண்டு கொல்லப்பட்டார்.

அவர் சந்தனக் கடத்தலின் முக்கிய முகமாக பல ஆண்டுகள் சித்தரிக்கப்பட்டார்.

அப்படியானால் இயல்பாகவே ஒரு கேள்வி எழுகிறது.

வீரப்பன் இல்லாத கடந்த இரண்டு தசாப்தங்களில் கர்நாடக வனங்களில் இயற்கையாக உள்ள சந்தன மரங்களின் எண்ணிக்கை எவ்வளவு அதிகரித்திருக்கிறது?

+ 2004-ல் எத்தனை சந்தன மரங்கள் இருந்தன?

+ 2010-ல்?

+ 2015-ல்?

+ 2020-ல்?

+ 2026-ல்?

இந்தத் தொடர்ச்சியான கணக்கை அரசு வெளியிட வேண்டும்.

அப்போதுதான்,

வீரப்பன் ஒழிக்கப்பட்டதால் சந்தன வளம் மீண்டதா?

கடத்தல் உண்மையில் பெருமளவு குறைந்ததா?

அல்லது பிரச்சினையின் காரணங்கள் ஒரு தனிநபரைத் தாண்டியவையா?

என்பதை அறிவியல் ரீதியாக மதிப்பிட முடியும்.

சந்தன வளத்தின் வீழ்ச்சிக்கு சட்டவிரோத வெட்டுதல் மட்டுமின்றி, அளவுக்கு அதிகமான அறுவடை, நோய்கள் உள்ளிட்ட பல காரணிகளும் இருப்பதாக ஆய்வுகள் சுட்டுகின்றன.

ஆகவே வீரப்பன் என்ற ஒரு மனிதருடன் மட்டும் கர்நாடக சந்தன வளத்தின் முழு வரலாற்றையும் இணைத்துவிட முடியாது.

வனவிலங்குகள் அதிகரித்தால் விவசாயிகளுக்கு என்ன நடக்கிறது?

வனவிலங்குகளைப் பாதுகாப்பது அவசியம்.

ஆனால் விலங்குகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கும்போது அவற்றின் வாழ்விடம், உணவு மற்றும் இடம்பெயர்வு வழித்தடங்களையும் பாதுகாக்க வேண்டும்.

இல்லையெனில் யானை, காட்டுப்பன்றி உள்ளிட்ட விலங்குகள் விவசாய நிலங்களுக்குள் நுழைகின்றன.

பயிர்கள் அழிகின்றன.

கால்நடைகள் பாதிக்கப்படுகின்றன.

சில நேரங்களில் மனித உயிரிழப்புகளும் நிகழ்கின்றன.

இதன் சுமையை நகரங்களில் வாழும் மக்கள் சுமப்பதில்லை.

வன எல்லையில் வாழும் விவசாயிகளும் மலைக்கிராம மக்களும்தான் நேரடியாகச் சுமக்கிறார்கள்.

இதனால்தான் வனவிலங்கு பாதுகாப்பையும் மலைவாழ் மக்களின் வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்பையும் எதிரெதிரான இரண்டு கொள்கைகளாக அரசு பார்க்கக்கூடாது.

இழப்பீடு, பாதுகாப்பு வேலிகள், wildlife corridors, early-warning systems, விரைவான நிவாரணம், கிராம மக்களின் பங்கேற்புடன் வன மேலாண்மை போன்றவை ஒருங்கிணைந்து செயல்பட வேண்டும்.

மூன்று தமிழர்களின் மரணம் மனித உரிமை மீறலா?

உயிரிழந்தவர்கள் சட்டவிரோத வேட்டையில் ஈடுபட்டிருந்தார்களா என்பது விசாரணைக்குரியது.

அதேபோல் வனத்துறையினர் பயன்படுத்திய உயிர்க்கொல்லி வன்முறை அவசியமானதா என்பதும் விசாரணைக்குரியது.

இந்த இரண்டு விசாரணைகளும் ஒன்றல்ல.

ஒருவர் குற்றம் செய்தாரா என்பது முதல் கேள்வி.

அந்தக் குற்றச்சாட்டின் பேரில் அவரது உயிரைப் பறிக்கும் அளவுக்கு force பயன்படுத்த வேண்டிய சூழ்நிலை இருந்ததா என்பது இரண்டாவது கேள்வி.

முதல் கேள்விக்கு “ஆம்” என்ற பதில் கிடைத்தாலும் இரண்டாவது கேள்விக்கு தானாகவே “ஆம்” என்ற பதில் கிடைத்துவிடாது.

இந்த வழக்கில் வெளிவர வேண்டிய ஆதாரங்கள்

உண்மையைத் தீர்மானிக்க வேண்டியது உணர்ச்சியல்ல; forensic evidence.

