நவநீதம் பிள்ளை தமிழரா? தெலுங்கரா? வன்னியர்கள் குறித்த திருத்தணி விநாயகத்தின் சட்டமன்ற உரை!

தமிழ் ஊடகம் | சிறப்பு வரலாற்று ஆய்வுக் கட்டுரை 

“வன்னியர்களாகிய நாங்கள் தெலுங்கர்களாகப் பதிவு செய்யப்பட்டோம்!” — திருத்தணி கே. விநாயகத்தின் சட்டமன்ற உரை எழுப்பும் வரலாற்றுக் கேள்விகள்!

தென்னாப்பிரிக்கத் தமிழர்களின் புலம்பெயர்வு வரலாறு, நாயுடு–ரெட்டி பட்டங்களின் பின்னணி, சித்தூர் தமிழர்களின் மொழி அடையாளச் சிக்கல், வடக்கு எல்லை மீட்புப் போராட்டம் ஆகியவற்றை இணைக்கும் சிறப்பு ஆய்வு.

தென்னாப்பிரிக்காவில் பிறந்து, பன்னாட்டு மனித உரிமைகள் அரங்கில் உயர்ந்த இடத்தைப் பெற்ற நீதியரசர் நவநீதம் பிள்ளையின் பூர்விகம் குறித்த விவாதம் ஒரு முக்கியமான வரலாற்றுக் கேள்வியை எழுப்புகிறது.

நவநீதம் பிள்ளை தமிழரா? தெலுங்கரா?

அவரது பிறப்புப் பெயர் நவநீதம் நாயுடு. திருமணத்திற்குப் பின்னர் நவநீதம் பிள்ளை என்று அறியப்பட்டார்.

நாயுடு என்றால் தெலுங்கர் என்றும், பிள்ளை என்றால் குறிப்பிட்ட தமிழ்ச் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்றும் பெயர்களின் அடிப்படையில் முடிவு செய்துவிட முடியுமா?

இந்தக் கேள்விக்கு விடை தேடும்போது, சுமார் 67 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழகச் சட்டமன்றத்தில் திருத்தணி கே. விநாயகம் எழுப்பியதாகப் பதிவாகியுள்ள ஒரு கருத்து முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

சித்தூர் மாவட்டத்தில் வாழ்ந்த வன்னியர்கள் ரெட்டி என்ற பட்டத்தைப் பயன்படுத்தியதால் தெலுங்கர்களாகப் பதிவு செய்யப்பட்டதாகவும், தாமும் ரெட்டி என்று அழைக்கப்பட்டாலும் மொழியாலும் பண்பாட்டாலும் தமிழர் என்றும் அவர் கூறியதாக வரலாற்று நூல்களில் மேற்கோள் காணப்படுகிறது.

இந்த உரை நவநீதம் பிள்ளையின் குடும்ப வரலாற்றை நேரடியாக நிரூபிக்கவில்லை. ஆனால் ஒரு சமூகத்தின் பெயர், பட்டம், மொழி, இன அடையாளம் ஆகியவற்றுக்கிடையே உருவாகக்கூடிய முரண்பாடுகளை ஆராய்வதற்கான முக்கியமான வரலாற்றுப் பின்னணியை வழங்குகிறது.

1. யார் இந்த நவநீதம் பிள்ளை?

1941 செப்டம்பர் 23ஆம் நாள் தென்னாப்பிரிக்காவின் டர்பன் நகரிலுள்ள கிளேர்வுட் பகுதியில் பிறந்தவர் நவநீதம் பிள்ளை.

அவரது பிறப்புப் பெயர் நவநீதம் நாயுடு (Navanethem Naidoo).

தந்தை நாராயணசாமி நாயுடு (Narrainsamy Naidoo). தாய் சாந்தம்மா நாயுடு (Santhama Naidoo).

இந்தியாவிலிருந்து தென்னாப்பிரிக்காவுக்குக் குடிபெயர்ந்த ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களின் வழித்தோன்றலாகப் பிறந்த நவநீதம் பிள்ளை, அந்நாட்டின் நிறவெறி ஆட்சிக்காலத்தில் கல்வி மற்றும் தொழில்வாய்ப்புகளில் நிலவிய தடைகளை எதிர்கொண்டு சட்டம் பயின்றார்.

