தமிழ்நாட்டில் நூலகங்கள் ஐந்தாவது இடம்: போலி நூல் கொள்முதல் சர்ச்சையும் அரசின் பொறுப்பும்

கல்வித்துறை மட்டுமல்ல...நூலங்களிலும் மோசடி, முறைகேடு !

திராவிட முகமூடி ஆட்சிகளின் பொய்ப் பரப்புரைகள்! இந்திய நூலகங்கள் வரிசையில் தமிழ்நாடு ஐந்தாவது இடம்தான்!

--தமிழ் ஊடகம் புலனாய்வுச் செய்தியாளர் குழு

நூலகங்கள், வாசிப்புப் பழக்கம், கல்வி வளர்ச்சி எனப் பல பெருமைகளைத் தங்களுக்கே உரித்தாக்கிக் கொள்ளும் திராவிட அரசியல் அமைப்புகளின் பரப்புரைகளுக்கு மத்தியில், நூலகக் கட்டமைப்பு குறித்த மத்திய அரசின் புள்ளிவிவரங்கள் வேறொரு உண்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன.

தமிழர்களுக்கு நாங்கள்தான் கல்வி கற்றுக்கொடுத்தோம், எழுதப் படிக்கக் கற்றுக்கொடுத்தோம், வாசிக்கும் பழக்கத்தையே உருவாக்கினோம் என்றெல்லாம் திராவிடர் கழகமும் திமுகவும் தொடர்ந்து அரசியல் பரப்புரைகளை மேற்கொண்டு வருகின்றன.

ஆனால், இந்தியாவின் பொது நூலகங்கள் குறித்த மத்திய அரசின் புள்ளிவிவரங்களைப் பார்த்தால் தமிழ்நாடு ஐந்தாவது இடத்தில்தான் உள்ளது.

2018–19ஆம் ஆண்டில் ராஜா ராம்மோகன் ராய் நூலக அறக்கட்டளை (RRRLF) சேகரித்த தரவுகளின்படி, மகாராஷ்டிராவில் 12,191 நூலகங்களும், கேரளாவில் 8,415 நூலகங்களும், கர்நாடகாவில் 6,798 நூலகங்களும், மேற்கு வங்கத்தில் 5,251 நூலகங்களும் உள்ளன. தமிழ்நாட்டில் 4,622 பொது நூலகங்களே உள்ளன.

இத்தரவுகளை மத்திய அரசு 2025ஆம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத்தில் வெளியிட்டுள்ளது. எனவே, நூலகக் கட்டமைப்பில் இந்தியாவிலேயே தமிழ்நாடுதான் முதலிடம் என்றெல்லாம் கூறுவதற்கு இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் ஆதரவளிக்கவில்லை.

விளம்பரங்களுக்கு முக்கியத்துவம்; வாசகர்களுக்கு முக்கியத்துவம் உண்டா?

பெரியார் ஈ.வெ.ராமசாமி, முன்னாள் முதல்வர் கருணாநிதி ஆகியோரின் பெயர்களில் நூல்கள், நினைவிடங்கள், அறிவகங்கள் தொடர்பான விளம்பரங்களுக்கும் அரசியல் முன்னெடுப்புகளுக்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படும் நிலையில், கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புற பொது நூலகங்களின் அடிப்படைத் தேவைகள் எந்த அளவுக்குக் கவனிக்கப்படுகின்றன என்ற கேள்வி எழுகிறது.

அண்ணா நூற்றாண்டு நூலகம், பெரியார் அறிவுலகம் போன்ற திட்டங்களுக்கான விளம்பரங்களைக் கடந்து, சாதாரண மக்களின் வாசிப்புப் பழக்கத்தை வளர்க்கும் உள்ளூர் நூலகங்களின் செயல்பாடு, நூல் இருப்பு, பராமரிப்பு, புதிய நூல்கள் வாங்குதல் ஆகியவற்றிலும் முந்தைய திராவிட முகமூடி அரசு கவனம் செலுத்தியிருக்கிறதா?

நூலகங்களுக்கு நூல்கள் வாங்குவதிலும் முறைகேடா?

தமிழ்நாடு பொது நூலக இயக்ககம் 2024ஆம் ஆண்டு வெளிப்படைத்தன்மையான நூல் கொள்முதல் கொள்கையை அறிமுகப்படுத்தியது. பதிப்பகப் பதிவு, நூல் மாதிரிகள், வல்லுநர் மதிப்பீடு, நூலகர் மற்றும் வாசகர் கருத்துகள், விலை நிர்ணயம் எனப் பல கட்டங்களைக் கொண்ட நடைமுறை உருவாக்கப்பட்டது.

