தமிழைச் சொன்னால் பொருட்கள் விற்கின்றன; சீமானுக்கு வாக்குகள் ஏன் கிடைக்கவில்லை? சீமான் அரசியலின் பலமும் பலவீனமும்: தமிழ்த் தேசியம் ஆட்சியாக மாறாதது ஏன்?

- தமிழ் ஊடகம் ஆசிரியர் குழு

தமிழ்நாட்டின் வணிகச் சந்தையில் “தமிழ்”, “தமிழர்”, “நமது மண்”, “பாரம்பரியம்”, “தாய்மொழி” போன்ற சொற்கள் வலுவான விற்பனை உத்திகளாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. தேயிலைத் தூள் முதல் பிஸ்கட் வரை பல்வேறு பொருட்கள் தமிழரின் உணர்வு, குடும்பப் பாசம், மண்ணின் மணம், பாரம்பரிய உணவு ஆகியவற்றை மையப்படுத்தி விளம்பரப்படுத்தப்படுகின்றன. அவை சந்தையில் வெற்றியும் பெறுகின்றன. ஆனால் “தமிழ்த் தேசியம்” என்பதை முதன்மைக் கொள்கையாகக் கொண்டு சுமார் பதினைந்து ஆண்டுகளாக அரசியல் நடத்திவரும் சீமானும் நாம் தமிழர் கட்சியும் ஏன் ஆட்சியைப் பிடிக்க முடியவில்லை?

“தமிழ்” என்ற உணர்வு ஒரு பொருளை வாங்க வைக்கும்போது, அதே உணர்வு ஏன் ஒரு கட்சிக்கு பெரும்பான்மை வாக்குகளை வழங்கவில்லை?

இது வெறும் சீமான் குறித்த கேள்வியல்ல. பண்பாட்டு அடையாளம் எப்போது சந்தை ஆதரவாக மாறுகிறது? எப்போது அது தேர்தல் ஆதரவாக மாற மறுக்கிறது? என்ற முக்கியமான அரசியல் அறிவியல் கேள்வி.

விளம்பரத்தில் தமிழ்: குறைந்த ஆபத்துள்ள உணர்வு

ஒரு தேயிலைத் தூள் அல்லது பிஸ்கட் விளம்பரத்தில் “தமிழ்” பயன்படுத்தப்படும்போது, நுகர்வோரிடம் மிகக் குறைந்த முடிவே கேட்கப்படுகிறது: ஒரு பொருளை ஒருமுறை வாங்கிப் பார்க்க வேண்டும்.

அந்த முடிவில்:

+ ஆட்சி மாற்றம் இல்லை;
+ குடும்பத்தின் எதிர்காலம் குறித்த அச்சம் இல்லை;
+ வேலைவாய்ப்பு, கல்வி, மருத்துவம் போன்ற கேள்விகள் எழுவதில்லை;
+பொருள் பிடிக்கவில்லை என்றால் அடுத்த முறை மாற்றிக் கொள்ளலாம்.

ஒரு வாக்கு அப்படி அல்ல. ஐந்து ஆண்டுகளுக்கான அதிகாரத்தையும் நிர்வாகத்தையும் யாரிடம் ஒப்படைப்பது என்ற பெரிய முடிவாக அது அமைகிறது.

வாக்காளர் “இந்தத் தலைவர் தமிழ் பேசுகிறாரா?” என்று மட்டும் கேட்பதில்லை. கூடவே,

+ “இவர் ஆட்சி நடத்த முடியுமா?
+ என் குடும்பத்திற்கு பாதுகாப்பு கிடைக்குமா?
+ வேலைவாய்ப்பை உருவாக்க முடியுமா?
+ மருத்துவம், கல்வி, விலைவாசி பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு தருவாரா?
+ இவரைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் யார்?
+ எனது தொகுதியின் வேட்பாளர் நம்பகமானவரா?”

என்ற கேள்விகளையும் கேட்கிறார்.

விளம்பரத்தில் தமிழ் உணர்வு ஒரு பொருளுக்கான ஈர்ப்பை உருவாக்கலாம். அரசியலில் அதே உணர்வு நம்பகமான ஆட்சித் திட்டமாக மாற்றப்பட வேண்டும். இந்த மாற்றமே நாம் தமிழர் கட்சிக்கு முழுமையாக நிகழவில்லை.

நாம் தமிழர் கட்சி தோல்வியடைந்த இயக்கமா?

அப்படிச் சொல்லிவிடுவது தேர்தல் தரவுகளுக்கு நியாயமல்ல.

2016 சட்டமன்றத் தேர்தலில் நாம் தமிழர் கட்சி சுமார் 1.1 சதவீத வாக்குகளைப் பெற்றது. 2021 சட்டமன்றத் தேர்தலில் அது சுமார் 6.9 சதவீதமாக உயர்ந்தது. இந்தியத் தேர்தல் ஆணையத்தின் 2021 புள்ளிவிவரங்களின்படி, கட்சி மாநிலம் முழுவதும் சுமார் 30.67 லட்சம் வாக்குகளைப் பெற்றது. 2019 மக்களவைத் தேர்தலில் சுமார் 3.9 சதவீதமாக இருந்த அதன் வாக்கு, 2024 மக்களவைத் தேர்தலில் சுமார் 8.2 சதவீதத்தை எட்டியது. இந்த வளர்ச்சி, கட்சிக்கென நிலையான ஆதரவாளர் அடித்தளம் உருவாகியிருப்பதைக் காட்டுகிறது. 