பின்னர் தென்னாப்பிரிக்க உயர் நீதிமன்ற நீதிபதியாகவும், ருவாண்டாவுக்கான பன்னாட்டுக் குற்றவியல் தீர்ப்பாயத்தின் நீதிபதியாகவும், பன்னாட்டுக் குற்றவியல் நீதிமன்றத்தின் நீதிபதியாகவும் பணியாற்றினார்.

2008 முதல் 2014 வரை ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் உயர் ஆணையராகப் பொறுப்பு வகித்தார்.

இலங்கையில் நடைபெற்ற போர்க்கால மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பாகப் பன்னாட்டு விசாரணை மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் குறித்த விவாதங்களில் முக்கியமான பங்களிப்பை வழங்கியவர் என்பதால், உலகத் தமிழர்களிடையே நன்கு அறியப்பட்டவர்.

அவரைத் தமிழ் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த தென்னாப்பிரிக்கர் என்று பல வாழ்க்கை வரலாற்று ஆதாரங்கள் குறிப்பிடுகின்றன.

2. பிறப்பில் நாயுடு; திருமணத்திற்குப் பின்னர் பிள்ளை!

நவநீதம் பிள்ளையின் குடும்ப வரலாற்றில் முதலில் தெளிவுபடுத்த வேண்டியது அவரது பெயர்.

அவர் பிறந்தபோது பெற்ற பெயர் நவநீதம் நாயுடு.

1965ஆம் ஆண்டு வழக்கறிஞர் பரஞ்சோதி கேபி பிள்ளையை (Paranjothy Gaby Pillay) திருமணம் செய்த பின்னர் பிள்ளை என்ற குடும்பப்பெயரைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினார்.

எனவே அவரது பிறப்புவழிச் சமூகத்தை அறிந்துகொள்ள பிள்ளை என்ற திருமணத்திற்குப் பிந்தைய பெயரை முதன்மை ஆதாரமாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.

அதேபோல் நாயுடு என்ற பெயரை வைத்துக்கொண்டு மட்டும் அவரது குடும்பம் தெலுங்கு மொழிவழி மரபைச் சேர்ந்தது என்று முடிவெடுக்கவும் முடியாது.

நாயுடு என்பது தெலுங்கு மொழிவழிச் சமூகங்களுடன் வரலாற்றுத் தொடர்புடைய பட்டமாக இருந்தாலும், தமிழ்நாட்டிலும் தமிழ் பேசும் குடும்பங்களிலும் இப்பெயர் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

ஒரு பட்டத்தின் வரலாற்றுத் தோற்றமும், அதனைப் பயன்படுத்திய குடும்பத்தின் மொழி அடையாளமும் எப்போதும் ஒன்றாக இருக்க வேண்டியதில்லை.

இந்த வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ள சித்தூர், திருத்தணி பகுதிகளின் வரலாறு முக்கியமானதாகிறது.

3. சட்டமன்றத்தில் திருத்தணி கே. விநாயகம் எழுப்பிய மொழி அடையாளச் சிக்கல்

தமிழகத்தின் வடக்கு எல்லைப் பகுதிகளை மீட்பதற்காக நடைபெற்ற போராட்டங்களில் முக்கியமான பங்கு வகித்தவர்களில் ஒருவர் திருத்தணி கே. விநாயகம்.

அன்றைய சித்தூர் மாவட்டத்தின் தமிழ்ப் பகுதிகளைத் தமிழ்நாட்டுடன் இணைக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை நீண்டகால அரசியல் போராட்டமாக வளர்ந்தது.

இந்தப் பின்னணியில், 1959 ஏப்ரல் 27ஆம் நாள் சட்டமன்றத்தில் கே. விநாயகம் பேசியதாகக் குறிப்பிடப்படும் உரை முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

அந்த உரையின் கருத்து, சித்தூர் மாவட்டத்தில் வாழ்ந்த வன்னியர்கள் ரெட்டி என்ற பட்டத்தைப் பயன்படுத்தியதால் தெலுங்கர்களாகப் பதிவு செய்யப்பட்டனர் என்பதாகும்.

தாமும் ரெட்டி என்று அழைக்கப்பட்டாலும், மொழியாலும் பண்பாட்டாலும் தமிழர் என்று விநாயகம் வலியுறுத்தியதாகப் பதிவு கூறுகிறது.

