தீபாவளி தமிழர் தொன்மை மரபா? சங்க இலக்கியம் கூறும் உண்மை

தீபாவளி: தமிழர் தொன்மை மரபா? பிற்காலப் பண்பாட்டுக் கலப்பா?

சங்க இலக்கியம், வானியல், புராணங்கள், கல்வெட்டுகள் வழியாக ஒரு வரலாற்று ஆய்வு

--வளர்மெய்யறிவான் (எ) விசுவா விசுவநாத், ஆசிரியர் : தமிழ் ஊடகம்

தீபாவளி இந்தியாவின் முக்கியமான பண்டிகைகளில் ஒன்று. இன்று வீடுகள் தோறும் விளக்கேற்றுதல், புத்தாடை அணிதல், இனிப்புகள் பகிர்தல், பட்டாசு வெடித்தல் எனக் கொண்டாடப்படும் இவ்விழாவின் வரலாறு என்ன?

இது சங்ககாலத் தமிழர்களின் தொன்மையான விழாவா? அல்லது வெவ்வேறு பகுதிகளில் நிலவிய விளக்கு வழிபாட்டு மரபுகளும், புராணக் கதைகளும் இணைந்து உருவாக்கிய பிற்காலப் பண்பாட்டு விழாவா?

இந்தக் கேள்விக்கு விடை காண சங்க இலக்கியம், வானியல், புராணங்கள், கல்வெட்டுகள் ஆகியவற்றைத் தனித்தனியாக ஆராய வேண்டியுள்ளது.

சங்க இலக்கியத்தில் தீபாவளி இருக்கிறதா?

சங்க இலக்கியங்களை ஆராயும்போது ஒரு சுவையான செய்தி கிடைக்கிறது.

அகநானூறு 141ஆம் பாடல் கார்த்திகை மாத விளக்கீட்டு விழாவைப் பற்றிய முக்கியமான குறிப்பைக் கொண்டுள்ளது.

நிலவு நிறைந்த இரவு, அறுமீன் எனப்படும் கார்த்திகை விண்மீன் கூட்டம், வீதிகளில் ஏற்றப்பட்ட விளக்குகள், மாலைகள், மக்கள் ஒன்றுகூடிக் கொண்டாடும் விழா என ஒரு நகரத்தின் கொண்டாட்டத்தைப் பாடல் சித்தரிக்கிறது.

குறுமுயல் மறுநிறம் கிளர, மதி நிறைந்து,

அறுமீன் சேரும் அகல்இருள் நடுநாள்;

மறுகுவிளக் குறுத்து, மாலை தூக்கிப்...

இந்த வரிகள் முக்கியமானவை.

சங்ககாலத் தமிழர்களிடம் விளக்கேற்றும் விழா இருந்தது என்பதற்கு இது நேரடியான இலக்கியச் சான்று. குறிப்பாக நிலவு மற்றும் கார்த்திகை விண்மீன் கூட்டத்துடன் தொடர்புடைய விழாவாக இது அமைந்துள்ளது.

ஆனால் இங்கு ஒரு வேறுபாட்டைக் கவனிக்க வேண்டும்.

இது இன்றைய ஐப்பசி அமாவாசைத் தீபாவளிக்கான சான்று அல்ல. கார்த்திகை முழுநிலவு சார்ந்த விளக்கீட்டுக்கான சான்று.

அதாவது, தமிழர்களின் பழமையான விளக்கு விழா மரபை நிரூபிக்கும் சங்க இலக்கியச் சான்று இருக்கிறது. ஆனால் சங்க இலக்கியங்களில் இன்றைய தீபாவளி என்ற பெயரிலோ, நரகாசுரன் வதத்துடனோ தொடர்புடைய விழா பற்றிய நேரடிச் சான்று இதுவரை கண்டறியப்படவில்லை.

இந்த வேறுபாடு வரலாற்று ஆய்வில் மிகவும் முக்கியமானது.

தீபாவளி: தமிழர் தொன்மை மரபா? பிற்காலப் பண்பாட்டுக் கலப்பா?

சங்க இலக்கியம், வானியல், புராணங்கள், கல்வெட்டுகள் வழியாக ஒரு வரலாற்று ஆய்வு

தீபாவளி என்றாலே நரகாசுரன் வதம், கிருஷ்ணரின் வெற்றி, இருளை அகற்றும் ஒளி என்ற கதைகளே பெரும்பாலானோரின் நினைவுக்கு வருகின்றன. ஆனால் இந்த விழாவின் உண்மையான வரலாறு என்ன? சங்ககாலத் தமிழர்களிடம் தீபாவளி கொண்டாடப்பட்டதா? அல்லது தமிழர்களின் ஏற்கெனவே இருந்த விளக்கீட்டு மரபுகளுடன் பிற்காலத்தில் உருவான புராணங்களும் பிற பண்பாட்டு மரபுகளும் இணைந்தனவா?