பெண்களுக்கு 50 சதவீத வேட்பாளர் வாய்ப்பு, இளைஞர்களுக்கு முன்னுரிமை, சுற்றுச்சூழல், இயற்கை வேளாண்மை, தமிழ்வழிக் கல்வி, மாநில உரிமை, ஈழத்தமிழர் உரிமை போன்ற கேள்விகளைத் தொடர்ந்து அரசியல் விவாதத்திற்கு கொண்டு வந்திருப்பதும் நாம் தமிழர் கட்சியின் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்புகள். 2026 தேர்தலுக்காகவும் ஆண்–பெண் வேட்பாளர்களுக்கு தலா 117 தொகுதிகள் வழங்கப்படும் என்றும், பெரும்பான்மையான இடங்கள் இளைஞர்களுக்காக ஒதுக்கப்படும் என்றும் சீமான் அறிவித்திருந்தார். 

கட்சியின் அதிகாரப்பூர்வ கொள்கை ஆவணமும் தமிழின மீட்சி, மாநிலத் தன்னுரிமை, சாதி–சமய ஆதிக்க ஒழிப்பு, மகளிர் சமபங்கு, நிலச்சீர்திருத்தம், மருத்துவ உரிமை, தமிழ்வழிக் கல்வி உள்ளிட்ட விரிவான நிலைப்பாடுகளை முன்வைக்கிறது. (நாம் தமிழர் கட்சி)
எனவே, நாம் தமிழர் கட்சி வளராத கட்சி அல்ல. ஆனால் அதன் வாக்கு வளர்ச்சி தொகுதி வெற்றியாக மாறாத கட்சி என்பது துல்லியமான மதிப்பீடு.

வாக்குகள் இருக்கின்றன; வெற்றி ஏன் இல்லை?

பரவலான வாக்குகள்; குவிந்த வெற்றி வாக்குகள் இல்லை

 இந்திய தேர்தல் முறை “மொத்த வாக்கு சதவீதத்தின் அடிப்படையில் இடங்கள்” வழங்கும் விகிதாச்சார முறை அல்ல. ஒவ்வொரு தொகுதியிலும் அதிக வாக்குகள் பெற்றவர் மட்டுமே வெற்றி பெறுகிறார்.

ஒரு கட்சி மாநிலம் முழுவதும் 7 அல்லது 8 சதவீத வாக்குகளைப் பெற்றாலும், ஒவ்வொரு தொகுதியிலும் அதே அளவில் மூன்றாவது அல்லது நான்காவது இடத்தில் இருந்தால் ஒரு தொகுதியைக்கூட வெல்ல முடியாது.

நாம் தமிழர் கட்சியின் முக்கியச் சிக்கல் இதுதான்:

அதன் வாக்கு அகலமாகப் பரவியுள்ளது; வெற்றி பெறும் அளவுக்குச் சில தொகுதிகளில் ஆழமாகக் குவியவில்லை.

உதாரணமாக 2026 தேர்தலில் கன்னியாகுமரி தொகுதியில் நாம் தமிழர் வேட்பாளர் 13,689 வாக்குகளையும் 5.72 சதவீதத்தையும் பெற்றிருந்தார். ஆனால் வெற்றி பெற்ற மற்றும் இரண்டாவது இடம் பிடித்த வேட்பாளர்கள் தலா 31 சதவீதத்திற்கும் மேல் பெற்றனர். பெரம்பூரில் நாம் தமிழர் வேட்பாளர் 5,114 வாக்குகள் பெற்றபோது, வெற்றியாளர் 1.20 லட்சத்திற்கும் அதிகமான வாக்குகளைப் பெற்றார். இந்த இடைவெளியே மாநில அளவிலான வாக்கு ஆதரவு ஏன் தொகுதி வெற்றியாக மாறவில்லை என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது. 

அனைத்து 234 தொகுதிகளிலும் போட்டியிடுவது கட்சியின் இருப்பை மாநிலம் முழுவதும் காட்டுகிறது. ஆனால் வெற்றிக்காக 20 அல்லது 30 தொகுதிகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, அங்கு நீண்டகாலமாக செறிவான அமைப்பை உருவாக்கும் “இலக்குத் தொகுதி அரசியல்” அவசியம்.

2. கூட்டணி மறுப்பு கொள்கை ரீதியாகத் தூய்மை; தேர்தல் ரீதியாகப் பெரும் செலவு
நாம் தமிழர் கட்சி தொடர்ந்து தனித்துப் போட்டியிடுவதை அரசியல் நேர்மையாக முன்வைக்கிறது. பழைய கட்சிகளுடன் கூட்டணி அமைத்தால் தனது மாற்று அரசியல் அடையாளம் கரைந்துவிடும் என்பது அதன் தரப்பு வாதம்.