இந்த உரை தொடர்பான மேற்கோள்கள் பழ. நெடுமாறன் எழுதிய தமிழன் இழந்த மண் (1995) நூலை ஆதாரமாகக் காட்டும் பதிவுகள் இணையத்தில் உள்ளன.

ஒரு குடும்பம் தமிழைப் பேசினாலும், அதன் சமூகப் பட்டத்தின் அடிப்படையில் தெலுங்கு மொழிவழிச் சமூகமாக வகைப்படுத்தப்பட்டிருக்க முடியுமா?

இந்தக் கேள்வியைச் சித்தூர் மாவட்டத்தின் மொழி, நிர்வாகம், கல்வி மற்றும் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு வரலாற்றுடன் இணைத்து ஆராய வேண்டும்.

4. வன்னியர்கள் எவ்வாறு தெலுங்கர்களாகப் பதிவு செய்யப்பட்டார்கள்?

கே. விநாயகத்தின் உரையில் குறிப்பிடப்பட்டதாகக் கூறப்படும் வரலாற்றுச் சிக்கலை இரண்டு நிலைகளில் ஆராய வேண்டும்.

முதலாவது, சமூகப் பட்டங்களின் பயன்பாடு.

தமிழகத்தின் வடக்குப் பகுதிகளிலும், தமிழ்–தெலுங்கு மொழிகள் சந்திக்கும் எல்லைப் பகுதிகளிலும் பல்வேறு சமூகங்கள் தங்களுடைய மரபுப் பட்டங்களைப் பயன்படுத்தி வந்துள்ளன.

ஒரே பட்டத்தை வெவ்வேறு மொழிவழிச் சமூகங்கள் பயன்படுத்தியிருக்கலாம். எடுத்துக்காட்டாக, கோயமுத்தூர் மாவட்டத்தில் கன்னடம் பேசும் கவுடர்கள் கவுண்டர்கள் என்று பேச்சுவாக்கில் அழைக்கப்படுகின்றனர். தமிழர்களான கொங்கு வேளாளர் மக்கள்தான் கவுண்டர்கள் என்று அழைக்கப்படுவது தமிழ்நாட்டின் வழக்கம்.

இரண்டாவது, நிர்வாகப் பதிவுகளில் மொழி அடையாளம் எவ்வாறு வகைப்படுத்தப்பட்டது என்பது.

ஒருவரின் பெயர், குடும்பப் பட்டம், வீட்டில் பேசும் மொழி, கல்வி கற்ற மொழி, நிர்வாகத்தில் பயன்படுத்திய மொழி ஆகியவை ஒன்றுக்கொன்று மாறுபட்டிருக்கக்கூடும்.

குறிப்பாக மொழி எல்லைப் பகுதிகளில் இந்த வேறுபாடு அதிகமாகக் காணப்படும்.

ஆனால் இங்கே மிக முக்கியமான வரலாற்று வேறுபாடு ஒன்று உள்ளது.

சில வன்னியர் குடும்பங்கள் ரெட்டி என்ற பட்டத்தைப் பயன்படுத்தின என்பது ஒரு கூற்று. அந்தக் காரணத்தால் அவர்கள் அதிகாரப்பூர்வமாகத் தெலுங்கர்களாகப் பதிவு செய்யப்பட்டார்கள் என்பது மற்றொரு கூற்று.

அதேபோல், ஒரு பகுதியின் தமிழ்ப் பள்ளிகள் தெலுங்குப் பள்ளிகளாக மாற்றப்பட்டதாகவும் விநாயகம் சட்டப்பேரவையிலேயே பதிவு செய்திருக்கிறார்.

ஒரு சமூகத்தின் மொழி மாற்றம் இயல்பான சமூகமொழியியல் மாற்றமாகவும் நிகழலாம்; அரசின் நிர்வாகக் கொள்கைகளால் ஊக்குவிக்கப்பட்ட மாற்றமாகவும் நிகழலாம் என்பது இதன் மூலம் தெளிவாகிறது.

 5. திருத்தணி – சித்தூர்: தமிழர்களின் வடக்கு எல்லை வரலாறு

திருத்தணி, சித்தூர் பகுதிகள் தமிழுக்கும் தெலுங்குக்கும் இடையே நீண்டகால மொழி, பண்பாட்டு, அரசியல் தொடர்புகளைக் கொண்ட எல்லைப் பகுதிகளாக விளங்கின.