இத்தனை நடைமுறைகள் இருந்தும், பொது நூலகங்களுக்கு போலியான நூல்கள், செயற்கை நுண்ணறிவால் உருவாக்கப்பட்டதாகக் குற்றஞ்சாட்டப்படும் நூல்கள், பிறரது படைப்புகளைத் தவறாகப் பயன்படுத்திய நூல்கள் வாங்கப்பட்ட விவகாரம் தற்போது சென்னை உயர் நீதிமன்ற மதுரை அமர்வின் கவனத்திற்குச் சென்றுள்ளது.

ஜீன் ட்ரெஸ் பெயரில் வெளியிடப்பட்டதாகக் கூறப்படும் போலி நூல், பாரதியார் பெயரில் வெளியிடப்பட்டதாகக் கூறப்படும் நூல்கள் உள்ளிட்டவை நீதிமன்றத்தில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளன.

நவம்பர் 10, 2026 அன்று உயர் நீதிமன்றம் ஊழல் தடுப்பு மற்றும் கண்காணிப்புத் துறைக்கு வழக்குப் பதிவு செய்ய உத்தரவிட்டதுடன், சம்பந்தப்பட்ட பதிப்பகங்களின் வங்கிக் கணக்குகளை முடக்கவும், முறைகேட்டில் தொடர்புடைய அதிகாரிகளை அடையாளம் காணவும் உத்தரவிட்டது.

நவம்பர் 11ஆம் தேதி விசாரணையிலும் அதிகாரிகளின் பொறுப்பை அடையாளம் காண நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியது. நவம்பர் 12ஆம் தேதி இயக்குநர் சமர்ப்பிக்க வேண்டிய ஆவணங்கள், பதிப்பகங்கள், அதிகாரிகள் மற்றும் கொள்முதல் விவரங்கள் குறித்தும் கூடுதல் உத்தரவுகள் பிறப்பிக்கப்பட்டன.

பொறுப்பு யாருக்கு?

போலி நூல்களைத் தயாரித்த அல்லது வழங்கிய பதிப்பகங்கள் மட்டுமே இதற்குப் பொறுப்பானவையா?

நூல்களைப் பரிந்துரைத்த 137 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட குழுவின் பங்கு என்ன? நூல்களை மதிப்பீடு செய்த வல்லுநர்கள் என்ன செய்தார்கள்? கொள்முதல் ஆணை வழங்கிய அதிகாரிகள் யார்? அரசுப் பணத்தைச் செலவிட ஒப்புதல் அளித்தவர்கள் யார்?

நிதித்துறை மற்றும் பள்ளிக்கல்வித்துறையின் நிதி ஒப்புதல், நிர்வாகக் கண்காணிப்பு தொடர்பான கோப்புகளும் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டாமா?

இந்தக் கேள்விகளுக்கு அரசு வெளிப்படையான பதிலளிக்க வேண்டும். தவறு செய்த பதிப்பாளர்கள் மட்டுமின்றி, தெரிந்தே முறைகேட்டுக்கு உடந்தையாக இருந்த அதிகாரிகள் மீதும் சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்.

திராவிடம் என்றாலே பொய்ப் பரப்புரையா?

தமிழர்களின் கல்வி வளர்ச்சியும் வாசிப்புப் பழக்கமும் எந்தவொரு தனிப்பட்ட அரசியல் இயக்கத்திற்கும் சொந்தமானவை அல்ல. பல தலைமுறைகளாக ஆசிரியர்கள், சமூகச் சீர்திருத்தவாதிகள், பதிப்பாளர்கள், நூலக இயக்கங்கள் மற்றும் பொதுமக்களின் பங்களிப்பால் உருவானவை.

ஆனால், அந்த வரலாற்றையே தங்களின் அரசியல் சாதனையாகக் காட்டிக்கொண்டு, இன்றைய நிர்வாகத் தோல்விகளுக்கும் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளுக்கும் பதிலளிக்காமல் இருப்பது ஏற்கத்தக்கதல்ல.

தமிழ்நாட்டில் ஆயிரக்கணக்கான நூலகங்கள் இருப்பது பெருமைதான். ஆனால் அவற்றில் வாசகர்களுக்குப் பயன்படும் உண்மையான, தரமான நூல்கள் இருக்கின்றனவா என்பதே முக்கியம்.

நூலகம் என்பது அரசியல் தலைவர்களின் புகழைப் பரப்பும் இடமல்ல; மக்களின் அறிவை வளர்க்கும் பொது நிறுவனம். அரசுப் பணத்தில் போலி நூல்கள் வாங்கப்பட்டிருந்தால், அதற்குப் பின்னால் இருக்கும் ஒவ்வொருவரும் விசாரிக்கப்பட வேண்டும்.

அரசியல் விளம்பரங்களைவிட அறிவுசார் வளர்ச்சிக்கும், போலிப் பெருமைகளைவிட உண்மையான வாசிப்பு வளர்ச்சிக்கும் முன்னுரிமை அளிப்பதே தமிழ்நாட்டின் எதிர்காலத்திற்குத் தேவையானது.