பரந்தூரில் விமான நிலையம் இல்லையென்றால் தமிழ்நாடு பின்தங்கிவிடுமா? உண்மை என்ன?

தமிழ் ஊடகம் சிறப்புப் பார்வை

பரந்தூரில் புதிய விமான நிலையம் அமைக்கப்படாவிட்டால் சென்னையின் வளர்ச்சி பாதிக்கப்படும்; தமிழ்நாடு தொழில் முதலீட்டில் பின்னுக்குச் சென்றுவிடும் என்ற வாதம் தொடர்ந்து முன்வைக்கப்படுகிறது.

உண்மையில் அப்படியா?
இல்லை.

ஆனால் இன்னொரு உண்மையையும் மறுக்க முடியாது.

சென்னைக்கு எதிர்காலத்தில் கூடுதல் விமானப் போக்குவரத்துத் திறன் தேவை.

இந்த இரண்டுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொண்டாலே பரந்தூர் விவகாரத்தின் பெரும்பகுதி தெளிவாகிவிடும்.

சென்னைக்கு இன்னொரு விமான நிலையம் தேவையா?

சென்னை இந்தியாவின் முக்கிய தொழில், தகவல் தொழில்நுட்ப, மருத்துவம் மற்றும் ஏற்றுமதி நகரங்களில் ஒன்று.

தற்போதைய சென்னை விமான நிலையத்தின் நிலப்பரப்பு சுமார் 1,300 ஏக்கர். நகர வளர்ச்சியால் அது நான்கு பக்கங்களிலும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

AAI ஆவணங்களின்படி அதன் விரிவாக்கத்திற்குப் பிறகு ஆண்டுக்கு சுமார் 3.5 கோடி பயணிகளை கையாளும் திறன் இலக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தது. தற்போதைய ஓடுதளம் மற்றும் airside அமைப்புகளுக்கும் இயற்கையான வரம்புகள் இருக்கின்றன. எனவே அடுத்த 20–30 ஆண்டுகளைப் பார்த்தால் சென்னைக்கு கூடுதல் aviation capacity தேவை. 

ஆனால் அதற்குப் பெயர் பரந்தூர் அல்ல.

பரந்தூர்தான் ஒரே இடமா?

இல்லை.

பரந்தூரில் விமான நிலையத்துக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 5,846 ஏக்கர் நிலத்தில்...

3,774 ஏக்கர் தனியார் பட்டா நிலம்;
அதில் 2,681 ஏக்கர் வளமான வேளாண் நிலம் 
மேலும் 1,972 ஏக்கர் அரசு நிலத்தில் 1,558 ஏக்கர் நீர்நிலைகள் மற்றும் கால்வாய்கள் உள்ளன 
என்கிறது அரசின் புள்ளிவிவரம் 

தமிழக அரசு ஆரம்பத்தில் ஒரே பரந்தூரை மட்டும் தேர்வு செய்து ஆய்வு செய்யவில்லை.

புதிய விமான நிலையத்திற்காக நான்கு இடங்கள் AAI ஆய்வுக்கு முன்வைக்கப்பட்டன. 

அவற்றில் பரந்தூர் மற்றும் பன்னூர் ஆகிய இரு இடங்கள் அடுத்தகட்ட ஆய்வுக்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன. பின்னர் பரந்தூர் தேர்வு செய்யப்பட்டது.

அதாவது,
பரந்தூர் இயற்கையாகவே சென்னையின் இரண்டாவது விமான நிலையத்திற்கான ஒரே இடம் அல்ல.

அது பல மாற்று இடங்களில் இருந்து அரசு தேர்ந்தெடுத்த ஓர் இடம்.
இதுதான் முக்கியம்.

பரந்தூர் ஏன் தேர்வு செய்யப்பட்டது?

பரந்தூருக்கு சில சாதகமான அம்சங்கள் இருந்தன.

பெரிய அளவிலான நிலம் கிடைப்பது, எதிர்காலத்தில் இரண்டு ஓடுதளங்கள் அமைக்கக்கூடிய வாய்ப்பு, பன்னூருடன் ஒப்பிடும்போது நிலம் கையகப்படுத்தும் செலவு குறைவாக இருப்பது, இடம்பெயர வேண்டிய குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை ஒப்பீட்டளவில் குறைவாக இருப்பது போன்ற காரணங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன.