1953ஆம் ஆண்டு ஆந்திர மாநிலம் உருவானபோது, மொழிவழி மாநில எல்லைகள் குறித்த பிரச்சினைகள் தீவிரமடைந்தன.

தமிழர்கள் அதிகம் வாழும் பகுதிகள் தமிழ்நாட்டுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்து வடக்கு எல்லை மீட்புப் போராட்டம் நடைபெற்றது.

ம.பொ. சிவஞானம் உள்ளிட்ட தலைவர்களும், உள்ளூர் தமிழர் இயக்கங்களும் இந்தப் போராட்டத்தில் பங்கேற்றனர்.

திருத்தணி 1960ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாட்டுடன் இணைக்கப்பட்டது.

இந்த வரலாறு, மொழி அடையாளம் என்பது தனிநபரின் விருப்பம் மட்டுமல்ல; அரசியல் எல்லைகள், நிர்வாகம், கல்வி, சமூக உறவுகள் ஆகியவற்றுடனும் தொடர்புடையது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

திருத்தணி கே. விநாயகத்தின் உரையை இந்தப் பின்னணியில்தான் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

அவர் எழுப்பியதாகப் பதிவாகியுள்ள கேள்வி, ஒரு சமூகத்தின் பெயரைக் குறித்தது மட்டுமல்ல; தமிழராக வாழ்ந்தவர்களின் மொழி அடையாளம் நிர்வாகப் பதிவுகளில் எவ்வாறு பிரதிபலிக்கப்பட்டது என்பதையும் பற்றியது.

6. தென்னாப்பிரிக்காவுக்குச் சென்ற தமிழர்களும் தெலுங்கர்களும்

1860ஆம் ஆண்டு தொடங்கி 1911ஆம் ஆண்டு வரை சுமார் 1,52,184 இந்திய ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் தென்னாப்பிரிக்காவின் நடால் பகுதிக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர்.

இவர்களில் தமிழ்நாடு, ஆந்திரம் மற்றும் வடஇந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் இருந்தனர். சென்னை, கல்கத்தா ஆகிய துறைமுகங்கள் முக்கியப் புறப்பாட்டு மையங்களாக இருந்தன.

கரும்புத் தோட்டங்கள், தேயிலைத் தோட்டங்கள், சுரங்கங்கள் மற்றும் பிற தொழில்களில் அவர்கள் பணியாற்றினர்.

அந்தக் குடியேற்றத்தின் வழித்தோன்றலாகப் பிறந்தவர்தான் நவநீதம் பிள்ளை.

அவரது முன்னோர்கள் 1890களில் இந்தியாவிலிருந்து தென்னாப்பிரிக்காவுக்குச் சென்றதாக வாழ்க்கை வரலாற்றுக் குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன.

இங்கே கவனிக்க வேண்டிய செய்தி ஒன்று உள்ளது.

அவர்கள் சென்னை மாகாணத்திலிருந்து சென்றவர்கள் என்பதால் மட்டுமே இன்றைய தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று முடிவு செய்ய முடியாது.

ஏனெனில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கால சென்னை மாகாணத்தில் இன்றைய ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் சில பகுதிகளும் இடம்பெற்றிருந்தன.

எனவே நவநீதம் பிள்ளையின் குடும்பத்தின் துல்லியமான இந்தியப் பூர்விகத்தைக் கண்டறிய, அக்காலக் குடியேற்ற ஆவணங்களை ஆராய வேண்டியுள்ளது.

7. 1.52 இலட்சம் இந்தியர்களின் பூர்விகத்தைக் கண்டறிய உதவும் ஆவணங்கள்!

தென்னாப்பிரிக்காவின் University of KwaZulu-Natal பல்கலைக்கழகத்துடன் தொடர்புடைய Gandhi-Luthuli Documentation Centre, 1860–1911 காலகட்டத்தில் நடால் பகுதிக்கு வந்த இந்திய ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களின் வரலாற்றுப் பதிவுகளைப் பாதுகாத்து வருகிறது.

இந்தப் பதிவுகளில் பின்வரும் விவரங்கள் இடம்பெறுகின்றன:

+ தொழிலாளரின் பெயர், தந்தையின் பெயர், வயது.