இந்த அணுகுமுறை ஆதரவாளர்களிடம் மதிப்பைப் பெற்றாலும், முதலில் வெற்றி பெற வேண்டிய சிறிய கட்சிக்கு இது மிகக் கடினமான பாதை.

தமிழகத் தேர்தல்களில் கூட்டணிகள் வழங்குவது:

+ ஏற்கெனவே இருக்கும் உள்ளூர் வாக்கு வங்கி;
+ கூட்டணிக் கட்சிகளின் வாக்குச்சாவடி முகவர்கள்;
+ தேர்தல் செலவுப் பகிர்வு;
+ சமூக மற்றும் பிராந்தியத் தலைவர்களின் ஆதரவு;
+ “இந்த வேட்பாளர் வெல்லக்கூடும்” என்ற வாக்காளர் நம்பிக்கை.

நாம் தமிழர் கட்சி இவற்றைத் தானாகவே உருவாக்க வேண்டியுள்ளது. இதனால் அதன் வாக்குகள் வளர்ந்தாலும், வெற்றிக்கான கடைசி பத்து அல்லது பதினைந்து சதவீதத்தைப் பெற முடியாமல் போகிறது.

தனித்துப் போட்டியிடுவது தவறு அல்ல. ஆனால் தனித்துப் போட்டியிடும் கட்சி கூட்டணிக்கு மாற்றான மிக வலுவான அடித்தள அமைப்பை உருவாக்கியிருக்க வேண்டும்.

3. சீமான் மையப்படுத்தப்பட்ட அரசியல்

நாம் தமிழர் கட்சியின் மிகப்பெரிய பலம் சீமான். அதே நேரத்தில் அதன் முக்கியமான கட்டமைப்புச் சிக்கலும் சீமான் மையப்படுத்தப்பட்டிருப்பதே.
அவரது பேச்சாற்றல்:

இளைஞர்களை ஈர்க்கிறது;

சிக்கலான வரலாற்று, மொழி, சுற்றுச்சூழல் கேள்விகளை எளிதாகக் கொண்டு செல்கிறது;
கட்சிக்கு தனித்த அடையாளம் தருகிறது;

சமூக ஊடகங்களில் பெரும் பரவலை உருவாக்குகிறது.

ஆனால் தேர்தல் வெற்றிக்கு ஒரே தலைவரின் பிரபலத்தன்மை போதாது. ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும், தொகுதியிலும், ஒன்றியத்திலும் மக்கள் அறிந்த இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் நிலைத் தலைவர்கள் தேவை.

பல தொகுதிகளில் வாக்காளர்களுக்குத் தெரிந்திருப்பது சீமான் மட்டுமே;

உள்ளூர் வேட்பாளரின் பெயர், தொழில், பொதுப்பணி ஆகியவை தெரியாமல் போகின்றன. இதனால் “சீமானுக்கு ஆதரவு உண்டு; ஆனால் எங்கள் தொகுதி வேட்பாளருக்கு வாக்களிக்கத் தயக்கம்” என்ற நிலை உருவாகலாம்.

ஒரு கட்சி ஆட்சிக்கான மாற்றாகப் பார்க்கப்பட வேண்டுமானால் அது:

ஒரு தலைவர் + 234 வேட்பாளர்கள்

என்ற தோற்றத்திலிருந்து,

ஒரு தலைவர் + மாநில அளவிலான வலுவான தலைமைக் குழு + மாவட்டத் தலைவர்கள் + நம்பகமான உள்ளாட்சி முகங்கள்
என்ற அமைப்பாக மாற வேண்டும்.

4. பேச்சரசியல் வலிமை நிர்வாக நம்பிக்கையாக மாறவில்லை

சீமானின் பொதுக்கூட்ட உரைகள் உணர்வுபூர்வமானவை. வேளாண்மை, நீர்வளம், மொழி, சுற்றுச்சூழல், இன உரிமை, மீனவர் பிரச்சினை போன்றவை அவரது உரைகளில் தொடர்ந்து இடம்பெறுகின்றன.

ஆனால் பொதுவான வாக்காளர்களிடம் அடுத்த கேள்வி எழுகிறது:

“இதனை எப்படிச் செயல்படுத்துவீர்கள்?”

உதாரணமாக:

+ ஆண்டுதோறும் எத்தனை வேலைவாய்ப்புகள் உருவாக்கப்படும்?
+ அதற்கான நிதி எங்கிருந்து வரும்?
+ தொழில் முதலீட்டை எப்படி ஈர்ப்பீர்கள்?
+ தனியார் கல்வி மற்றும் மருத்துவக் கட்டணங்களை எவ்வாறு கட்டுப்படுத்துவீர்கள்?
+ நகர்ப்புற போக்குவரத்து, கழிவு மேலாண்மை, குடிநீர் பிரச்சினைகளுக்கான நிர்வாக மாதிரி என்ன?
+ அரசின் வருவாய்–செலவுத் திட்டம் என்ன?
+ மத்திய அரசுடன் மோதலும் பேச்சுவார்த்தையும் எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்தப்படும்?
+ கட்சியின் கொள்கை ஆவணத்தில் பல நிலைப்பாடுகள் இருந்தாலும், அவை தேர்தல் நேரத்தில் எளிதில் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய காலக்கெடு, நிதி மதிப்பீடு, சட்ட நடைமுறை, செயலாக்க அமைப்பு ஆகியவற்றுடன் மக்களிடம் கொண்டு செல்லப்படவில்லை. 