அதனால் பரந்தூர் தேர்வு முற்றிலும் காரணமில்லாமல் செய்யப்பட்டதாகக் கூறுவதும் சரியல்ல.

ஆனால் விமான நிலையம் கட்டுவதற்கு நிலம் மலிவாகக் கிடைப்பது மட்டும் போதுமா?

அதுதான் அடுத்த கேள்வி.

பரந்தூரின் பிரச்சினை விமான நிலையம் அல்ல — அந்த நிலத்தின் தன்மை

பரந்தூரில் ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் நிலம் தேவைப்பட்டது.

அதில் விவசாய நிலங்கள், நீர்நிலைகள் மற்றும் கிராமங்களின் வாழ்வாதாரத்துடன் தொடர்புடைய பகுதிகளும் இருந்ததால் கடுமையான எதிர்ப்பு உருவானது.

ஒரு ஏரியையோ வயலையோ கையகப்படுத்தும்போது அதன் சந்தை மதிப்பை மட்டும் கணக்கிட முடியாது.

அந்த நிலம்:
+ மழைநீரைத் தேக்குகிறதா?
+ நிலத்தடி நீரை நிரப்புகிறதா?
+ வெள்ளநீரை ஏற்றுக்கொள்கிறதா?
+ விவசாயத்திற்கு பயன்படுகிறதா?
+ ஒரு கிராமத்தின் வாழ்வாதாரத்தைத் தாங்குகிறதா?
என்பதும் கணக்கிடப்பட வேண்டும்.

ஒருமுறை பெரிய கட்டுமானமாக மாற்றப்பட்ட பிறகு அந்த இயற்கை அமைப்பை மீண்டும் உருவாக்குவது எளிதல்ல.

பரந்தூர் இல்லையென்றால் தொழிற்சாலைகள் தமிழ்நாட்டை விட்டு ஓடிவிடுமா?

அதற்கான நேரடியான ஆதாரம் இல்லை.

ஒரு நிறுவனம் முதலீட்டுக்கான மாநிலத்தைத் தேர்வு செய்யும்போது விமான நிலையம் மட்டும் பார்ப்பதில்லை.

துறைமுகம் + சாலை + ரயில் + மின்சாரம் + தொழிலாளர் திறன் + தொழிற்சாலை நிலம் + supply chain + அரசின் கொள்கை + சந்தை
எனப் பல காரணிகளைப் பார்க்கிறது.

தமிழ்நாட்டுக்கு ஏற்கெனவே சென்னை துறைமுகம், காமராஜர் துறைமுகம், காட்டுப்பள்ளி துறைமுக வசதிகள், பெரிய நெடுஞ்சாலை வலையமைப்பு மற்றும் வலுவான manufacturing ecosystem இருக்கின்றன.

எனவே,

“பரந்தூர் இல்லை என்றால் தமிழ்நாடு தொழில்துறையில் பின்தங்கிவிடும்”
என்பது மிகைப்படுத்தப்பட்ட வாதம்.

அப்படியானால் தற்போதைய சென்னை விமான நிலையமே போதுமா?

நிரந்தரமாகப் போதாது.

மீனம்பாக்கத்தில் terminal-களை மேம்படுத்தலாம். Taxiway, aircraft parking, baggage handling, cargo போன்றவற்றை மேம்படுத்தலாம்.

ஆனால் புதிய நிலப்பரப்பில் அமைக்கப்படும் இரண்டு parallel runway-கள் கொண்ட பெரிய greenfield airport அளவுக்கு தற்போதைய விமான நிலையத்தை விரிவுபடுத்துவது கடினம்.
எனவே,

பரந்தூர் தேவையில்லை என்று சொல்வதும், இரண்டாவது விமான நிலையமே தேவையில்லை என்று சொல்வதும் ஒன்றல்ல.

வேறு இடத்தில் கட்ட முடியாதா?

முடியும். அதுதான் இப்போது ஆராயப்பட வேண்டிய முக்கியமான வாய்ப்பு.