+ இந்தியாவில் வந்த பகுதி மற்றும் ஊர் பற்றிய விவரங்கள்.

+ கப்பலின் பெயர், வருகை விவரங்கள், ஒப்பந்தப் பதிவு எண்.

+ அக்கால அதிகாரிகள் பதிவு செய்த சமூக அடையாளம் மற்றும் பணியமர்த்தப்பட்ட இடம்.

8. திருத்தணி விநாயகத்தின் உரைக்கும் நவநீதம் பிள்ளையின் குடும்பத்திற்கும் தொடர்பு உள்ளதா?

இந்தக் கேள்விக்கு மிகுந்த கவனத்துடன் விடையளிக்க வேண்டும்.

திருத்தணி கே. விநாயகத்தின் உரை, தமிழ்ப் பகுதிகளில் வாழ்ந்த சில குடும்பங்கள் பயன்படுத்திய சமூகப் பட்டங்களுக்கும் அவர்களுடைய மொழி அடையாளத்திற்கும் இடையே முரண்பாடு இருந்ததாக முன்வைக்கப்படும் வரலாற்றுச் சான்றாகும்.

நவநீதம் பிள்ளையின் பிறப்புப் பெயரான நாயுடு, தெலுங்கு மரபுத் தொடர்பைக் கொண்டிருக்கக்கூடிய பட்டமாகும்.

ஆனால் ரெட்டி என்ற பட்டம் குறித்த விநாயகத்தின் கூற்றை, நாயுடு என்ற பெயருடைய நவநீதம் பிள்ளையின் குடும்பத்திற்கான நேரடிச் சான்றாக மாற்றிவிட முடியாது.

இரண்டு பெயர்களும் வேறுபட்டவை. அவற்றின் சமூகப் பயன்பாடுகளும் வரலாறுகளும் தனித்தனியாக ஆராயப்பட வேண்டும்.

நவநீதம் பிள்ளையின் முன்னோர்கள் திருத்தணி, சித்தூர் பகுதிகளிலிருந்து சென்றவர்கள் என்பதற்கும் இதுவரை நேரடிச் சான்று கிடைக்கவில்லை.

எனவே விநாயகத்தின் உரை இந்த ஆய்வில் ஒரு முக்கியமான ஒப்பீட்டு வரலாற்று ஆதாரமாகப் பயன்படலாம். ஆனால் நவநீதம் பிள்ளையின் வம்சாவளியை நிரூபிக்கும் ஆவணமாகப் பயன்படுத்த முடியாது.

9. தமிழர், தெலுங்கர், வன்னியர் — மூன்று அடையாளங்களையும் எவ்வாறு புரிந்துகொள்வது?

தமிழர், தெலுங்கர் என்பவை முதன்மையாக மொழி மற்றும் பண்பாட்டு அடையாளங்களைக் குறிக்கின்றன.

வன்னியர் என்பது ஒரு சமூக அடையாளம்.

ஒருவரின் சமூக அடையாளமும் மொழி அடையாளமும் எப்போதும் ஒரே வகையில் அமைந்திருக்க வேண்டியதில்லை.

ஒரு குடும்பம் பல தலைமுறைகளாகத் தமிழைப் பேசிவந்திருக்கலாம். அதன் முன்னோர்கள் வேறு மொழி பேசும் பகுதிகளிலிருந்து குடிபெயர்ந்திருக்கலாம். அதேபோல் ஒரு குடும்பம் தலைமுறைகளுக்கிடையே தனது முதன்மையான பேச்சுமொழியை மாற்றிக்கொண்டிருக்கலாம்.

இத்தகைய வரலாற்று மாற்றங்கள் உலகின் பல புலம்பெயர்ந்த சமூகங்களில் காணப்படுகின்றன.

ஆனால் குறிப்பிட்ட ஒரு குடும்பத்தில் அத்தகைய மாற்றம் நடந்தது என்பதை நிரூபிக்கக் குடும்ப ஆவணங்களும் தலைமுறைத் தொடர்புகளும் தேவை.

நவநீதம் பிள்ளையின் குடும்பம் குறித்தும் இதே ஆய்வு நெறிமுறையையே பின்பற்ற வேண்டும்.

10. இறுதியாக, நவநீதம் பிள்ளை தமிழரா? தெலுங்கரா?