அரசியலில் ஒரு கனவு போதாது. அந்தக் கனவுக்கான செலவுக் கணக்கும் நிர்வாக வரைபடமும் தேவை.

5. தமிழ்த் தேசியத்தின் விளக்கம் அனைவரையும் உள்ளடக்குகிறதா என்ற ஐயம்

தமிழ்நாட்டில் தமிழ் உணர்வு பரவலாக உள்ளது. ஆனால் அதனை மக்கள் பல வடிவங்களில் புரிந்துகொள்கிறார்கள்:

+ மொழி உரிமை;
+ மாநில உரிமை;
+ சமூகநீதி;
+ இந்திய ஒன்றியத்துக்குள் கூட்டாட்சி;
+ ஈழத்தமிழர் ஆதரவு;
+ தமிழ்ப் பண்பாட்டு பெருமை;
+ சாதி ஒழிப்பு;
+ மதச்சார்பின்மை;
+ உள்ளூர் வேலைவாய்ப்பு.

நாம் தமிழர் கட்சியின் தமிழ்த் தேசியம் தீவிர ஆதரவாளர்களிடம் தெளிவான பொருளைக் கொண்டுள்ளது. ஆனால் சாதாரண வாக்காளர்களிடம் சில கேள்விகளையும் உருவாக்குகிறது:

+ தமிழ்நாட்டில் தலைமுறைகளாக வாழும் தெலுங்கு, கன்னட, மலையாளம் அல்லது உருது பின்னணி கொண்டவர்கள் இதில் எங்கு நிற்கிறார்கள்?

+ “தமிழர்” என்பது மொழி–பண்பாட்டு அடையாளமா, வம்ச அடையாளமா?

+ தமிழைத் தாய்மொழியாக ஏற்றுக் கொண்ட அனைவரும் தமிழர்களா?

+மத, சாதி, மொழிச் சிறுபான்மையினருக்கு சமமான இடம் உள்ளதா?

கட்சியின் அதிகாரப்பூர்வ கொள்கை சாதி–சமய வேறுபாடுகளைக் கடந்து தமிழராக ஒன்றிணைவதையும், அரசு சமயம் சாராமல் இயங்குவதையும் குறிப்பிடுகிறது.

ஆனால் தேர்தல் அரசியலில் அதிகாரப்பூர்வ ஆவணம் மட்டுமல்ல; மேடைப் பேச்சுகள், சமூக ஊடகப் பதிவுகள், நிர்வாகிகளின் கருத்துகள் ஆகியவையும் கட்சியின் முகமாகப் பார்க்கப்படுகின்றன.

ஒரு சில கடுமையான அல்லது பொதுமைப்படுத்தப்பட்ட பேச்சுகள், கட்சியின் விரிவான உள்ளடக்கிய கொள்கையை மறைத்து, நடுநிலை வாக்காளர்களிடம் அச்சத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

6. உரையின் தீவிரம் ஆதரவாளரை உற்சாகப்படுத்துகிறது; தயக்க வாக்காளரைத் தள்ளுகிறது

அரசியல் மேடை இரண்டு பணிகளைச் செய்ய வேண்டும்:

+ ஏற்கெனவே உள்ள ஆதரவாளரை உற்சாகப்படுத்த வேண்டும்;
+ இன்னும் முடிவு செய்யாத வாக்காளரை நம்ப வைக்க வேண்டும்.

சீமானின் போர்க்குணமிக்க பேச்சு முதலாவது பணியை மிகச் சிறப்பாகச் செய்கிறது.

ஆனால் சில நேரங்களில் இரண்டாவது பணிக்கு எதிராகச் செயல்படுகிறது.

கடுமையான சொற்கள், தொடர்ந்து எதிரிகளைத் தாக்கும் பாணி, வரலாற்றுச் சம்பவங்கள் குறித்த சரிபார்க்கப்படாத அல்லது மிகைப்படுத்தப்பட்ட கூற்றுகள் போன்றவை தீவிர ஆதரவாளர்களுக்கு பிரச்சினையாகத் தோன்றாமல் இருக்கலாம்.

ஆனால் குடும்ப வாக்காளர்கள், தொழில் முனைவோர், அரசு ஊழியர்கள், நடுத்தர வயதினர், அரசியல் சார்பற்ற வாக்காளர்கள் ஆகியோருக்கு “ஆட்சியில் நிலைத்தன்மை இருக்குமா?” என்ற சந்தேகத்தை உருவாக்கலாம்.

ஒரு எதிர்க்கட்சித் தலைவர் கோபத்தை வெளிப்படுத்தலாம். ஆனால் முதல்வர் வேட்பாளராக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட வேண்டுமானால்,

+ கட்டுப்பாடு;
+ ஆதாரத்துடன் பேசுதல்;
+ எதிரியையும் அரசியல் அமைப்பின் ஓர் அங்கமாக மதித்தல்;
+ நெருக்கடியை நிர்வகிக்கும் மனநிலை;

ஆகியவற்றையும் காட்ட வேண்டும்.