இக்கேள்விகளுக்கு விடை காண இலக்கியங்களையும், வானியல் கணக்குகளையும், புராணங்களையும், கல்வெட்டுகளையும் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது அவசியம்.

சங்க இலக்கியம் சொல்லும் விளக்குத் திருவிழா!

சங்க இலக்கியத்தில் தீபாவளி என்ற பெயர் நேரடியாக இடம்பெறவில்லை. ஆனால் விளக்கேற்றிக் கொண்டாடிய பழமையான விழாவுக்குச் சான்று இருக்கிறது.

அகநானூறு 141ஆம் பாடலில் நக்கீரர், கார்த்திகை விண்மீனும் முழுநிலவும் தொடர்புடைய இரவையும், வீதிகளில் விளக்கேற்றியும் மாலைகள் தொங்கவிட்டும் மக்கள் ஒன்றுகூடிக் கொண்டாடும் விழாவையும் அழகாகப் பதிவு செய்துள்ளார்.

குறுமுயல் மறுநிறம் கிளர, மதி நிறைந்து,

அறுமீன் சேரும் அகல்இருள் நடுநாள்;

மறுகுவிளக் குறுத்து, மாலை தூக்கிப்,

பழவிறல் மூதூர்ப் பலருடன் துவன்றிய

விழவுடன் அயர...

இங்கு குறிப்பிடப்படும் அறுமீன் என்பது கார்த்திகை விண்மீன் கூட்டத்தைக் குறிக்கிறது. முழுநிலவு, விண்மீன், விளக்குகள், மாலைகள், மக்கள் கூட்டம் என ஒரு நகரின் விழாக்கோலம் நம் கண்முன்னே விரிகிறது.

அகநானூறு 11ஆம் பாடலிலும் ஒளவையார் மகளிர் ஏற்றிய விளக்குகளின் வரிசையைப் போன்ற மலரமைப்பை உவமையாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

இதிலிருந்து சங்ககாலத் தமிழர்களிடம் விளக்கேற்றும் விழா மரபு இருந்தது என்பது தெளிவாகிறது.

ஆனால் ஒரு முக்கியமான வேறுபாடு உண்டு. இவை கார்த்திகை விளக்கீட்டுடன் தொடர்புடைய சான்றுகள். இன்றைய ஐப்பசி அமாவாசைத் தீபாவளிக்கான நேரடிச் சான்றுகள் அல்ல.

ஐப்பசி அமாவாசை: வானியல் பின்னணி என்ன?

தீபாவளி பொதுவாக ஐப்பசி மாத அமாவாசையை ஒட்டி வருகிறது. இதன் பின்னணியில் சூரியன், சந்திரன் ஆகியவற்றின் இயக்கம் சார்ந்த காலக்கணிப்பு உள்ளது.

அமாவாசை என்பது சந்திரன் பூமியிலிருந்து பார்க்கும்போது சூரியனுக்கு ஏறத்தாழ ஒரே திசையில் அமையும் நிலை. அப்போது சந்திரனின் ஒளிரும் பகுதி பூமியை நோக்கி இருப்பதில்லை. எனவே இரவு வானில் நிலவு பெரும்பாலும் தெரிவதில்லை.

இதுவே அமாவாசை.

இங்கு இன்னொரு சுவாரசியமான செய்தி உள்ளது. ஐப்பசி என்பது சூரியனின் இயக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட தமிழ்மாதம். அமாவாசை என்பது சந்திரனின் இயக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட திதி.

இந்த இரண்டு காலக்கணிப்பு முறைகளும் இணையும் நாளில்தான் தீபாவளி அமைகிறது.

வடஇந்தியாவின் பூர்ணிமாந்த சந்திரமானக் கணக்கில் இது கார்த்திகை அமாவாசை என்றும், அமாந்தக் கணக்கில் ஆஷ்வயுஜ அமாவாசை என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது.

அமாவாசை இரவில் நிலவொளி இல்லாத சூழலில் விளக்கேற்றுவது இயற்கையின் இருளுக்கு எதிரான பண்பாட்டுச் செயலாகவும், ஒளி, பாதுகாப்பு, செழிப்பு ஆகியவற்றின் குறியீடாகவும் பொருள் பெறுகிறது.

ஆனால் அமாவாசை என்பதே தீபாவளியின் தோற்றத்திற்கான ஒரே காரணம் என்று கூறுவதற்கு வரலாற்று ஆதாரம் இல்லை.