ஒரு புதிய இடத்தைத் தேர்வு செய்யும்போது,

+ குறைந்த விவசாய நில இழப்பு
+ குறைந்த நீர்நிலை பாதிப்பு
+ குறைந்த மக்கள் இடப்பெயர்வு
+ போதுமான நிலப்பரப்பு
+ இரண்டு parallel runways அமைக்கும் வசதி
+ சென்னை மற்றும் தொழில் வளையங்களுடன் விரைவான சாலை/ரயில் இணைப்பு
ஆகியவற்றுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்க வேண்டும்.

நிலத்தின் விலை மட்டும் தீர்மானிக்கும் காரணியாக இருக்கக்கூடாது.
இன்னொரு வழியும் இருக்கிறது

தமிழ்நாட்டின் விமானப் போக்குவரத்து வளர்ச்சி முழுவதையும் சென்னைக்குள் குவிக்க வேண்டிய கட்டாயமும் இல்லை.

கோவை, திருச்சி, மதுரை, தூத்துக்குடி போன்ற விமான நிலையங்களின் சர்வதேச மற்றும் உள்நாட்டு சேவைகளை மேலும் விரிவாக்கலாம்.

ஒரு கோவை பயணி சர்வதேச விமானம் பிடிப்பதற்காக சென்னைக்கு வர வேண்டிய தேவை குறைந்தால், அதுவும் சென்னை விமான நிலையத்தின் அழுத்தத்தைக் குறைக்கும்.
இது தமிழகத்தின் வளர்ச்சியைப் பரவலாக்கவும் உதவும்.
இப்போது நிலைமையே மாறிவிட்டது

2026 ஆகஸ்ட் 24 அன்று தமிழக அரசு பரந்தூர் விமான நிலையத் திட்டத்தைக் கைவிட்டு, விவசாய நிலங்களுக்கு குறைவான பாதிப்பு ஏற்படுத்தக்கூடிய மாற்று இடங்களை ஆராயப்போவதாக அறிவித்துள்ளது.

தற்போதைய சென்னை விமான நிலையத்தின் திறனை அதிகரிப்பதற்கான வாய்ப்புகளும் ஆராயப்படுகின்றன.

இதனால் தமிழகத்தின் விமான நிலைய வளர்ச்சி முடிந்துவிட்டதாகப் பொருள் இல்லை.

மாறாக,

“பரந்தூரில்தான் கட்ட வேண்டுமா?”

என்ற பழைய விவாதம்,

“தமிழ்நாட்டின் அடுத்த பெரிய விமான நிலையத்தை எங்கே கட்டுவது சிறந்தது?”

என்ற புதிய விவாதமாக மாறியுள்ளது.

உண்மை என்ன?
பரந்தூர் இல்லையென்றால் தமிழ்நாடு பின்தங்கிவிடாது.

அதேநேரத்தில் சென்னையின் எதிர்கால விமானப் போக்குவரத்துத் தேவையை அலட்சியப்படுத்தினால் அது பின்னாளில் பிரச்சினையாக மாறலாம்.

எனவே தமிழகத்திற்கு தேவையானது “பரந்தூர் அல்லது வளர்ச்சி” என்ற இரண்டில் ஒன்றைத் தேர்வு செய்வது அல்ல.

சரியான தீர்வு:
தற்போதைய சென்னை விமான நிலையத்தை இயன்றவரை விரிவுபடுத்த வேண்டும்.

கோவை, திருச்சி, மதுரை, தூத்துக்குடி உள்ளிட்ட விமான நிலையங்களையும் வலுப்படுத்த வேண்டும்.

அதேநேரத்தில் சென்னைக்கான இரண்டாவது விமான நிலையத்தை, விவசாய நிலம்–நீர்நிலை–மக்கள் வாழ்வாதாரம் ஆகியவற்றுக்கு மிகக் குறைந்த பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் மாற்று இடத்தில் திட்டமிட வேண்டும்.

ஒரே வரியில் சொன்னால்...

சென்னைக்கு எதிர்காலத்தில் இரண்டாவது விமான நிலையம் தேவைப்படலாம்; ஆனால் அது பரந்தூரில்தான் இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு எந்தக் கட்டாயமும் இல்லை.

பரந்தூர் இல்லாமல் தமிழ்நாடு பின்தங்காது. திட்டமிடல் இல்லாமல் இருந்தால்தான் பின்தங்கும்.