7. சமூக ஊடக ஆதரவும் வாக்குச்சாவடி அமைப்பும் ஒன்றல்ல
நாம் தமிழர் கட்சிக்கு இணையத்தில் தீவிரமான ஆதரவாளர் வட்டம் உள்ளது. காணொலிகள், உரைகள், குறும்படங்கள், கருத்துப் பதிவுகள் விரைவாகப் பரவுகின்றன.

ஆனால் இணையச் செல்வாக்கு தேர்தல் இயந்திரத்திற்கு மாற்றாகாது.

ஒரு தொகுதியை வெல்ல வேண்டுமானால்:

+ ஒவ்வொரு வாக்குச்சாவடியிலும் முகவர்கள்;
+ வாக்காளர் பட்டியல் ஆய்வு;
+ வீடு வீடான தொடர்பு;
+ முதியோர் மற்றும் மாற்றுத்திறனாளி வாக்காளர்களுக்கான உதவி;
+ உள்ளூர் குறைகள் பற்றிய தரவுத்தளம்; தேர்தல் நாளில் வாக்காளர்களை அணுகும் சட்டபூர்வ அமைப்பு;
+ வாக்குப்பதிவுக்குப் பிறகான கண்காணிப்பு;

ஆகியவை தேவை.

“எங்களிடம் இளைஞர்கள் இருக்கிறார்கள்” என்பது போதாது. அந்த இளைஞர்களைத் தேர்தல் பயிற்சியுள்ள, தரவுடன் செயல்படும், ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட கட்சிப் பணியாளர்களாக மாற்ற வேண்டும்.

8. வாக்காளரின் அன்றாடக் கவலைகளுக்கு போதிய முன்னுரிமை கிடைக்கிறதா?
தமிழ்த் தேசியம், ஈழம், மொழி, வரலாறு ஆகியவை நாம் தமிழர் அரசியலின் மையங்கள். அவை முக்கியமற்றவை அல்ல.

ஆனால் ஒரு தினக்கூலி தொழிலாளியின் காலை அரசியல் கேள்வி:

+ இன்று வேலை கிடைக்குமா?
+ அரிசி, எண்ணெய் விலை எவ்வளவு?
+ குழந்தைக்கு கல்லூரி இடம் கிடைக்குமா?
+ மருத்துவச் செலவைச் சமாளிக்க முடியுமா?
+ வீட்டுக் கடன் செலுத்த முடியுமா?
+ குடிநீர் வருமா?

என்பதாக இருக்கும்.

இந்த அன்றாடக் கேள்விகளைத் தமிழ்த் தேசியத்துடன் இணைக்க வேண்டும்.

உதாரணமாக:
+ தமிழர் உரிமை என்பது உள்ளூர் வேலைவாய்ப்புக்கான சட்டம்;
+ மொழி உரிமை என்பது தமிழ்வழியில் படித்தவருக்கு வேலை;
+ நில உரிமை என்பது விவசாயியின் வருமானப் பாதுகாப்பு;
+ மாநில உரிமை என்பது தமிழகத்துக்குரிய வரி வருவாய்;
+ இனப் பாதுகாப்பு என்பது தரமான அரசுப் பள்ளி மற்றும் மருத்துவமனை;

என மக்களுடைய வாழ்க்கையுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட வேண்டும்.

கட்சியின் கொள்கையில் இவை பல உள்ளன.

ஆனால் பொதுமக்களின் நினைவில் நாம் தமிழர் கட்சி என்றவுடன் முதலில் தோன்றுவது சீமானின் உரையா, அல்லது தங்கள் குடும்ப வாழ்க்கையை மாற்றும் ஒரு திட்டமா? என்ற கேள்வியே முக்கியம்.

9. நலத்திட்ட அரசியலை வெறும் இலவச அரசியலாக நிராகரிப்பதன் வரம்பு
தமிழக அரசியலில் சமூக நலத்திட்டங்கள் ஆழமான தாக்கம் கொண்டவை. மதிய உணவு, பொது விநியோகம், கல்வி உதவி, பெண்களுக்கான பொருளாதார ஆதரவு, மருத்துவக் காப்பீடு, இலவசப் பேருந்துப் பயணம் போன்றவை வெறும் வாக்கு ஈர்ப்பு சாதனங்களாக மட்டுமல்லாமல், ஏழை மற்றும் கீழ்நடுத்தர மக்களின் வாழ்க்கைச் செலவை நேரடியாகக் குறைக்கும் கருவிகளாகவும் செயல்படுகின்றன.

நலத்திட்டங்களை முழுவதுமாக “இலவசம்” அல்லது “பிச்சை” என்று பொதுமைப்படுத்துவது பயனாளிகளின் வாழ்க்கை அனுபவத்தைப் புறக்கணிப்பதாகத் தோன்றலாம்.

மாற்று அரசியல் முன்வைக்கும் கட்சி கேட்க வேண்டியது:

+ “நலத்திட்டங்களை நிறுத்துவோமா?” அல்ல;
+ “அவற்றை உரிமை அடிப்படையிலும் தரமாகவும் ஊழலற்றும் எப்படிச் செயல்படுத்துவோம்?” என்பதாக இருக்க வேண்டும்.