நரகாசுரன் கதை: தொடக்ககால மரபா, பிற்கால இணைப்பா?

தீபாவளியுடன் இன்று அதிகம் தொடர்புபடுத்தப்படும் கதை நரகாசுரன் வதம்.

நரகாசுரன் தேவர்களுக்கும் மக்களுக்கும் தொல்லை கொடுத்ததாகவும், கிருஷ்ணர் அவனை அழித்து சிறைப்பட்ட பெண்களை விடுவித்ததாகவும் புராணங்கள் கூறுகின்றன.

இந்த நரகாசுரன் கதை மகாபாரதம், ஹரிவம்சம், பாகவத புராணம் உள்ளிட்ட நூல்களில் வெவ்வேறு வடிவங்களில் இடம்பெறுகிறது.

ஆனால் இங்கு ஒரு முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது.

நரகாசுரன் கொல்லப்பட்ட நாளை ஆண்டுதோறும் தீபாவளியாகக் கொண்டாட வேண்டும் என்று கிருஷ்ணர் அறிவித்ததாக இந்தப் பழைய இதிகாசங்கள் கூறுகின்றனவா?

இந்தக் கேள்விக்கு வரலாற்று ஆய்வாளர் பி.கே. கோடே (P. K. Gode) அளித்துள்ள விளக்கம் குறிப்பிடத்தக்கது.

அவரது Studies in Indian Cultural History ஆய்வின்படி, மகாபாரதம், ஹரிவம்சம், பாகவத புராணம் ஆகியவற்றில் நரகாசுரன் வதம் இடம்பெற்றாலும், அவனது வேண்டுகோளின்படி அந்த நாளைக் கொண்டாட வேண்டும் என்று கிருஷ்ணர் உத்தரவிட்டதாக அவற்றில் குறிப்பிடப்படவில்லை.

மேலும், நரக சதுர்த்தசி என்ற பெயர் முதலில் நரகம் அல்லது இறந்தோர் உலகம் தொடர்பான வழிபாட்டு மரபுடன் தொடர்புடையதாக இருந்து, பின்னர் நரகாசுரன் என்ற புராணப் பாத்திரத்துடன் இணைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்றும் அவர் கருதுகிறார்.

இதற்கு அவர் முன்வைக்கும் முக்கியமான காரணம், நரக சதுர்த்தசிக்கு முந்தைய திரயோதசியில் எம வழிபாடும், அமாவாசையில் முன்னோர் வழிபாடும் இடம்பெறும் சடங்கு வரிசையாகும்.

இது கவனிக்கத்தக்க வரலாற்றுக் கருதுகோள். நரகாசுரன் கதை பழையது என்பதற்காகவே தீபாவளியும் அந்தக் கதையிலிருந்து தோன்றியது என்று முடிவெடுக்க முடியாது.

ஒரு புராணக் கதையின் பழமையும், அந்தக் கதையை ஒரு விழாவுடன் இணைத்த காலமும் வெவ்வேறானவை.

தீபாவளியின் பழைய வரலாற்றுச் சான்றுகள்

தீபாவளி இந்தியாவில் எப்போது பரவலான விழாவாக உருவானது என்பதற்கும் சில சுவையான வரலாற்றுத் தடயங்கள் உள்ளன.

பி.கே. கோடே தொகுத்த ஆய்வில் இடம்பெறும் காலவரிசை இதற்கு உதவுகிறது.

கி.பி. முதல் சில நூற்றாண்டுகள்: காமசூத்திரத்தில் யக்ஷராத்திரி என்ற விழா குறிப்பு. இது தீபாவளியுடன் தொடர்புடையதாகப் பிற்கால ஆய்வாளர்களால் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. ஆனால் இரண்டையும் ஒரே விழாவாக உறுதிப்படுத்த முடியாது.

கி.பி. 6–7ஆம் நூற்றாண்டுகள்: காஷ்மீரின் நீலமத புராணம் உள்ளிட்ட நூல்களில் விளக்கு விழாக்கள் பற்றிய குறிப்புகள்.

கி.பி. 1030: அல்-பெரூனி இந்தியர்களின் விழாக்கள் குறித்த தனது பதிவுகளில் தீபாவளியைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்.

கி.பி. 1119: சாளுக்கியர் காலக் கன்னடக் கல்வெட்டில் தீபாவளி பற்றிய குறிப்பு இடம்பெறுகிறது.

இந்தச் சான்றுகள் தீபாவளி இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் இடைக்காலத்திற்கு முன்பே வளர்ச்சியடைந்த விழாவாக இருந்ததைக் காட்டுகின்றன. ஆனால் இவற்றைச் சங்ககாலத் தமிழர் தீபாவளிக்கான சான்றுகளாகக் கருத முடியாது.