எனவே குறைந்தபட்சம்,

FIR, post-mortem report, ballistic report, gunshot-residue பரிசோதனை, பறிமுதல் செய்யப்பட்ட ஆயுதங்களின் forensic report, வனத்துறை பயன்படுத்திய ammunition கணக்கு, சம்பவ இடப் புகைப்படங்கள் மற்றும் வீடியோக்கள், GPS/patrol பதிவுகள், wireless communication records, சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளின் வாக்குமூலங்கள் மற்றும் மாஜிஸ்திரேட் விசாரணை அறிக்கை

ஆகியவை ஆய்வுக்குட்படுத்தப்பட வேண்டும்.

கர்நாடக அரசு ஒரு வெள்ளை அறிக்கை வெளியிடுமா?

இந்தச் சம்பவத்தின் உண்மையை மட்டும் விசாரிப்பது போதாது.

மனித உரிமை அமைப்புகள் முன்வைக்கும் “33 வரை வனத்துறை என்கவுன்டர் மரணங்கள் இருக்கலாம்” என்ற குற்றச்சாட்டுக்கும் அரசு பதில் அளிக்க வேண்டும்.

அதற்கான மிக எளிய வழி:

கர்நாடக வனத்துறை துப்பாக்கிச் சூடுகள் குறித்த முழுமையான வெள்ளையறிக்கை

அதில் ஒவ்வொரு சம்பவத்தின் தேதி, இடம், உயிரிழந்தவர்களின் பெயர்கள், குற்றச்சாட்டு, பயன்படுத்தப்பட்ட ஆயுதங்கள், FIR, post-mortem, magisterial inquiry மற்றும் இறுதி நடவடிக்கை அனைத்தும் இடம்பெற வேண்டும்.

33 என்ற குற்றச்சாட்டு தவறு என்றால் அதையும் அரசு ஆதாரத்துடன் மறுக்க முடியும்.

உண்மை என்றால் ஒவ்வொரு மரணத்திற்கும் என்ன விசாரணை நடந்தது என்பதை மக்கள் அறிய முடியும்.

இறுதியாக — இந்த விவகாரத்தை தமிழர் Vs கன்னடர் என்று சுருக்கிவிடக்கூடாது !

மூன்று தமிழர்களின் உயிரிழப்பு தமிழ்நாட்டை உலுக்கியிருக்கிறது.

அது இயல்பானது.

அவர்களின் மரணத்திற்கு நியாயமான, சுயாதீனமான விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும்.

ஆனால் இந்த விவகாரத்தின் முழுப் பரிமாணத்தையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமானால் இன்னொரு உண்மையையும் கவனிக்க வேண்டும்.

கொல்லப்பட்டவர்கள் தமிழர்கள்.

ஆனால் அவர்களுக்காக எதிர்ப்புக் குரல் எழுப்பியவர்களில் கன்னட மலைவாழ் மக்களும் இருக்கிறார்கள்.

அதனால் இந்தப் பிரச்சினையை மொழி எல்லைக்குள் அடைத்துவிட முடியாது.

இங்கு கேள்விக்குள்ளாகியிருப்பது தமிழர்–கன்னடர் உறவு மட்டுமல்ல.

வனத்தை நிர்வகிக்கும் அதிகார அமைப்புக்கும், அந்த வனத்தை ஒட்டி தலைமுறைகளாக வாழும் மக்களுக்கும் இடையிலான உறவுதான்.

வனத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.

வனவிலங்குகளைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.

சந்தன மரங்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.

வேட்டையையும் கடத்தலையும் தடுக்க வேண்டும்.

அதேநேரத்தில் மலைவாழ் மக்களின் உயிரையும் உரிமைகளையும் வாழ்வாதாரத்தையும் பாதுகாக்க வேண்டும்.

குற்றம் செய்தவர் தமிழரா, கன்னடரா என்பது சட்டத்திற்கு முக்கியமல்ல.

அவர் குற்றம் செய்திருந்தால் கைது செய்யுங்கள்.

ஆதாரங்களை நீதிமன்றத்தில் வையுங்கள்.

குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டால் சட்டப்படி தண்டியுங்கள்.

ஆனால்,

மான் வேட்டையாடியதாகக் குற்றச்சாட்டு எழுந்த ஒருவருக்கு நீதிமன்றம் வழங்க வேண்டிய தண்டனையை வனத்துறையின் துப்பாக்கியே தீர்மானிக்க முடியுமா?

என்பதே இந்தச் சம்பவம் எழுப்பியுள்ள மிகப்பெரிய கேள்வி.