10. பெண்களுக்கு வேட்பாளர் சமபங்கு; ஆனால் பெண்கள் வாக்கு வங்கியாக மாறியதா?
சம அளவில் பெண் வேட்பாளர்களை நிறுத்துவது நாம் தமிழர் கட்சியின் துணிச்சலான முயற்சி. பாரம்பரிய கட்சிகளைக் காட்டிலும் இது முன்னோடியான அணுகுமுறை.
ஆனால் வேட்பாளர் எண்ணிக்கையில் சமத்துவம் மட்டும் பெண்களின் வாக்கை உறுதி செய்யாது.

பெண் வாக்காளர்கள் கவனிக்கும் முக்கியக் கேள்விகள்:

+ குடும்ப வருமானம்;
+ விலைவாசி;
+ பொது போக்குவரத்துப் பாதுகாப்பு;
+ மதுக்கடைகள்;
+ சுகாதாரம்;
+ மகளிர் காவல்;
+ வேலைவாய்ப்பு;
+ குழந்தைப் பராமரிப்பு;
+ சொத்துரிமை;
+ குடும்ப வன்முறையிலிருந்து பாதுகாப்பு.

பெண் வேட்பாளர்களை நிறுத்துவதோடு, பெண்களின் அன்றாட வாழ்க்கையை மையப்படுத்திய தனித்த அரசியல் இயக்கமும் தொடர்ச்சியான களப்பணியும் தேவை.

 “50 சதவீதம் வாய்ப்பு” என்ற நல்ல அரசியல் குறியீடு, “பெண்களுக்கு நாம் தரும் நடைமுறை மாற்றம் இதுதான்” என்ற வாக்குறுதியாக வளர வேண்டும்.

11. வேட்பாளர்கள் தொடர்ச்சியாக மக்களிடையே நிலைநிறுத்தப்படுவதில்லை

புதிய கட்சிகளின் பொதுவான பிரச்சினை ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் புதிய வேட்பாளர்களை அறிமுகப்படுத்துவதாகும். ஒரு வேட்பாளர் தோற்ற பிறகு அதே தொகுதியில் தொடர்ந்து ஐந்து ஆண்டுகள் செயல்படாமல் விலகிவிட்டால், அவர் பெற்ற வாக்குகளும் அமைப்பும் சிதறிவிடும்.

வெற்றிக்குத் தேவையானது:

தேர்தலுக்கு ஆறு மாதம் முன் வேட்பாளர் அறிவிப்பு அல்ல;

+ ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தொகுதிப் பொறுப்பாளர்;
+ மக்கள் பிரச்சினைகளில் தொடர்ந்த ஈடுபாடு;
+ உள்ளாட்சி தேர்தல் அனுபவம்;
+ சட்ட உதவி, பேரிடர் உதவி, மருத்துவ முகாம் போன்ற நிரந்தர சேவை;
+ தொகுதி அளவிலான அறிக்கை வெளியீடு.
+ தோற்ற வேட்பாளரை அடுத்த தேர்தலிலும் நிலைநிறுத்தி, அவரை மக்கள் பிரதிநிதி போலவே செயல்பட வைப்பதே நம்பிக்கையை உருவாக்கும்.

12. கட்சியிலிருந்து வெளியேறுபவர்கள் எழுப்பும் அமைப்புச் சந்தேகங்கள்
வளரும் இயக்கங்களில் கருத்து வேறுபாடுகள் இயல்பு. ஆனால் நிர்வாகிகள் தொடர்ந்து விலகும்போது அல்லது நீக்கப்படும்போது, பொதுமக்களிடம் சில கேள்விகள் எழும்:

+ கட்சிக்குள் ஜனநாயக விவாதம் உள்ளதா?
+ தலைமையைக் கேள்வி கேட்க முடியுமா?
+ பொறுப்பாளர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் நடைமுறை என்ன?
+ புகார்களுக்கு சுயாதீன விசாரணை அமைப்பு உள்ளதா?
+ அதிகாரப் பரவலாக்கம் உள்ளதா?

ஒரு கட்சி ஆட்சியில் ஜனநாயகத்தை வழங்குவதாகக் கூறும்போது, தனது உள்கட்டமைப்பிலும் அதை வெளிப்படுத்த வேண்டும்.

கட்சியின் நிதி, உறுப்பினர் எண்ணிக்கை, உள்தேர்தல், ஒழுங்கு நடவடிக்கை, வேட்பாளர் தேர்வு ஆகியவற்றில் வெளிப்படையான விதிமுறைகள் வெளியிடப்பட்டால் நடுநிலை வாக்காளர்களிடம் நம்பிக்கை அதிகரிக்கும்.

“தமிழ்” வெற்றி பெறுகிறது; ஆனால் எந்தத் தமிழ்?

விளம்பர நிறுவனங்கள் தமிழை பயன்படுத்தும்போது பெரும்பாலும் மோதலற்ற தமிழை

முன்வைக்கின்றன:

+ தாயின் அன்பு;
+ குடும்ப ஒற்றுமை;
+ விருந்தோம்பல்;
+ உணவு;
+ திருவிழா;
+ உழைப்பு;
+ மண்ணின் மணம்;
+ நகைச்சுவை.