கார்த்திகை தீபம்: தமிழரின் தனித்துவமான ஒளி மரபு!

தீபாவளிக்கும் கார்த்திகை தீபத்திற்கும் இடையே உள்ள வேறுபாடு மிகவும் முக்கியமானது.

கார்த்திகை தீபம் தமிழ் மாதமான கார்த்திகையில் முழுநிலவு மற்றும் கார்த்திகை விண்மீனுடன் தொடர்புபடுத்திக் கொண்டாடப்படுகிறது.

திருவண்ணாமலையில் மலையுச்சியில் ஏற்றப்படும் மகாதீபம் இதன் புகழ்பெற்ற அடையாளமாகும்.

2024ஆம் ஆண்டு இந்திரா அருமுகம் வெளியிட்ட Domesticating the Cosmic: Elemental Fire and the Tamil Festival of Lights என்ற ஆய்வுக் கட்டுரை, கார்த்திகை தீபத்தின் பருவநிலை, வானியல், குடும்பச் சடங்குகள் மற்றும் தமிழர் பண்பாட்டுப் பின்னணியை ஆராய்கிறது.

மழைக்காலம் முடிந்து குளிர் அதிகரிக்கும் காலத்தில் ஒளியும் வெப்பமும் உருவாக்கும் விழாவாக கார்த்திகை தீபம் எவ்வாறு சமூக வாழ்க்கையில் இடம்பெற்றது என்பதையும் அந்த ஆய்வு விளக்குகிறது.

மேலும், தமிழர்களின் பழைய விளக்கீட்டு மரபுகளுடன் வேத, புராண, கோயில் மரபுகள் காலப்போக்கில் இணைந்து பல அடுக்குகளைக் கொண்ட பண்பாட்டுச் சடங்காக உருவானதையும் ஆய்வாளர் விவரிக்கிறார்.

இதிலிருந்து தமிழர்களின் தொன்மையான விளக்குத் திருவிழா மரபு, இன்றைய தீபாவளியிலிருந்து தனித்த வரலாற்றுப் பின்னணியைக் கொண்டது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளலாம்.

வரலாறு காட்டும் உண்மை என்ன?

கிடைத்துள்ள இலக்கிய, வானியல், புராண, கல்வெட்டு ஆதாரங்களை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது சில முடிவுகள் தெளிவாகின்றன.

ஒன்று: சங்க இலக்கியங்களில் கார்த்திகை விளக்கீட்டுக்கான நேரடிச் சான்றுகள் உள்ளன. எனவே தமிழர்களின் விளக்குத் திருவிழா மரபு மிகவும் பழமையானது.

இரண்டு: சங்க இலக்கியங்களில் இன்றைய தீபாவளி என்ற பெயரிலோ, நரகாசுரன் வதத்துடனோ தொடர்புடைய விழாவுக்கான நேரடிச் சான்று இதுவரை கிடைக்கவில்லை.

மூன்று: தீபாவளியின் இன்றைய வடிவம் பல்வேறு இந்தியப் பிராந்தியங்களின் வழிபாட்டு முறைகள், சந்திரமானக் காலக்கணிப்பு, புராணக் கதைகள் ஆகியவற்றின் கலவையாக வளர்ந்துள்ளது.

நான்கு: நரகாசுரன் வதம் பழைய புராணக் கதைதான். ஆனால் அதுவே தீபாவளியின் தொடக்கம் என்ற கூற்றை உறுதிப்படுத்தும் பழைய இதிகாசச் சான்று இல்லை. அந்த இணைப்பு பிற்காலத்தில் வலுப்பெற்றிருக்கலாம் என்பதற்கு வரலாற்று ஆய்வுகள் ஆதாரம் அளிக்கின்றன.

ஒரு விழாவின் வரலாற்றை அதன் இன்றைய புராணக் கதையிலிருந்து மட்டும் தீர்மானிக்க முடியாது. இலக்கியம், காலக்கணிப்பு, கல்வெட்டு, சமூக வழக்கங்கள் எனப் பல்வேறு சான்றுகளை ஒப்பிட்டே அதன் வரலாற்றை அறிய முடியும்.

தீபாவளியின் வரலாறு என்னவாக இருந்தாலும், தமிழர்களின் விளக்கேற்றும் மரபு அதற்கு முந்தைய நீண்ட பண்பாட்டு வரலாற்றைக் கொண்டிருக்கிறது என்பதே இவ்வாய்வின் முக்கியமான செய்தி.