கிடைத்துள்ள ஆதாரங்களை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது சில முடிவுகளைத் தெளிவாகக் கூற முடிகிறது.

முதலாவது: நவநீதம் பிள்ளை தமிழ் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த தென்னாப்பிரிக்கர் என்று பல நம்பகமான வாழ்க்கை வரலாற்று மற்றும் செய்தி ஆதாரங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. 2026 அக்டோபர் 9ஆம் தேதி வெளியான செய்திகளிலும் இந்த அடையாளம் பதிவாகியுள்ளது.

இரண்டாவது: அவரது பிறப்புப் பெயர் நாயுடு. இந்தப் பெயர் தெலுங்கு மொழிவழி மரபுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம். ஆனால் அதன் அடிப்படையில் மட்டும் அவரது குடும்பத்தின் மொழிவழிப் பூர்விகத்தைத் தீர்மானிக்க முடியாது.

மூன்றாவது: அவர் வன்னியர் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதை உறுதிப்படுத்தும் நேரடி குடும்ப அல்லது குடியேற்ற ஆவணம் கிடைக்கவில்லை.

நான்காவது: திருத்தணி கே. விநாயகம் சட்டமன்றத்தில் முன்வைத்ததாகப் பதிவாகியுள்ள கருத்து, சமூகப் பட்டங்களின் அடிப்படையில் மொழி அடையாளம் வகைப்படுத்தப் பட்டிருக்கக்கூடிய சிக்கலை வெளிப்படுத்துகிறது. ஆனால் அது நவநீதம் பிள்ளையின் குடும்பத்துடன் நேரடியாக இணைக்கப்படவில்லை.

ஐந்தாவது: அவரது முன்னோர்களின் பூர்விக ஊரை உறுதிப்படுத்தத் தென்னாப்பிரிக்கக் குடியேற்றப் பதிவுகளில் குடும்பத் தொடர்பை நிறுவ வேண்டியுள்ளது.

நவநீதம் பிள்ளையின் பூர்விகத்தைப் பற்றிய இந்த ஆய்வு, ஒரு தனிநபரின் மொழி அடையாளம் குறித்த விவாதத்தைத் தாண்டி, தமிழர்களின் புலம்பெயர்வு வரலாற்றையும் வடக்கு எல்லைப் பகுதிகளின் சமூகமொழி வரலாற்றையும் இணைக்கிறது.

ஒரு பெயர், ஒரு பட்டம், ஒரு நிர்வாகப் பதிவு ஆகியவை ஒரு குடும்பத்தின் முழுமையான வரலாற்றைச் சொல்லிவிடுவதில்லை.

திருத்தணி கே. விநாயகத்தின் சட்டமன்ற உரை எழுப்பும் கேள்வியும் இதுதான்: ஒருவரின் சமூகப் பட்டம் அவரது மொழி அடையாளத்தை மறைத்துவிட முடியுமா?

அந்தக் கேள்விக்கு விடை காண அக்கால சட்டமன்ற விவாதங்கள், மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்புகள், கல்வி மற்றும் நிர்வாகப் பதிவுகள் ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.

அதேபோல் நவநீதம் பிள்ளையின் இந்தியப் பூர்விகத்தை அறிய அவரது முன்னோர்களின் குடியேற்ற ஆவணங்களைத் தேட வேண்டும்.

ஆவண ஆய்வில் கிடைத்த தகவல்!

தென்னாப்பிரிக்காவின் University of KwaZulu-Natal பல்கலைக்கழகத்தின் Gandhi-Luthuli Documentation Centre வெளியிட்டுள்ள Indian Indentured Labour Immigration Registers ஆவணத்தில் முக்கியமான வரலாற்றுப் பதிவு ஒன்று காணப்படுகிறது.

143784 என்ற ஒப்பந்தத் தொழிலாளர் பதிவெண்ணில், நாராயணசாமி (NARRAINSAMY) என்பவர் 1910ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் Umhloti V என்ற கப்பலில் சென்னைத் துறைமுகத்திலிருந்து தென்னாப்பிரிக்காவின் நடால் பகுதிக்குச் சென்றதாகப் பதிவாகியுள்ளது.