அது யாரையும் வெளியேற்றாத தமிழ். அனைவரும் தங்களை அதற்குள் இணைத்துக் கொள்ளக்கூடிய தமிழ்.

அரசியல் தமிழ்த் தேசியம் சில நேரங்களில்:

+ “யார் உண்மையான தமிழர்?”;
+ “யார் வெளிநபர்?”;
+ “யார் துரோகி?”;
+ “யார் தமிழுக்கு எதிரி?”;

என்ற அடையாளத் தேர்வாக மாறும்போது, அதன் எல்லை சுருங்குகிறது.

வெற்றி பெறக்கூடிய தமிழ்த் தேசியம் மக்களிடம் இப்படிச் சொல்ல வேண்டும்:

“தமிழை நேசிக்கும், தமிழ்நாட்டைத் தன் வாழ்விடமாக ஏற்றுக்கொள்ளும், அதன் மக்களின் நலனில் பங்கெடுக்கும் ஒவ்வொருவரும் இந்த அரசியலின் பங்காளி.”

அப்போது தமிழ் ஒரு பாதுகாப்புச் சுவராக அல்ல; அனைவரையும் இணைக்கும் பொதுக் குடையாக மாறும்.

சீமானின் மிகப்பெரிய சாதனை என்ன?

ஆட்சியைப் பிடிக்காதிருந்தாலும் சீமான் சில அரசியல் மாற்றங்களை உருவாக்கியிருக்கிறார்.

தமிழக அரசியலில் முன்பு புறக்கணிக்கப்பட்ட பல கேள்விகளை அவர் தொடர்ந்து விவாதத்தில் வைத்துள்ளார்:

+ ஈழத்தமிழர் இனப்படுகொலை மற்றும் நீதிக்கான கோரிக்கை;
+ இயற்கை வளப் பாதுகாப்பு;
+ ஆறுகள், நீர்நிலைகள்;
+ வேளாண்மை;
+ மொழி உரிமை;
+ உள்ளூர் வேலைவாய்ப்பு;
+ மாநிலத் தன்னாட்சி;
+ பெண் வேட்பாளர்களுக்குச் சம வாய்ப்பு;
+ இளைஞர்களின் அரசியல் பங்கேற்பு.

நாம் தமிழர் கட்சி 2016 முதல் 2024 வரை வாக்கு அடித்தளத்தை கணிசமாக விரிவுபடுத்தியிருப்பது, இந்தக் கருத்துகளுக்கு சமூக ஆதரவு இருப்பதை நிரூபிக்கிறது. 

ஆனால் ஒரு கருத்தை பொதுவிவாதமாக்குவதும், அதை ஆட்சிப் பெரும்பான்மையாக மாற்றுவதும் இரு வேறு அரசியல் திறன்கள்.

சீமானின் மிகப்பெரிய சிக்கல் என்ன?

ஒரே வரியில் கூற வேண்டுமானால்:

சீமான் தமிழ்த் தேசியத்தை வலுவான எதிர்ப்பு மொழியாக உருவாக்கியுள்ளார்; ஆனால் பெரும்பான்மை மக்கள் நம்பும் ஆட்சி மொழியாக இன்னும் முழுமையாக மாற்றவில்லை.

அவரிடம் கேள்விகள் உள்ளன. கோபம் உள்ளது. மாற்றுக் கனவு உள்ளது. பேச்சாற்றல் உள்ளது. விசுவாசமான தொண்டர் படையும் உள்ளது.

ஆனால் ஆட்சியைப் பிடிக்க மேலும் தேவைப்படுவது:

+ அமைதியான தலைமைத் தோற்றம்;
+ செயல்படுத்தக்கூடிய பொருளாதாரத் திட்டம்;
+ அனுபவமுள்ள இரண்டாம் நிலைத் தலைவர்கள்;
+ நிலையான தொகுதி வேட்பாளர்கள்

+ வாக்குச்சாவடி வரை செறிந்த அமைப்பு;
+ உள்ளடக்கிய தமிழர் வரையறை;

+ பெண்கள், தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள், நகர்ப்புற நடுத்தர மக்கள் ஆகியோருக்கான தனித்திட்டங்கள்;
+ தரவுகளுடன் பேசும் பழக்கம்;
+ கட்சிக்குள் வெளிப்படையான ஜனநாயகம்.

நாம் தமிழர் கட்சி என்ன செய்ய வேண்டும்?

முதல் மாற்றம்:

தமிழ்த் தேசியத்தை வாழ்வாதார அரசியலாக மாற்றுதல்

தமிழ்த் தேசியம் தனியாக ஒரு உணர்ச்சிக் கோட்பாடாக இருக்காமல்,

+ வேலைவாய்ப்பு;
+ கல்வி;
+ மருத்துவம்;
+ வீட்டுவசதி;
+ விலைவாசி;
+ தொழில் வளர்ச்சி;
+ நகர்ப்புற நிர்வாகம்;

ஆகியவற்றுக்கான நடைமுறைத் தீர்வுகளாக மொழிபெயர்க்கப்பட வேண்டும்.

இரண்டாவது மாற்றம்: நிழல் அமைச்சரவை :

நிதி, கல்வி, மருத்துவம், வேளாண்மை, தொழில், சுற்றுச்சூழல், சட்டம் ஆகிய துறைகளுக்கென அறியப்பட்ட நிபுணர்கள் கொண்ட நிழல் அமைச்சரவை அமைக்கலாம். ஒவ்வொரு துறைக்கும் ஆண்டு அறிக்கை வெளியிடலாம்.

இதனால் “சீமான் மட்டுமே கட்சி” என்ற தோற்றம் மாறும்.

மூன்றாவது மாற்றம்: வெற்றிக்கான இலக்குத் தொகுதிகள் :

மாநிலம் முழுவதும் போட்டியிட்டாலும், வெற்றி வாய்ப்புள்ள 25–40 தொகுதிகளை முன்னுரிமையாகத் தேர்வு செய்து ஐந்து ஆண்டுகள் தொடர்ச்சியாகப் பணியாற்ற வேண்டும்.

நான்காவது மாற்றம்: உண்மைச் சரிபார்ப்பு அமைப்பு :

தலைவர் மற்றும் நிர்வாகிகளின் உரைகளில் இடம்பெறும் வரலாறு, புள்ளிவிவரம், அறிவியல் தகவல்களை முன்கூட்டியே சரிபார்க்கும் ஆய்வுக்குழு தேவை. தவறு ஏற்பட்டால் உடனடியாகத் திருத்தம் வெளியிடும் பண்பும் உருவாக வேண்டும்.

ஐந்தாவது மாற்றம்: உள்கட்சி ஜனநாயகம் :

கட்சிப் பதவிகளுக்கான காலவரையறை, உள்ளகத் தேர்தல், புகார் தீர்வு ஆணையம், வேட்பாளர் தேர்வு அளவுகோல்கள், நிதி வெளிப்படைமை ஆகியவை வெளியிடப்பட வேண்டும்.

ஆறாவது மாற்றம்: எதிரியை மட்டுமல்ல, மாற்றத்தையும் பேசுதல் :

ஒரு பொதுக்கூட்டத்தில் 70 சதவீத நேரம் மற்ற கட்சிகளை விமர்சித்து, 30 சதவீத நேரம் தன் திட்டத்தைப் பேசுவதற்கு பதிலாக அதன் விகிதத்தை மாற்ற வேண்டும்.
மக்கள் “யார் மோசமானவர்?” என்பதைக் காட்டிலும் “நீங்கள் எதைச் சிறப்பாகச் செய்வீர்கள்?” என்பதற்கான பதிலை எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

சக்ரா கோல்ட் தேயிலைத் தூளோ, பிஸ்கட் நிறுவனமோ தமிழை முன்வைத்து வெற்றி பெறும்போது, அவை நுகர்வோரிடம் அடையாள அன்பை மட்டுமே கேட்கின்றன. ஆனால் சீமான் தமிழ்த் தேசியத்தின் பெயரில் வாக்கு கேட்கும்போது, மக்கள் அவரிடம் அடையாள அன்புடன் ஆட்சித் திறனையும் கேட்கிறார்கள்.

இதுதான் இரண்டிற்கும் இடையிலான அடிப்படை வேறுபாடு.

தமிழ் உணர்வு தமிழ்நாட்டில் பலவீனமாக இல்லை. மாறாக அது மிக வலிமையானது. ஆனால் மக்கள் தங்கள் மொழிப் பற்றையும் வாக்கையும் ஒரே விதமாகப் பயன்படுத்துவதில்லை.

அவர்கள் தமிழைப் பெருமையாக நேசிக்கலாம்; அதே நேரத்தில் வேலைவாய்ப்பு, குடும்பப் பாதுகாப்பு, நலத்திட்டம், வேட்பாளர் நம்பகத்தன்மை, வெற்றி வாய்ப்பு ஆகியவற்றின்  அடிப்படையில் வேறொரு கட்சிக்கு வாக்களிக்கலாம்.

எனவே பிரச்சினை தமிழ்த் தேசியத்தில் இல்லை. அதை முன்வைக்கும் அரசியல் வடிவத்தில் உள்ளது.

தமிழைச் சொல்லும் அரசியலிலிருந்து, தமிழர்களின் அன்றாட வாழ்க்கையை மாற்றிக் காட்டும் அரசியலுக்கு நாம் தமிழர் கட்சி நகர வேண்டும்.

அந்த மாற்றம் நிகழ்ந்தால் அதன் வளர்ந்துவரும் வாக்கு அடித்தளம் தொகுதி வெற்றிகளாக மாறக்கூடும். அது நிகழாவிட்டால், கட்சி தொடர்ந்து அரசியல் விவாதங்களை மாற்றும் சக்தியாக இருக்கும்; ஆனால் ஆட்சியை மாற்றும் சக்தியாக மாறாமல் போகும்.

தமிழ் ஊடகம் இணைய இதழை SUBSCRIBE செய்யுங்கள். SUBSCRIBE செய்ய பொத்தான் மேலே வலது புறம் உள்ளது.