அப்போது அவருக்கு வயது 29. அவரது தந்தையின் பெயர் KANDASAMY NK என்றும், சமூக அடையாளம் Vannia (வன்னியர்) என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அவரது பூர்விகம் தென்னாற்காடு மாவட்டம், திண்டிவனம் தாலுகா, GINJER கிராமம் என்று பதிவாகியுள்ளது. GINJER என்பது செஞ்சியைக் குறிக்கக்கூடும்; இதனை மேலும் உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

தென்னாப்பிரிக்காவில் Natal Estates Ltd., Mt. Edgecombe / Verulam Sugar நிறுவனத்தில் அவர் பணியமர்த்தப்பட்டதாகவும் ஆவணம் தெரிவிக்கிறது.

இங்கு கவனிக்க வேண்டிய முக்கியமான தகவல் ஒன்று உள்ளது. நவநீதம் பிள்ளையின் தந்தையின் பெயரும் நாராயணசாமி நாயுடு (Narrainsamy Naidoo) என்பதாகும்.

1910ஆம் ஆண்டில் 29 வயதாக இருந்த இந்த நாராயணசாமிக்கு, நவநீதம் பிள்ளை பிறந்த 1941ஆம் ஆண்டில் சுமார் 60 வயதாகியிருக்கும். எனவே காலக்கணக்கின்படி இவர் நவநீதம் பிள்ளையின் தந்தையாக இருந்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்று நிராகரிக்க முடியாது.

ஆனால், குடியேற்றப் பதிவில் இடம்பெற்றுள்ள இந்த நாராயணசாமிதான் நவநீதம் பிள்ளையின் தந்தை என்பதை உறுதிப்படுத்துவதற்கான குடும்ப வம்சாவளி ஆவணங்களோ, பிறப்புப் பதிவுகளோ, பிற நேரடிச் சான்றுகளோ தற்போது கிடைக்கவில்லை.

ஆகவே, தென்னாற்காடு மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த வன்னியர் சமூக நாராயணசாமி ஒருவர் 1910ஆம் ஆண்டு தென்னாப்பிரிக்காவுக்குக் குடிபெயர்ந்தார் என்பது ஆவணத்தின் மூலம் உறுதியாகிறது. ஆனால் அவர்தான் நவநீதம் பிள்ளையின் தந்தை என்றோ, அதனடிப்படையில் நவநீதம் பிள்ளை வன்னியர் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்றோ இப்போதைக்கு முடிவு செய்ய இயலாது.

வரலாற்று ஆய்வில் பெயர் ஒற்றுமை ஒரு முக்கியமான தடயமாக இருக்கலாம்; ஆனால் குடும்ப உறவை நிரூபிக்கத் தொடர்ச்சியான ஆவணச் சான்றுகள் அவசியம்.

இன்றைய ஆதாரங்களின்படி நவநீதம் பிள்ளையைத் தமிழ் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த தென்னாப்பிரிக்கர் என்று குறிப்பிடலாம். ஆனால் அவரது குடும்பத்தின் குறிப்பிட்ட பூர்விக ஊரையோ, தெலுங்கு மொழிவழி முன்னோர் தொடர்பையோ, வன்னியர் சமூகத் தொடர்பையோ உறுதியாக நிறுவ இன்னும் ஆவணங்கள் தேவை.

அந்த ஆவணங்கள் கிடைக்கும்போதுதான் இந்த வரலாற்றுக் கேள்விக்குத் துல்லியமான விடை கிடைக்கும்.

ஆய்வு ஆதாரங்கள் :

1. [Gandhi-Luthuli Documentation Centre – Indian Indentured Immigration Registers, 1860–1911](https://gldc.ukzn.ac.za/ships-list-1860-1911/)

2. [South African History Online – Ship List of Indian Indentured Labourers](https://sahistory.org.za/article/ship-list-indian-indentured-labourers)

3. [University of KwaZulu-Natal – Archival Services and Collections](https://gldc.ukzn.ac.za/services-and-collections/)

4. [கே. விநாயகம் – சட்டமன்ற உரை தொடர்பான இரண்டாம் நிலை மேற்கோள்](https://ta.wikiquote.org/wiki/கே._விநாயகம்)

5. பழ. நெடுமாறன், தமிழன் இழந்த மண், தமிழ்க்குலம் பதிப்பகம், 1995 — இணைய மேற்கோளில் குறிப்பிடப்பட்ட நூல்